Kawih Prihatin pikeun Tirus
Kawih kasedih pikeun Tirus salaku kapal anu megah, kalawan papan tina kai pinus, tihang tina kai aras, jeung layar tina linen Mesir, anu awak kapal jeung muatanana disadiakeun ku mitra-mitra dagang anu disebutkeun ngaranna ti mana-mana. Angin wétan ngancurkeun manéhna di tengah laut, sarta para pelaut di basisir naburkeun lebu kana sirahna bari ngawihkeun kawih ieu.
27 1Aya pangandika Rama urang ka kaula, saur-Na:
2“Ayeuna maneh, eh anak manusa, tembangkeun kawih prihatin pikeun Tirus, 3jeung ucapkeun ka Tirus, nu matuh di lawang-lawang laut, nu dagang ka seueur bangsa di loba basisir: Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: ‘Eh Tirus, maneh geus ngomong, “Kuring sampurna dina kaendahan.” 4Wates-wates maneh aya di tengah lautan; para tukang ngadegkeun maneh geus nyampurnakeun kaendahan maneh. 5Sakabeh papan maneh dijieun tina kai sanobar ti Senir; maranehna nyokot kai aras ti Libanon pikeun dijieun tihang layar maneh. 6Dayung-dayung maneh dijieun tina kai tarbantin ti Basan; geladak maneh dijieun tina kai saru nu dihias ku gading ti basisir Siprus. 7Layar maneh tina lawon lenen alus anu disulam ti Mesir, jadi bandera maneh; tedeng maneh warnana biru jeung wungu ti basisir Elisa. 8Urang Sidon jeung Arwad jadi tukang ngadayung maneh; jalma-jalma maneh nu palinter, eh Tirus, aya di jero maneh jadi juru mudi. 9Para kokolot Biblos jeung jalma-jalmana nu palinter aya di jero maneh, nambalan beulahan-beulahan kapal maneh; sakabeh kapal di laut katut para kelasina datang ka maneh pikeun tukeur dagangan maneh. 10Urang Persia, Lud, jeung Put aya dina wadyabalad maneh, prajurit-prajurit perang maneh. Maranehna ngagantungkeun tameng jeung topi wajana dina tembok-tembok maneh, mere kaagungan ka maneh. 11Urang Arwad jeung wadyabalad maneh sorangan aya di saluhureun tembok maneh kuriling, jeung urang Gamad aya di munara-munara maneh. Maranehna ngagantungkeun tameng-tamengna dina tembok maneh kuriling; maranehna nyampurnakeun kaendahan maneh.
12“Tarsis dagang jeung maneh ku sabab loba pisan kakayaan maneh rupa-rupa; maranehna nukeuran barang maneh ku perak, beusi, timah bodas, jeung timah hideung.
13“Yawan, Tubal, jeung Mesekh dagang jeung maneh, nukeuran budak jeung parabot tambaga.
14“Ti Bet-Togarma maranehna nukeuran dagangan maneh ku kuda, kuda perang, jeung bagal.
15“Urang Dedan dagang jeung maneh; loba basisir jadi pasar maneh, mayar ka maneh ku gading jeung kai arang.
16“Aram dagang jeung maneh ku sabab loba dagangan maneh, nukeuran barang maneh ku batu pirus, kaen wungu, sulaman, lawon lenen alus, marjan, jeung batu delima.
17“Yuda jeung Israil dagang jeung maneh: gandum ti Minit, tipung, madu, minyak, jeung minyak balsam.
18“Damsik dagang jeung maneh ku sabab loba dagangan maneh, loba pisan kakayaan maneh rupa-rupa, nya eta anggur ti Helbon jeung wol ti Sahar. 19Wedan jeung Yawan ti Usal nukeuran dagangan maneh; beusi tempaan, kayu manis, jeung kalmus aya di antara barang maneh.
20“Dedan dagang jeung maneh, nya eta lamak sela pikeun tutumpakan.
21“Arab jeung sakabeh raja Kedar jadi palanggan maneh, dagang anak domba, domba jalu, jeung embe.
22“Para padagang ti Syeba jeung Raema dagang jeung maneh, mayar barang maneh ku rupa-rupa rempah nu pangalusna, sagala rupa batu adi, jeung emas.
23“Haran, Kane, jeung Eden, para padagang ti Syeba, Asyur, jeung Kilmad, dagang jeung maneh. 24Maranehna dagang jeung maneh di pasar maneh, nya eta papakean alus, kaen biru jeung sulaman, sarta permadani rupa-rupa warna nu dibarengan ku tali jeung dikemas kuat. 25Kapal-kapal Tarsis ngangkut dagangan maneh saperti kafilah. Nya kitu maneh jadi pinuh jeung beurat ku muatan di tengah lautan. 26Para tukang ngadayung maneh mawa maneh ka laut lega; angin ti wetan ngaremukkeun maneh di tengah lautan. 27Kakayaan maneh, barang maneh, dagangan maneh, para kelasi jeung juru mudi maneh, tukang nambalan kapal maneh, para padagang barang maneh, jeung sakabeh prajurit maneh nu aya di jero maneh, katut sakabeh jalma nu aya di kapal, bakal tilelep ka tengah lautan dina poe runtuhna maneh. 28Ku sora ceurik juru mudi maneh, tanah lapang oyag. 29Sakabeh tukang ngadayung, para kelasi jeung sakabeh juru mudi di laut, turun ti kapalna; tuluy narangtung di darat, 30sarta ngagorowok mikanyeri ka maneh tuluy ceurik peurih. Maranehna nyawurkeun kekebul kana sirahna sarta gugulingan dina lebu; 31maranehna nyukuran sirahna nepi ka gundul pikeun maneh sarta make pakean kasedih, tuluy careurik ka maneh kalawan jiwa nu nalangsa, dibarengan ku tangis anu peurih. 32Dina ratapanana maranehna nembangkeun kawih prihatin pikeun maneh sarta midangdam ka maneh: “Saha nu bisa nyaruaan Tirus, anu geus jempe tengah-tengah laut?” 33Nalika dagangan maneh kaluar ti laut, maneh nyugemakeun loba bangsa; ku loba kakayaan jeung dagangan maneh, maneh ngabeungharkeun raja-raja di bumi. 34Ayeuna maneh ancur ku laut di jero cai nu pangdalemna; dagangan maneh jeung sakabeh awak kapal maneh geus tilelep bareng jeung maneh. 35Sakabeh pangeusi basisir mararuringkak ku maneh, sarta raja-rajana ngarijig sieun; beungeutna marurung ku kagimir. 36Para padagang di antara bangsa-bangsa surak moyok ka maneh; maneh geus jadi kasieunan sarta moal aya deui salawasna.’”