يرمياه 46 FHB Father's Heart Bible™

46 ¹دا د زمونږ پلار کلام دے چې د قومونو په حقله يرمياه نبى ته راغلو.

پلار په کرکميش کښې مِصر عاجزه کوى

²د مِصر په حقله: د مِصر د بادشاه فرعون نِکوه د لښکر خلاف چې په کرکميش کښې د فرات په غاړه وو، چې د يوشيا زوئ يهوياقيم د يهوداه د بادشاه په څلورم کال کښې د بابل بادشاه نبوکدنضر هغه مات کړو.

³”خپلې ډالونه تيارې کړئ، لويې او وړې، او د جنګ دپاره مخکښې لاړ شئ! ⁴آسونه تيار کړئ، او سورلئ، اے سورلئ کوونکو! خپلو ځايونو کښې ودرېږئ او خپلې خولۍ په سر کړئ؛ نيزې تيزې کړئ، زغرې واغوندئ!‘ ⁵زۀ ولې دا وينم؟ هغوئ وېرېدلى دى، شاته ګرځى؛ د هغوئ جنګياليان ماتې شوى دى. هغوئ په تېښته کښې تښتى، هيڅکله شاته نۀ ګورى، هر طرف ته وېره ده! زمونږ پلار فرمائى. ⁶’چټک تښتېدے نۀ شى، او جنګيالے خلاصون نۀ شى مومى. په شمال کښې، د فرات د سيند په غاړه، هغوئ ښوئيږى او پرېوځى. ⁷دا څوک دے چې د نيل په شان پورته کيږى، د هغو سيندونو په شان چې اوبۀ يې راپاڅيږى؟“

⁸مِصر د نيل په شان پورته کيږى، د هغو سيندونو په شان چې اوبۀ يې راپاڅيږى. هغه وائى، ”زۀ به پورته شم، زۀ به زمکه پټه کړم؛ زۀ به ښارونه او د هغو اوسيدونکى تباه کړم.“ ⁹حمله وکړئ، اے آسونو! په تيزۍ سره وزغلوئ، اے رتهونو! دې جنګياليان ووځى، کوش او پوط چې ډال نيسى، لوديم چې لِکڼ نيسى او غوړوى يې. ¹⁰هغه ورځ د آسمانى لښکرو د پلار ده، د انصاف ورځ، چې د خپلو دُښمنانو خلاف انصاف وکړى. توره به خوړل کوى ترڅو چې ماتيږى، د هغوئ د وينو نه موړه کيږى؛ ځکه چې د آسمانى لښکرو پلار په شمالى ملک کښې، د فرات د سيند په غاړه، يوه قربانى لرى. ^a a v10 جنګ د داسې يوې قربانۍ په شان انځور شوے دے چې پلار يې وړاندې کوى، او وژلى شوى دُښمنان قربانى دى. ¹¹جِلعاد ته پورته شه او مرهم راوړه، اے د مِصر پاکدامنې لورې! تۀ دوائې راغونډولے شې، خو ستا دپاره هيڅ شفا نشته. ¹²قومونو ستا د شرم په حقله واورېدل، او زمکه ستا د چغو نه ډکه ده؛ ځکه چې جنګيالے د جنګياليِ سره ښوئيږى، او دواړه يو ځائ پرېوځى.

¹³هغه کلام چې زمونږ پلار يرمياه نبى ته د بابل د بادشاه نبوکدنضر د مِصر د ملک د ماتولو دپاره راتلو په حقله وفرمائيلو:

¹⁴په مِصر کښې يې اعلان کړئ، او په مِجدال کښې يې خبره وکړئ؛ په مِمفِس او تحفنيس کښې يې خبره وکړئ. ووايئ، ”خپلو ځايونو کښې ودرېږئ او تيار شئ، ځکه چې توره ستاسو چاپېره خوړل کوى.“

