આપણા પિતાની તલવાર પલિસ્તીઓ પર પડે છે
આપણા પિતાનું પૂર ઉત્તરમાંથી પલિસ્તીઓ પર ઊમટે છે, એટલું અચાનક કે પિતાઓ પોતાનાં બાળકો માટે પાછા વળતા નથી. ગાઝા અને આશ્કલોન શોક કરે છે. અંતે તરવારને પૂછવામાં આવે છે કે તે ક્યાં સુધીમાં વિસામો લેશે, અને જવાબ મળે છે: તેને હુકમ છે ત્યાં સુધી નહિ.
47 1ફારુને ગાઝા પર હુમલો કર્યો તે પહેલાં, પલિસ્તીઓ વિશે યર્મિયા પ્રબોધકને આપણા પિતાનો જે સંદેશ મળ્યો તે આ છે.
2આપણા પિતા એવું કહે છે: “જુઓ, ઉત્તર દિશામાંથી પાણી ચઢી આવે છે, અને ઊભરાતો પ્રવાહ બની જાય છે. તેઓ દેશને તથા તેમાંના સર્વને, નગરને તથા તેના લોકોને ડુબાડી દેશે. લોકો પોકાર કરશે, અને દેશમાં વસનારા સર્વ વિલાપ કરશે. 3તેમના ઘોડાઓની ખરીઓના પડઘાના અવાજથી, તેમના રથોના ગડગડાટથી અને તેમનાં પૈડાંની ઘરઘરાટીથી, પિતાઓ પોતાનાં બાળકો માટે પાછા ફરશે નહિ, તેમના હાથ ઢીલા પડી જશે, 4કારણ, સર્વ પલિસ્તીઓનો નાશ કરવા, તૂર તથા સિદોનમાંથી મદદ કરી શકે એવા દરેક બચેલાને કાપી નાખવા જે દિવસ આવી રહ્યો છે તેને લીધે એમ થશે. કારણ, આપણા પિતા પલિસ્તીઓનો, કાફતોરના દરિયાકિનારાના શેષનો નાશ કરે છે. 5ગાઝા શોકમાં પોતાનું માથું મૂંડાવશે; આશ્કલોન શાંત કરી દેવાશે. તેમની ખીણના શેષ, તમે ક્યાં સુધી પોતાને ઘા કરતા રહેશો? 6અરે, આપણા પિતાની તલવાર! તું ક્યાં સુધી આરામ નહિ કરે? તારા મ્યાનમાં પાછી જા; સ્થિર થઈને શાંત રહે. 7પણ જ્યારે આપણા પિતાએ તેને આજ્ઞા આપી છે, ત્યારે તે કેવી રીતે આરામ કરી શકે? આશ્કલોનની વિરુદ્ધ અને સમુદ્રના કિનારાની વિરુદ્ધ—ત્યાં જ તેમણે તેને મોકલી છે.”