ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਲਵਾਰ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ
ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਹੜ੍ਹ ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਫ਼ਲਿਸਤ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਇੰਨਾ ਅਚਾਨਕ ਕਿ ਪਿਓ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਗਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਕਲੋਨ ਸੋਗ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਕਦ ਤੱਕ ਅਰਾਮ ਨਾ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਜਦ ਤੱਕ ਉਸ ਕੋਲ ਅਜੇ ਹੁਕਮ ਹੈ, ਨਹੀਂ।
47 1ਫ਼ਿਰਊਨ ਦੇ ਗਾਜ਼ਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਬਚਨ ਯਿਰਮਿਯਾਹ ਨਬੀ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਇਆ।
2ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਦਾ ਹੈ: “ਵੇਖੋ, ਉੱਤਰ ਵੱਲੋਂ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਹੜ੍ਹ ਦੇ ਵਹਿਣ ਵਾਂਗ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੇਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚਲੇ ਸਭ ਨੂੰ, ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਡੋਬ ਦੇਣਗੇ। ਲੋਕ ਚੀਕਾਂ ਮਾਰਨਗੇ, ਅਤੇ ਦੇਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਵਾਸੀ ਵਿਰਲਾਪ ਕਰਨਗੇ। 3ਉਸ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੁੰਮਾਂ ਦੀ ਟਾਪ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਉੱਤੇ, ਉਸ ਦੇ ਰਥਾਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਦੀ ਘੂਕ ਉੱਤੇ, ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਢਿੱਲੇ ਪੈ ਜਾਣਗੇ, 4ਉਸ ਦਿਨ ਦੇ ਕਾਰਨ ਜਿਹੜਾ ਸਾਰੇ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੂਰ ਅਤੇ ਸੀਦੋਨ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਬਚੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਜੋ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਵੱਢ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇ। ਕਿਉਂ ਜੋ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਫ਼ਲਿਸਤੀਆਂ ਨੂੰ, ਕਫ਼ਤੋਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। 5ਗਾਜ਼ਾ ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਮੁਨਾਵੇਗਾ; ਅਸ਼ਕਲੋਨ ਚੁੱਪ ਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਹੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਾਦੀ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਇਓ, ਤੁਸੀਂ ਕਦ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਢਦੇ ਰਹੋਗੇ? 6ਹਾਏ, ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਲਵਾਰ! ਤੂੰ ਕਦ ਤੱਕ ਅਰਾਮ ਨਾ ਕਰੇਂਗੀ? ਆਪਣੇ ਮਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਜਾ; ਟਿਕ ਜਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾ। 7ਪਰ ਉਹ ਅਰਾਮ ਕਿਵੇਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਅਸ਼ਕਲੋਨ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ—ਉੱਥੇ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਹੈ।”