پيءُ جي تلوار فلستين تي ڪري ٿي

اسان جي پيءُ جي ٻوڏ اتر کان فلستين مٿان چڙهي اچي ٿي، ايتري اوچتو جو پيئر پنهنجن ٻارن لاءِ بہ پوئتي نٿا ڦرن. غزہ ۽ اسقلون ماتم ڪن ٿا. آخر ۾ تلوار کان پڇيو وڃي ٿو تہ ڪيستائين آرام نہ ڪندي، ۽ جواب ملي ٿو: جيستائين ان وٽ حڪم آهن تيستائين نہ.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–7

باب 47.

اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام جيڪو فرعون جي غزه کي ڌڪ هڻڻ کان اڳ فلستين بابت يرمياہ نبيءَ ڏانهن آيو.

اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”ڏس، اتر کان پاڻي اڀرن ٿا، جيڪي ٻوڏ جو سيلاب بڻجي رهيا آهن. اهي ملڪ کي ۽ ان ۾ جيڪي آهي تنهن کي، شهر کي ۽ ان جي رهاڪن کي ٻوڙي ڇڏيندا. ماڻهو دانهون ڪندا، ملڪ ۾ رهندڙ هر ڪو ماتم ڪندو. هن جي نر گھوڙن جي کرن جي ٺڪاءَ جي آواز تي، هن جي رٿن جي گوڙ ۽ هن جي ڦيٿن جي گجگوڙ تي، پيءُ پنهنجن ٻارن لاءِ پوئتي نہ موٽندا، سندن هٿ ڍرڪي ويل هوندا، ان ڏينهن جي ڪري جيڪو سڀني فلستين کي برباد ڪرڻ لاءِ ٿو اچي، ۽ صور ۽ صيدا کان هر بچيل مددگار کي ڪٽي ڇڏڻ لاءِ. ڇاڪاڻ تہ اسان جو پيءُ فلستين کي، ڪفتور جي ساحل جي بچيل ماڻهن کي، برباد ڪري رهيو آهي. غزه ماتم ۾ پنهنجو مٿو مُنڊائيندو؛ اسقلون کي خاموش ڪيو ويندو. اي سندن واديءَ جا بچيل ماڻهؤ، اوهين ڪيستائين پاڻ کي چيريندا رهندؤ؟ اي اسان جي پيءُ جي تلوار! ڪيستائين تون آرام نہ ڪندينءَ؟ پنهنجي ميان ۾ موٽي وڃ؛ خاموش ۽ پرسڪون ٿي وڃ. پر اها ڪيئن آرام ڪري سگھي، جڏهن اسان جي پيءُ ان کي حڪم ڏنو آهي؟ اسقلون جي خلاف ۽ سمنڊ جي ڪناري جي خلاف—اتي ئي هن ان کي مقرر ڪيو آهي.“