د صور په حقله نوحه
د صور لپاره يو ويرنه، چې د يوې شاندارې بېړۍ په توګه ښودل شوې، د نښتر تختو، د ديار مستول او د مصري کتان باد بان سره، چې له هر ځايه د نومول شويو سوداګريزو ملګرو له خوا يې عمله او سامان برابر شوی. ختيځ باد يې د سمندر په منځ کې ماتوي، او په غاړه ولاړ ملاحان پر سرونو خاورې اچوي او دا سندره وايي.
27 1زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،
2”اے اِبن آدمه، اوس تۀ د صور په حقله نوحه پورته کړه، 3او صور ته ووايه چې، اے هغه ښاره چې د سمندر په دروازو کښې اوسېږې او د ګڼو ساحلى ملکونو د خلقو سره تجارت کوې، مالِک خُدائ داسې فرمائى چې، اے صوره، تا ووئيل چې، ’زۀ په ښائسته کښې کامل يم.‘ 4ستا سرحدونه د سمندرونو په زړۀ کښې دى؛ ستا جوړوونکو ستا ښائست کامل کړو. 5هغوئ ستا ټولې تختې د سنير د سروو د ونو نه جوړې کړې؛ هغوئ د لبنان نه يوه د ديار ونه راوړه چې ستا دپاره يې بادوان جوړ کړى. 6هغوئ ستا کښتۍ چلوونکې لرګى د بشان د بلوطو نه جوړ کړل؛ هغوئ ستا د کښتۍ تخته د عاج نه جوړه کړه چې د قبرص د ساحلونو د سرو په لرګى کښې جرړ شوے وو. 7ستا بادوان د مصر د نفيس نقشين کتان وو، چې ستا د جهنډے په توګه يې کار ورکولو؛ ستا سيوان د اليشاه د ساحلونو نيلى او ارغوانى وو. 8د صيدا او ارواد خلق ستا کښتۍ چلوونکى وُو؛ اے صوره، ستا ماهر سړى په تا کښې ستا ناخدايان وُو. 9د جبال مشران او د هغۀ ماهر سړى په تا کښې وُو، چې ستا چاودې يې ډکولې؛ د سمندر ټولې کښتۍ د خپلو ملاحانو سره تا ته راتلې چې ستا مال تجارت کړى. 10فارس، لُود او فُوط ستا په فوځ کښې وُو، ستا جنګى سړى. هغوئ خپلې ډالونه او خولۍ ستا په ديوالونو باندې ځوړند کړل، او تا ته يې شان او شوکت ورکولو. 11د ارواد سړى او ستا خپل فوځ ستا په ديوالونو باندې چاپېره وُو، او جمادى ستا په بُرجونو کښې وُو. هغوئ خپلې ډالونه ستا په ديوالونو باندې چاپېره ځوړند کړل؛ هغوئ ستا ښائست کامل کړو.
12”ترسيس د ستا د هر قسمه بيشماره دولت په سبب درسره تجارت وکړو، چې ستا د مال په بدل کښې يې سپين زر، اوسپنه، قلعى او سيسه ورکول.
13”يونان، تُوبل او مِسک درسره د اِنسانانو او د مِس د لوښو تجارت کولو.
14”د بيت تُوجرمه نه هغوئ د ستا د مال په بدل کښې آسونه، جنګى آسونه او کچر ورکول.
15”د ددان سړى درسره تجارت کولو؛ ګڼ ساحلى ملکونه ستا منډيانې وې، چې د عاج ښکرونه او آبنوس يې درته ورکول.
16”ارام د ستا د بيشماره مال په سبب درسره تجارت وکړو، چې ستا د مال په بدل کښې يې فيروزه، ارغوانى کپړه، نقشين کار، نفيس کتان، مرجان او لعلونه ورکول.
17”يهوداه او اِسرائيل درسره تجارت کولو: د مِنِت غنم، ميده، شات، تيل او مرهم.
18”دمشق د ستا د ګڼ مال، ستا د هر قسمه لوئ دولت په سبب درسره تجارت وکړو، د حِلبُون شراب او د زاهر وړۍ. 19ودان او يونان د اوزال نه ستا د مال په بدل کښې تجارت کولو؛ ستا په مال کښې کوټلے اوسپنه، دارچينى او اګر.
20”ددان درسره د سورلۍ دپاره د زينونو په کپړو تجارت کولو.
21”عرب او د قيدار ټول سردارن ستا ګاهک وُو، چې د ګډورانو، ګډانو او چيلو تجارت يې کولو.
22”د سبا او رعمه سوداګرو درسره معامله کوله، چې ستا د مال په بدل کښې يې د ټولو مسالو نه نفيسه مساله، هر قيمتى ګاڼه او سره زر ورکول.
23”حاران، کنه او عدن، د سبا، اشور او کِلمد سوداګرو درسره تجارت کولو. 24دوئ درسره د نفيسو جامو، د نيلى او نقشين کپړې، او د رنګينه کپړې د غالۍ تجارت کولو چې په رسيو تړلى او محفوظ شوى وُو، ستا په منډۍ کښې. 25د ترسيس کښتيو ستا مال په قافلو کښې وړو. نو تۀ د سمندرونو په زړۀ کښې ډک او په درانه مال بار شوے وې. 26ستا کښتۍ چلوونکو تۀ لويو اوبو ته بوتلے؛ د ختيځ باد تۀ د سمندرونو په زړۀ کښې مات کړې. 27ستا دولت، ستا مال، ستا سوداګرى، ستا ملاحان او ستا ناخدايان، ستا چاودې ډکوونکى، ستا د مال سوداګر، او ستا ټول جنګيالى چې په تا کښې دى، د نورو ټولو سره چې په کښتۍ کښې دى، ستا د تباهۍ په ورځ د سمندرونو په زړۀ کښې ډوبيږى. 28ستا د ناخدايانو د چغو په آواز هوارې ولايتونه رپيږى. 29هغه ټول چې بيړۍ چلوى، ملاحان او د سمندر ټول ناخدايان، د خپلو کښتيو نه راکوزيږى؛ هغوئ په زمکه باندې ودرېږى، 30او ستا په حقله خپل آواز پورته کوى او په تراخۀ ژاړى. هغوئ خپلو سرونو ته خاورې اچوى او په ايرو کښې غورزيږى؛ 31هغوئ ستا دپاره خپل سرونه ګنج کوى او د ماتم جامې اغوندى، او هغوئ په تا باندې د زړۀ په تراخۀ ژاړى، په تراخۀ ماتم. 32په خپل ويرنه کښې هغوئ ستا دپاره نوحه کوى او په تا باندې ماتم کوى چې، ”څوک به کله د صور په شان وو، د هغه چا په شان چې د سمندر په مينځ کښې خاموش شوے دے؟“ 33کله چې ستا مال د سمندرونو نه بهر تلو، تا ګڼ خلق سوب کول؛ د خپل بيشماره دولت او مال په وسيله تا د زمکې بادشاهان دولتمند کول. 34اوس تۀ د سمندرونو له لاسه د اوبو په ژورو کښې ماته شوې يې؛ ستا مال او ستا ټول ملاحان درسره ډوب شوى دى. 35د ساحلى ملکونو ټول اوسېدونکى په تا باندې حيران دى، او د هغوئ بادشاهان د وحشت نه رپيږى؛ د هغوئ مخونه ګنس شوى دى. 36د قومونو په مينځ کښې سوداګر په تا باندې سيکى کوى؛ تۀ وحشت شوے يې او بيا به هيچرې نۀ وې، تل تر تله.“