¹⁵ستا پهلوانان ولې لرې شوى دى؟ هغوئ ودرېدے نۀ شول، ځکه چې زمونږ پلار هغوئ راوغورزول. ¹⁶هغۀ ډېر وښوئول؛ بلکې هغوئ يو د بل نه پورته پرېوتل. هغوئ ووئيل، ”پاڅئ! راځئ چې خپل خلقو ته واپس لاړ شُو، د خپلې پېدايښت ملک ته، د ظالمې تورې نه لرې.“ ¹⁷هلته هغوئ چغه کړله، ”د مِصر بادشاه فرعون د شور نه بغير بل هيڅ نۀ دے؛ هغۀ مقرر شوے وخت ضائع کړو.“ ¹⁸زما په ژوند قسم، بادشاه فرمائى، چې د هغۀ نوم د آسمانى لښکرو پلار دے، يو به راشى چې د غرونو په مينځ کښې د تابور په شان وى، او د سمندر په غاړه د کرمِل په شان. ^b b v18 تابور او کرمِل د اِسرائيل د ټولو نه ښکاره او نۀ هېرېدونکى غرونه وُو، او دا مثال يو اوچت او نۀ ودرېدونکے فاتح انځوروى. ¹⁹د جلاوطنۍ دپاره خپل سامان وتړه، اے د مِصر لورې، چې دومره په امن ناسته يې! ځکه چې مِمفِس به ويجاړ شى، داسې کنډواله چې هيڅوک پکښې نۀ اوسيږى.

²⁰”مِصر يوه ښائسته غوا ده، خو د شمال نه يوه خوږوونکې ماشى د هغې خلاف راروانه ده. ²¹حتىٰ د هغې کرائې ته نيول شوى سپاهيان چې د هغې په مينځ کښې دى د غوړو سخو په شان دى؛ هغوئ هم مخ اړوى او يو ځائ تښتى، ودرېدے نۀ شى، ځکه چې د هغوئ د تباهۍ ورځ پرې راغلې ده، د هغوئ د حساب وخت. ²²مِصر د يو تښتيدونکى مار په شان سيسکارى کوى کله چې دُښمن په زور سره مخکښې راځى؛ هغوئ د تبرونو سره د هغې خلاف راځى، د لرګى پرېکوونکو په شان.‘ ²³هغوئ به د هغې ځنګل پرېکړى، زمونږ پلار فرمائى، اګر چې ګڼ دے، ځکه چې هغوئ د ملخانو نه زيات دى؛ هغوئ شمېرلے نۀ شى. ²⁴د مِصر لور به شرمنده شى، د شمال د يو قوم په لاس کښې به ورکړى شى.“

²⁵”د آسمانى لښکرو پلار، د اِسرائيل زمونږ پلار، فرمائى: ’زۀ د ثيبِس بت آمون، او فرعون، او مِصر، او د هغې بتان او بادشاهان سزا ورکوم، فرعون او هغه ټول چې په هغۀ باندې بروسه کوى.‘ ²⁶زۀ به هغوئ د هغه چا په لاس کښې ورکړم چې د هغوئ د ژوند پسې دى، د بابل بادشاه نبوکدنضر او د هغۀ افسرانو ته. بيا به مِصر د مخکښې په شان ودان شى، زمونږ پلار فرمائى.

²⁷”خو تۀ مۀ وېرېږه، اے زما نوکره يعقوبه؛ اے اِسرائيله، مۀ ګډوډېږه. ځکه چې زۀ به تا د لرې نه خلاصوم، او ستا بچى د هغوئ د قيد د ملک نه. يعقوب به آرام او سُکون ته واپس شى، او هيڅوک به هغه نۀ وېروى. ²⁸مۀ وېرېږه، اے زما نوکره يعقوبه، ستا پلار فرمائى، ځکه چې زۀ ستا سره يم. اګر چې زۀ هغه ټول قومونه بالکل تباه کړم چې تا مې هغوئ ته شړلى يې، خو تا به بالکل تباه نۀ کړم. زۀ به تا په انصاف سره تأديب کړم؛ زۀ به تا بالکل بې‌سزا پرېنږدم.“