چاپ شوی

حزقى‌ايل 28 FHB Father's Heart Bible™

په لومړي فرمایش ۱۵٪ تخفیف →
کتاب

پلار د صور د حاکم په حقله فيصله کوى

د صور واکمن وويل چې هغه يو خدای دی، او زموږ پلار هغه ته وايي چې د يو انسان په څېر به مړ شي. دوهم شعر د صور پاچا په عدن کې د يو بې‌عيبه ساتونکي کروبي په توګه ښيي چې سوداګرۍ يې له تاوتريخوالي او غرور ډک کړ، او پر ځمکه وغورځول شو.

څپرکی 28.

د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”

اے اِبن آدمه، د صور حاکم ته ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، ځکه چې ستا زړۀ مغرور دے او تا ووئيل، ”زۀ يو خُدائ يم، زۀ د خُدايانو په ګدۍ باندې، د سمندرونو په زړۀ کښې ناست يم“ خو تۀ يو انسان يې، نۀ خُدائ، اګرچې تۀ خپل زړۀ د خُدائ د زړۀ په شان جوړوې. a a v2 د صور حاکم هغه څۀ ځان ته منسوبوى چې صرف د خُدائ پاک حق دے — هم هغه دروغ چې اول په عدن کښې په پټه وئيلے شوى وو، ”تۀ به د خُدائ پاک په شان شې.“ زمونږ پلار هغه هيچرې د يو انسان نه علاوه بل څۀ نۀ وائى. تۀ د دانيال نه هوښيار يې؛ هيڅ راز له تا نه پټ نۀ دے. په خپل حکمت او سمجه سره تا خپل دپاره دولت ګټلے دے، او سره او سپين زر دې په خپلو خزانو کښې راغونډ کړى دى. د تجارت په خپل لوئ مهارت سره تا خپل دولت زيات کړے دے، او ستا زړۀ په دې سبب مغرور شوے دے. ځکه نو صاحبِ اختيار پلار داسې فرمائى، ”ځکه چې تۀ خپل زړۀ د خُدائ د زړۀ په شان جوړوې، ځکه نو زۀ ستا خلاف پرديان راولم، چې د قومونو نه تر ټولو بې‌رحمه دى؛ هغوئ به ستا د حکمت د ښائست خلاف خپلې تورې راکاږى او ستا شان و شوکت به ناپاکوى. هغوئ به تا هديرې ته راکوزوى، او تۀ به د سمندرونو په زړۀ کښې په قهرجن مرګ مړ شې.‘ آيا تۀ به بيا هم هغۀ ته ووايې چې، ’زۀ يو خُدائ يم،‘ څوک چې تا وژنى؟ تۀ به صرف يو انسان يې، نۀ خُدائ، د هغه چا په لاسونو کښې چې تا ټپى کوى. تۀ به د ناختنه‌شويو په شان مرګ مړ شې، د پرديو په لاس؛ ځکه چې ما ووئيل، صاحبِ اختيار پلار فرمائى.‘““ b b v10 ’د ناختنه‌شويو په شان مرګ مړ کېدل‘ د دې مطلب وو چې په رُسوائۍ سره مړ کېدل، بغېر د لوظ د عزت نه — لکه د يو بالکل پردى سره سلوک.

د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”

