हाम्रा पिताको तरवार पलिश्तियामाथि पर्छ
हाम्रा पिताको बाढी उत्तरबाट उर्लेर पलिश्तीमाथि आउँछ, यति अचानक कि बुबाहरू आफ्ना छोराछोरीका लागि पछाडि फर्केर हेर्दैनन्। गाजा र अश्कलोन विलाप गर्छन्। अन्त्यमा तरवारलाई कहिलेसम्म विश्राम नलिने भनी सोधिन्छ, र जवाफ आउँछ: आदेश बाँकी रहुन्जेल होइन।
47 1फारोले गाजामाथि आक्रमण गर्नुअघि, पलिश्तीहरूको विषयमा यर्मिया अगमवक्ताकहाँ आएको हाम्रा पिताको वचन यही हो।
2हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: “हेर, उत्तरबाट पानी उर्लिँदैछ, र त्यो उर्लंदो भेल बन्दैछ। त्यसले देश र त्यसभित्रका सबै थोक, सहर र त्यसका बासिन्दालाई डुबाउनेछ। मानिसहरू चिच्याउनेछन्, र देशमा बस्ने हरेक जनाले विलाप गर्नेछ। 3उसका घोडाहरूका टापको ठकठकाहटको आवाजमा, उसका रथहरूको गडगडाहटमा अनि उसका पाङ्ग्राहरूको गर्जनमा बुबाहरू आफ्ना छोराछोरीतिर फर्कनेछैनन्, तिनीहरूका हात शिथिल भई झुण्डिनेछन्, 4सबै पलिश्तीहरूलाई नष्ट गर्न आउँदै गरेको त्यस दिनको कारण, टायर र सीदोनबाट सहायता गर्न सक्ने हरेक बाँचेकालाई हटाउन त्यो दिन आउँदैछ। किनकि हाम्रा पिताले पलिश्तीहरूलाई, कप्तोरको समुद्रतटबाट बचेकाहरूलाई नष्ट गर्दैहुनुहुन्छ। 5गाजाले शोकमा आफ्नो शिर मुण्डन गर्नेछ; अश्कलोन मौन पारिनेछ। हे तिनीहरूका बेँसीका बाँचेकाहरू, तिमीहरू कहिलेसम्म आफूलाई घाउ पार्नेछौ? 6हे हाम्रा पिताको तरवार! तँ कहिलेसम्म विश्राम लिनेछस्? आफ्नो म्यानमा फर्की जा; शान्त र स्थिर भएर बस्। 7तर हाम्रा पिताले त्यसलाई आज्ञा दिनुभएको छ भने त्यो कसरी विश्राम लिन सक्छ? अश्कलोन र समुद्रतटको विरुद्ध—उहाँले त्यसलाई त्यहीँ पठाउनुभएको छ।”