Pedang Rama Urang Nibankeun ka Tanah Pelisti

Caah ti Rama urang naék ti kalér nutupan Filistin, kacida ngadadakna nepi ka para bapa teu malik deui pikeun budak-budakna. Gaza jeung Askelon milu kasusahan. Ditutup ku pananya ka pedang, iraha rék reureuh, sarta jawabanana: moal, salila masih kénéh boga paréntah.

Pasal 47.

Pangandika Rama urang ka Nabi Yermia ngeunaan urang Pelisti, saméméh Piraon ngarurug Gaza.

Kieu dawuhan Rama urang: “Tenjo, cai ngagulidag ti kaler, jadi caah anu ngaleudeung. Tanah jeung saeusina bakal kakeueum, kitu deui kota katut pangeusina. Jelema-jelema bakal gegeroan, sakur anu matuh di eta tanah bakal midangdam. Ku sora tapak kuku kuda-kuda jaganana anu ngagulugur, ku gurudugna kareta-kareta perangna sarta jumerit rodana, para bapa moal tolih ka anak-anakna, leungeunna ngalumbruk teu walakaya, lantaran geus datang poéna pikeun numpes sakabéh urang Pelisti, pikeun mupus ti Tirus jeung Sidon sakur anu nyésa anu bisa méré pitulung. Sabab Rama urang keur numpes urang Pelisti, nya éta anu nyésa ti basisir Kaptor. Gaza bakal nyukuran sirahna tanda nalangsa; Askelon bakal jempé cicing. Eh maraneh anu nyésa di lebak maranéhna, nepi ka iraha maraneh bakal nyileuh ngaraheutan maneh? Aduh, pedang Rama urang! Nepi ka iraha anjeun reureuh? Geura asup deui kana sarangkana; geura jempling sarta tengtrem. Tapi kumaha bisa reureuh ari Rama urang geus maréntah? Ngalawan ka Askelon jeung ka sapanjang basisir laut—nya ka dinya Mantenna geus ngarahkeunana.”