Die swaard van die Vader tref Filistea
Ons Vader se vloed rys uit die noorde oor Filistea, so skielik dat vaders nie vir hulle kinders omdraai nie. Gasa en Askelon treur. Dit eindig met die vraag aan die swaard hoe lank dit nog duur voordat dit rus, en die antwoord: nie solank dit nog bevele het nie.
47 1Die woord van ons Vader aan die profeet Jeremia oor die Filistyne, voordat die farao Gasa getref het.
2So sê ons Vader: “Kyk, waters styg op uit die noorde en word ’n oorstromende stortvloed. Hulle sal die land oorstroom en alles wat daarin is, die stad en sy mense. Die mense sal uitroep, en almal wat in die land woon, sal weeklaag. 3By die geluid van die dreunende hoewe van sy hingste, by die gedreun van sy strydwaens en die gedruis van sy wiele, sal vaders nie omdraai vir hulle kinders nie, hulle hande hang slap, 4weens die dag wat kom om al die Filistyne te verwoes, om van Tirus en Sidon elke oorlewende wat kon help, af te sny. Want ons Vader verwoes die Filistyne, die oorblyfsel van die kusland van Kaftor. 5Gasa sal sy kop kaal skeer in rou; Askelon sal tot swye gebring word. Julle oorblyfsel van hulle dal, hoe lank sal julle julleself stukkend kerf? 6Ag, swaard van ons Vader! Hoe lank nog voordat jy rus? Keer terug in jou skede; wees stil en in vrede. 7Maar hoe kan dit rus as ons Vader dit ’n bevel gegee het? Teen Askelon en teen die seekus—daarheen het hy dit gestuur.”
