Xalqlar haqida soʻz
Xalqlar haqidagi soʻzlarning birinchisi. Misr Karkamishda qoʻshin yigʻadi, toshqin Nil kabi koʻtariladi, Otamiz esa uni Furot boʻyida tor-mor qiladi; Giladning hech bir malhami uni davolamaydi. Keyinchalik Misrda yana odamlar yashaydi, Yoqubga esa qoʻrqmaslik aytiladi.
46 1Xalqlar haqida Yeremiyo paygʻambarga kelgan Otamizning soʻzi shudir.
Ota Misrni Karkamishda tiz choʻktiradi
2Misr haqida: Misr podshosi Firʼavn Nekoning Furot daryosi boʻyidagi Karkamishda turgan qoʻshiniga qarshi — bu qoʻshinni Yahudo podshosi Yoshiyo oʻgʻli Yohayoqim hukmronligining toʻrtinchi yilida Bobil podshosi Navuxadnazar tor-mor qilgan edi.
3“Qalqonlaringizni — katta va kichigini — tayyorlab, jangga otlaning! 4Otlarni egarlang; minib oling, ey chavandozlar! Dubulgʻalaringizni kiyib, joy-joyingizni egallang; nayzalarni charxlang, sovut kiying! 5Nega buni koʻryapman? Ular dahshatga tushib, orqaga chekinmoqda; jangchilari magʻlub boʻldi. Orqalariga ham qaramay, boshni olib qochmoqdalar — har tomonda dahshat! — deydi Otamiz. 6«Chaqqon ham qocholmaydi, jangchi ham qutulolmaydi. Shimolda, Furot daryosi boʻyida ular qoqilib yiqiladi. 7Nil daryosidek koʻtarilayotgan bu kim, suvlari toshayotgan daryolardek boʻlgan kim?»”
8Misr Nil daryosidek koʻtariladi, suvlari toshayotgan daryolardek koʻtariladi. U shunday deydi: “Men koʻtarilaman, yer yuzini qoplayman; shaharlarni va ularda yashovchilarni yoʻq qilaman”. 9Hujumga oʻting, ey otlar! Shiddat bilan haydang, ey jang aravalari! Jangchilar jangga chiqsin — Kush va qalqon ushlovchi Put, kamonni tortib egadigan Ludlar. 10Oʻsha kun Samoviy qoʻshinlarning Otasiga tegishlidir, bu adolat kuni, Oʻz dushmanlari ustidan adolat oʻrnatish kunidir. Qilich toʻyguncha yeydi, ularning qonidan qonguncha ichadi; chunki Samoviy qoʻshinlarning Otasi shimol yurtida, Furot daryosi boʻyida qurbonlik soʻymoqda. a a v10 Jang Ota keltirayotgan qurbonlik sifatida tasvirlanmoqda — oʻldirilgan dushmanlar qurbonlikdir. 11Giladga chiqib, malham ol, ey Misrning bokira qizi! Dori-darmonni uyib qoʻyishing mumkin, ammo sen uchun shifo yoʻq. 12Xalqlar sening sharmandaliging haqida eshitdi, yer esa faryodingga toʻldi; chunki jangchi jangchiga qoqilib, ikkalasi birga yiqiladi.
13Bobil podshosi Navuxadnazarning Misr yurtiga hujum qilish uchun kelishi haqida Otamiz Yeremiyo paygʻambarga aytgan soʻz shudir:
14Misrda eʼlon qiling, Migdolda bildiring; Memfis va Taxpanxesda bildiring. Ayting: “Joy-joyingizni egallab, tayyor turing, chunki qilich atrofingizdagi hammani yeb bitiradi”.
15Nega bahodirlaring supurib tashlandi? Ular tik turolmadi, chunki Otamiz ularni yiqitib tashladi. 16U koʻplarni qoqiltirdi; haqiqatan, ular bir-birining ustiga yiqildi. Ular shunday dedi: “Turinglar! Oʻz xalqimizga, oʻzimiz tugʻilgan yurtga, zolim qilichdan uzoqqa qaytaylik”. 17Ular u yerda baqirdilar: “Misr podshosi Firʼavn shovqindan boshqa narsa emas; u belgilangan vaqtni qoʻldan boy berdi”. 18Men barhayotligim haqiqat boʻlgani kabi, — deydi nomi Samoviy qoʻshinlarning Otasi boʻlgan Podshoh, — togʻlar orasidagi Tabur kabi, dengiz boʻyidagi Karmil kabi biri keladi. b b v18 Tabur va Karmil Isroilning eng koʻzga tashlanadigan, eʼtibordan chetda qolmaydigan choʻqqilaridan ikkitasi edi — bu qiyos ulugʻvor, toʻxtatib boʻlmas bosqinchini tasvirlaydi. 19Surgun uchun yukingni gʻamla, ey bexavotir oʻtirgan Misr qizi! Chunki Memfis vayronaga, hech kim yashamaydigan xarobaga aylanadi.
20“Misr goʻzal bir gʻunajindir, ammo shimoldan uni chaqadigan soʻna uning ustiga kelmoqda. 21Uning orasidagi yollanma askarlari ham boqilgan buzoqlar kabidir; ular ham tik turolmay, birga yuz oʻgirib qochadi, chunki ularning halokat kuni, hisob vaqti ularning boshiga keldi. 22Dushman katta kuch bilan yaqinlashgan sari, Misr qochayotgan ilondek vishillab chekinadi; ular oʻtin kesuvchilar kabi boltalar bilan uning ustiga bostirib keladi. 23Uning oʻrmonini kesib tashlaydilar, — deydi Otamiz, — garchi u qalin boʻlsa-da, chunki ular chigirtkalardan ham koʻp; ularni sanab boʻlmaydi. 24Misr qizi sharmanda qilinadi, shimoldan kelgan xalqqa topshiriladi.”
25“Samoviy qoʻshinlarning Otasi, Isroilning Otasi shunday deydi: «Men No shahrining xudosi Amonni, Firʼavnni, Misrni, uning xudolari va podsholarini — Firʼavnni va unga ishongan barchani jazolamoqdaman». 26Men ularni jonini qidirayotganlarning qoʻliga — Bobil podshosi Navuxadnazar va uning amaldorlariga topshiraman. Keyinroq Misr avvalgidek yana obod boʻladi, — deydi Otamiz.
27“Ammo sen, qoʻrqma, ey qulim Yoqub; vahimaga tushma, ey Isroil. Zero, Men seni uzoqdan, bolalaringni esa asirlik yurtidan qutqaraman. Yoqub osoyishtalik va xotirjamlikka qaytadi, hech kim uni qoʻrqitmaydi. 28Qoʻrqma, ey qulim Yoqub, — deydi Otang, — chunki Men sen bilanman. Men seni haydab yuborgan barcha xalqlarni butunlay yoʻq qilsam-da, seni butunlay yoʻq qilmayman. Men seni adolat bilan tarbiyalayman; seni jazosiz butunlay qoldirmayman.”