Jeremia 46 FHB Father's Heart Bible™

46 ¹Dit is die woord van ons Vader wat tot Jeremia die profeet gekom het oor die nasies.

Die Vader verneder Egipte by Karkemis

²Oor Egipte: teen die leër van farao Neko, koning van Egipte, by Karkemis aan die Eufraat, wat Nebukadnesar, koning van Babel, verslaan het in die vierde jaar van Jojakim, seun van Josia, koning van Juda.

³“Maak julle skilde gereed—groot en klein—en trek op vir die geveg! ⁴Span die perde in; klim op, julle ruiters! Neem julle poste in met julle helms op; poleer die spiese, trek die wapenrusting aan!’ ⁵Waarom sien ek dit? Hulle is vervaard, hulle val terug; hulle krygsmanne is verslaan. Hulle vlug hals oor kop, kyk nooit om nie—skrik aan elke kant! sê ons Vader. ⁶‘Die vinnige kan nie vlug nie, en die krygsman kan nie ontkom nie. In die noorde, langs die Eufraatrivier, struikel hulle en val. ⁷Wie is dit wat opkom soos die Nyl, soos riviere waarvan die waters bruis?”

⁸Egipte kom op soos die Nyl, soos riviere waarvan die waters bruis. Sy sê: “Ek sal opkom, ek sal die aarde oordek; ek sal stede verwoes en dié wat daarin woon.” ⁹Storm, julle perde! Jaag woes, julle strydwaens! Laat die krygsmanne uittrek—Kus en Put wat die skild vasgryp, die Ludiete wat die boog gryp en span. ¹⁰Daardie dag behoort aan die Vader van die leërmagte van die hemel, ’n dag van vergelding, om wraak te neem op sy vyande. Die swaard sal verslind totdat dit versadig is, en sy deel van hulle bloed drink; want die Vader van die leërmagte van die hemel hou ’n offer in die land van die noorde, langs die Eufraatrivier. ^a a v10 Die geveg word uitgebeeld as ’n offer wat die Vader bring—die gesneuwelde vyande is die offer. ¹¹Gaan op na Gilead toe en kry balsem, jonkvrou-dogter van Egipte! Jy kan middels ophoop, maar daar is geen genesing vir jou nie. ¹²Die nasies het van jou skande gehoor, en die aarde is vol van jou geroep; want krygsman struikel teen krygsman, en die twee val saam.

¹³Die woord wat ons Vader vir Jeremia die profeet gesê het oor Nebukadnesar, koning van Babel, wat sou kom om Egipte se land te tref:

¹⁴Verkondig dit in Egipte, maak dit bekend in Migdol; maak dit bekend in Memfis en Tagpanhes. Sê: “Neem julle poste in en maak gereed, want die swaard verslind alles rondom julle.”

¹⁵Waarom is jou magtiges weggevee? Hulle kon nie staande bly nie, omdat ons Vader hulle neergestoot het. ¹⁶Hy het baie laat struikel; ja, hulle het oor mekaar geval. Hulle het gesê: “Staan op! Kom ons gaan terug na ons eie mense toe, na die land van ons geboorte toe, weg van die verdrukkende swaard af.” ¹⁷Daar het hulle geroep: “Farao, koning van Egipte, is niks anders as lawaai nie; hy het die bepaalde tyd laat verbygaan.” ¹⁸So seker as wat ek leef, sê die Koning, wie se naam die Vader van die leërmagte van die hemel is, sal een kom soos Tabor onder die berge, soos Karmel by die see. ^b b v18 Tabor en Karmel was twee van Israel se mees prominente, onmiskenbare pieke—die vergelyking beeld ’n toringhoë, onstuitbare veroweraar uit. ¹⁹Pak jou goed vir ballingskap, dogter van Egipte, jy wat so veilig sit! Want Memfis sal ’n woesteny word, ’n puinhoop waar niemand woon nie.

²⁰“Egipte is ’n mooi vers, maar ’n steekvlieg uit die noorde kom teen haar aan. ²¹Selfs haar huursoldate in haar midde is soos vetgemaakte kalwers; ook hulle draai om en vlug saam, onmagtig om staande te bly, want die dag van hulle onheil het oor hulle gekom, die tyd van hulle afrekening. ²²Egipte sis weg soos ’n vlugtende slang terwyl die vyand met mag opruk; hulle kom teen haar met byle, soos houtkappers.’ ²³Hulle sal haar woud afkap, sê ons Vader, hoe dig dit ook al is, want hulle is meer as sprinkane; hulle kan nie getel word nie. ²⁴Die dogter van Egipte sal beskaam word, oorgegee aan ’n volk uit die noorde.”

²⁵“Die Vader van die leërmagte van die hemel, ons Vader van Israel, sê: ‘Ek straf Amon, die god van Tebe, die farao, Egipte, haar gode en konings—die farao en almal wat op hom vertrou.’ ²⁶Ek sal hulle oorgee aan dié wat hulle lewe soek—aan Nebukadnesar, koning van Babel, en sy amptenare. Later sal Egipte bewoon word soos tevore, sê ons Vader.

²⁷“Maar jy, moenie bang wees nie, Jakob, my dienskneg; moenie ontsteld wees nie, Israel. Want ek gaan jou red van ver af, en jou kinders uit die land van hulle gevangenskap. Jakob sal terugkeer na rus en gemak, en niemand sal hom bang maak nie. ²⁸Moenie bang wees nie, Jakob, my dienskneg, sê jou Vader, want ek is by jou. Al verdelg ek volkome al die nasies waarheen ek jou verdryf het, jou sal ek nie volkome verdelg nie. Ek sal jou met geregtigheid tug; ek sal jou nie heeltemal ongestraf laat bly nie.”