Το σπαθί του Πατέρα μας πέφτει στη Φιλισταία

Η πλημμύρα του Πατέρα μας υψώνεται από τον βορρά πάνω στη Φιλισταία, τόσο ξαφνική που οι πατέρες δεν γυρίζουν πίσω για τα παιδιά τους. Η Γάζα και η Ασκαλών πενθούν. Κλείνει με το σπαθί να ρωτιέται ως πότε, ώσπου να ησυχάσει, και με την απάντηση: όχι όσο έχει ακόμη διαταγές.

Κεφάλαιο 47.

Ο λόγος του Πατέρα μας προς τον προφήτη Ιερεμία για τους Φιλισταίους, πριν ο Φαραώ χτυπήσει τη Γάζα.

Να τι λέει ο Πατέρας μας: «Δες, νερά ανεβαίνουν από τον βορρά και γίνονται ορμητικός χείμαρρος. Θα πλημμυρίσουν τη γη και όλα όσα υπάρχουν σ’ αυτήν, την πόλη και τους κατοίκους της. Οι άνθρωποι θα κραυγάσουν, κι όλοι όσοι ζουν στη γη θα θρηνήσουν. Στον ήχο από τις οπλές των αλόγων του που χτυπούν, στον βρόντο των αρμάτων του και στο βουητό των τροχών του, οι πατεράδες δεν θα γυρίσουν πίσω για τα παιδιά τους, με τα χέρια τους να κρέμονται άτονα, εξαιτίας της ημέρας που έρχεται να καταστρέψει όλους τους Φιλισταίους, να αφανίσει από την Τύρο και τη Σιδώνα κάθε επιζώντα που θα μπορούσε να βοηθήσει. Γιατί ο Πατέρας μας καταστρέφει τους Φιλισταίους, το υπόλοιπο από τα παράλια της Καφθώρ. Η Γάζα θα ξυρίσει το κεφάλι της πενθώντας· η Ασκαλών θα σωπάσει. Εσύ, υπόλοιπο της κοιλάδας τους, ως πότε θα κάνεις εντομές στο σώμα σου; Αχ, σπαθί του Πατέρα μας! Ως πότε δεν θα ησυχάσεις; Γύρνα στη θήκη σου· σταμάτα και ηρέμησε. Μα πώς να ησυχάσει, αφού ο Πατέρας μας του έδωσε εντολή; Ενάντια στην Ασκαλών και ενάντια στην ακρογιαλιά — εκεί το έστειλε».