اے اِبن آدمه، د صور د بادشاه په حقله ماتم اوچت کړه او هغۀ ته ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، تۀ د کمال مُهر وې، د حکمت نه ډک او په ښائست کښې کامل. تۀ په عدن کښې وې، د زمونږ پلار په باغ کښې؛ هر قيمتى کاڼے ستا سينګار کولو: ياقوت، زبرجد، او زمرد، فيروزه، سليمانى، او يشب، لاجورد، فيروزه، او زبرجد. ستا نګينې او چوکاټونه په سرو زرو جوړ شوى وُو؛ په کومه ورځ چې تۀ پېدا شوې، هغه وخت تيار شوى وُو. تۀ يو مسح‌شوے نګهبان کروبى وې، ځکه چې ما داسې مقرر کړې وې؛ تۀ د زمونږ پلار په پاک غرۀ باندې وې، د اور د کاڼو په مينځ کښې ګرځېدې. c c v14 دا ماتم د صور د بادشاه نه هاخوا هغه مغرور باغى ته رسيږى چې يو وخت د زمونږ پلار په حضور کښې ودرېدلے وو، شاندار او قابلِ اعتماد — او خپل خالق پرېښودو او ځان يې غوره کړو. هغه د پلار نه نۀ وو منع شوے؛ بلکې هغه پخپله د پلار نه مخ واړولو. تۀ په خپلو لارو کښې بې‌عيبه وې د هغې ورځې نه چې تۀ پېدا شوې، ترڅو چې په تا کښې بدى ونۀ موندلے شوه. د خپل پراخ تجارت په وجه تۀ د ظلم نه ډک شوې، او تا ګناه وکړه. نو ما تۀ د ناپاک په شان د زمونږ پلار د غرۀ نه بهر وغورزولې، او ما تۀ وشړلې، اے نګهبانه کروبى، د اور د کاڼو د مينځ نه. ستا زړۀ د خپل ښائست په سبب مغرور شو؛ تا د خپل شان و شوکت دپاره خپل حکمت خراب کړو. نو ما تۀ زمکې ته وغورزولې؛ ما تۀ د بادشاهانو په مخکښې تماشه جوړه کړې. د خپلو ډېرو ګناهونو او د بې‌ايمانه تجارت په وجه تا خپل مقدس ځايونه ناپاک کړل. نو ما ستا د دننه نه يو اور راوايستلو، او هغه تۀ وخوړلې؛ ما تۀ د ټولو کتونکو په نظر کښې په زمکه باندې خاورې کړې. ټول هغه قومونه چې تۀ يې پېژندلې، په تا باندې حيران دى؛ تۀ يو خوفناک انجام ته رسيدلې يې، او بيا به تل دپاره ژوندے نۀ شې.‘“

پلار د صيدا په حقله فيصله کوى

د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”

اے اِبن آدمه، مخ د صيدا په طرف واړوه، او د هغې خلاف پېشګوئى وکړه، او ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، اے صيدا، زۀ ستا خلاف يم، او زۀ به په تا کښې جلال ومومم. هغوئ به پوهه شى چې زۀ پلار يم کله چې زۀ په هغې باندې سزاګانې راولم او ځان په هغې کښې پاک ښايم.

”زۀ به په هغې باندې وبا راولېږم او د هغې په کوڅو کښې به وينه توئ شى، وژل شوى به د هغې په مينځ کښې ولوېږى، د هغې هغه تورې په وسيله چې د هر طرف نه د هغې خلاف ده. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم.

”بيا د اِسرائيل د کور دپاره به هيڅ ننوتونکے ازغے او نۀ دردناکه خار پاتې شى د هغو هر ګاونډيانو نه چې د هغوئ سره يې په سپکاوى سلوک کړے وو. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ صاحبِ اختيار پلار يم.“

پلار اِسرائيل بېرته کور ته راغونډوى

صاحبِ اختيار پلار فرمائى، ”کله چې زۀ د اِسرائيل کور د هغو قومونو نه راغونډ کړم چرته چې هغوئ خواره شوى دى، او د هغوئ په وسيله ځان د قومونو په مخکښې پاک وښايم، نو هغوئ به په خپله زمکه کښې اوسيږى، کومه چې ما خپل خدمتګار يعقوب ته ورکړې وه. هغوئ به هلته په امن سره اوسيږى، کورونه به جوړوى او انګور به کرى. هغوئ به په سلامتۍ سره اوسيږى کله چې زۀ د هغوئ په ټولو هغو ګاونډيانو باندې فيصله وکړم چې د هغوئ سره يې په سپکاوى سلوک کړے وو. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم.“‘