Salam ka Pilemon jeung Apia

Panyuhunan Paulus anu pondok tur pribadi ka hiji juragan budak sangkan narima deui budakna anu kabur, Onesimus, anu ayeuna geus jadi dulur di jero Kristus.

Pasal 1.

Paulus, anu dipanjara karana Kristus Yesus, jeung Timoteus dulur urang, ka Pilemon, sobat urang anu dipikanyaah sarta batur sagawe, sarta ka Apia dulur urang awewe, ka Arkipus batur urang sakaprajuritan, jeung ka jamaah anu kumpul di imah anjeun: Mugia aranjeun ginanjar sih kurnia sareng kerta raharja ti Rama urang sareng ti Gusti Yesus Kristus.

Muji Sukur ku Karana Pilemon

Abdi teu weleh muji sukur ka Rama, unggal nyebat-nyebat anjeun dina paneda abdi, karana abdi ngadangu hal kanyaah sareng iman anjeun ka Gusti Yesus sarta ka sadaya umat-Na anu suci. Paneda abdi, mugi iman anu ku anjeun dibagikeun teh jadi mujarab, dumasar kana beuki ngartina anjeun kana sagala hal anu hade anu dipiboga ku urang di jero Kristus. Kanyaah anjeun teh geus matak bungah jeung lilipuran anu kacida pikeun abdi, dulur, lantaran hate umat-Na anu suci geus disegerkeun ku anjeun.

Pamenta, Lain Parentah

Ku sabab eta, sanaos di jero Kristus abdi wani marentah anjeun sangkan ngalampahkeun anu bener, tapi langkung sae demi kanyaah abdi nyuhunkeun—abdi, Paulus, anu geus kolot, sarta ayeuna oge keur dipanjara karana Kristus Yesus. Abdi nyuhunkeun ka anjeun pikeun Onesimus, anak abdi, anu abdi jadi bapana sapanjang abdi dirante. Manehna bareto mah teu aya gunana pikeun anjeun, tapi ayeuna mah aya gunana pikeun anjeun jeung pikeun abdi. ^a Manehna ku abdi dipulangkeun deui ka anjeun—nya hartina abdi ngirimkeun hate abdi sorangan. Saenyana abdi hayang nahan manehna ngancik jeung abdi, sangkan ngalalayanan abdi minangka gaganti anjeun sapanjang abdi dirante karana Injil. Tapi abdi teu hayang milampah naon-naon tanpa idin anjeun, supaya kahadean anjeun teh lain ku kapaksa, tapi kalawan suka rela. Bisa jadi ieu pisan sababna manehna dipisahkeun ti anjeun sakeudeung, supaya anjeun bisa narima manehna deui salilana. Lain deui minangka gandek, tapi leuwih ti gandek—dulur anu dipikanyaah, pangpangna pikeun abdi, tapi leuwih-leuwih pikeun anjeun, boh sacara lahir boh di jero Gusti.

Ku sabab eta, lamun anjeun nganggap abdi batur sakongsi, tampi manehna cara anjeun nampi ka abdi. Lamun manehna kungsi nyieun salah ka anjeun, atawa boga hutang naon-naon, tagihkeun bae ka abdi. Abdi, Paulus, nulis ieu ku leungeun sorangan: abdi anu bakal mayarna—sanajan sabenerna anjeun oge boga hutang ka abdi, nya eta diri anjeun sorangan. Leres, dulur, pangnedunankeun pamenta abdi ieu di jero Gusti—segerkeun hate abdi di jero Kristus.

Kalawan percaya yen anjeun bakal nurut, abdi nulis ka anjeun, estu yakin yen anjeun bakal milampah leuwih ti anu dipenta ku abdi.

Sajaba ti eta, sayagikeun kamar tamu pikeun abdi—abdi ngarep-ngarep, ku jalan paneda anjeun, abdi bakal dipaparin pulang deui ka anjeun.

Epapras, batur abdi sapanjara karana Kristus Yesus, ngahaturkeun salam ka anjeun, kitu deui Markus, Aristarkus, Demas, jeung Lukas, batur-batur abdi sagawe.

Mugia sih kurnia Gusti Yesus Kristus nyarengan roh aranjeun. Amin.