پلار د صور د حاکم په حقله فيصله کوى
د صور واکمن وويل چې هغه يو خدای دی، او زموږ پلار هغه ته وايي چې د يو انسان په څېر به مړ شي. دوهم شعر د صور پاچا په عدن کې د يو بېعيبه ساتونکي کروبي په توګه ښيي چې سوداګرۍ يې له تاوتريخوالي او غرور ډک کړ، او پر ځمکه وغورځول شو.
28 1د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”
2اے اِبن آدمه، د صور حاکم ته ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، ځکه چې ستا زړۀ مغرور دے او تا ووئيل، ”زۀ يو خُدائ يم، زۀ د خُدايانو په ګدۍ باندې، د سمندرونو په زړۀ کښې ناست يم“ خو تۀ يو انسان يې، نۀ خُدائ، اګرچې تۀ خپل زړۀ د خُدائ د زړۀ په شان جوړوې. a a v2 د صور حاکم هغه څۀ ځان ته منسوبوى چې صرف د خُدائ پاک حق دے — هم هغه دروغ چې اول په عدن کښې په پټه وئيلے شوى وو، ”تۀ به د خُدائ پاک په شان شې.“ زمونږ پلار هغه هيچرې د يو انسان نه علاوه بل څۀ نۀ وائى. 3تۀ د دانيال نه هوښيار يې؛ هيڅ راز له تا نه پټ نۀ دے. 4په خپل حکمت او سمجه سره تا خپل دپاره دولت ګټلے دے، او سره او سپين زر دې په خپلو خزانو کښې راغونډ کړى دى. 5د تجارت په خپل لوئ مهارت سره تا خپل دولت زيات کړے دے، او ستا زړۀ په دې سبب مغرور شوے دے. 6ځکه نو صاحبِ اختيار پلار داسې فرمائى، ”ځکه چې تۀ خپل زړۀ د خُدائ د زړۀ په شان جوړوې، 7ځکه نو زۀ ستا خلاف پرديان راولم، چې د قومونو نه تر ټولو بېرحمه دى؛ هغوئ به ستا د حکمت د ښائست خلاف خپلې تورې راکاږى او ستا شان و شوکت به ناپاکوى. 8هغوئ به تا هديرې ته راکوزوى، او تۀ به د سمندرونو په زړۀ کښې په قهرجن مرګ مړ شې.‘ 9آيا تۀ به بيا هم هغۀ ته ووايې چې، ’زۀ يو خُدائ يم،‘ څوک چې تا وژنى؟ تۀ به صرف يو انسان يې، نۀ خُدائ، د هغه چا په لاسونو کښې چې تا ټپى کوى. 10تۀ به د ناختنهشويو په شان مرګ مړ شې، د پرديو په لاس؛ ځکه چې ما ووئيل، صاحبِ اختيار پلار فرمائى.‘““ b b v10 ’د ناختنهشويو په شان مرګ مړ کېدل‘ د دې مطلب وو چې په رُسوائۍ سره مړ کېدل، بغېر د لوظ د عزت نه — لکه د يو بالکل پردى سره سلوک.
11د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”
12اے اِبن آدمه، د صور د بادشاه په حقله ماتم اوچت کړه او هغۀ ته ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، تۀ د کمال مُهر وې، د حکمت نه ډک او په ښائست کښې کامل. 13تۀ په عدن کښې وې، د زمونږ پلار په باغ کښې؛ هر قيمتى کاڼے ستا سينګار کولو: ياقوت، زبرجد، او زمرد، فيروزه، سليمانى، او يشب، لاجورد، فيروزه، او زبرجد. ستا نګينې او چوکاټونه په سرو زرو جوړ شوى وُو؛ په کومه ورځ چې تۀ پېدا شوې، هغه وخت تيار شوى وُو. 14تۀ يو مسحشوے نګهبان کروبى وې، ځکه چې ما داسې مقرر کړې وې؛ تۀ د زمونږ پلار په پاک غرۀ باندې وې، د اور د کاڼو په مينځ کښې ګرځېدې. c c v14 دا ماتم د صور د بادشاه نه هاخوا هغه مغرور باغى ته رسيږى چې يو وخت د زمونږ پلار په حضور کښې ودرېدلے وو، شاندار او قابلِ اعتماد — او خپل خالق پرېښودو او ځان يې غوره کړو. هغه د پلار نه نۀ وو منع شوے؛ بلکې هغه پخپله د پلار نه مخ واړولو. 15تۀ په خپلو لارو کښې بېعيبه وې د هغې ورځې نه چې تۀ پېدا شوې، ترڅو چې په تا کښې بدى ونۀ موندلے شوه. 16د خپل پراخ تجارت په وجه تۀ د ظلم نه ډک شوې، او تا ګناه وکړه. نو ما تۀ د ناپاک په شان د زمونږ پلار د غرۀ نه بهر وغورزولې، او ما تۀ وشړلې، اے نګهبانه کروبى، د اور د کاڼو د مينځ نه. 17ستا زړۀ د خپل ښائست په سبب مغرور شو؛ تا د خپل شان و شوکت دپاره خپل حکمت خراب کړو. نو ما تۀ زمکې ته وغورزولې؛ ما تۀ د بادشاهانو په مخکښې تماشه جوړه کړې. 18د خپلو ډېرو ګناهونو او د بېايمانه تجارت په وجه تا خپل مقدس ځايونه ناپاک کړل. نو ما ستا د دننه نه يو اور راوايستلو، او هغه تۀ وخوړلې؛ ما تۀ د ټولو کتونکو په نظر کښې په زمکه باندې خاورې کړې. 19ټول هغه قومونه چې تۀ يې پېژندلې، په تا باندې حيران دى؛ تۀ يو خوفناک انجام ته رسيدلې يې، او بيا به تل دپاره ژوندے نۀ شې.‘“
پلار د صيدا په حقله فيصله کوى
20د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې، ”
21اے اِبن آدمه، مخ د صيدا په طرف واړوه، او د هغې خلاف پېشګوئى وکړه، 22او ووايه چې، ’صاحبِ اختيار پلار فرمائى، اے صيدا، زۀ ستا خلاف يم، او زۀ به په تا کښې جلال ومومم. هغوئ به پوهه شى چې زۀ پلار يم کله چې زۀ په هغې باندې سزاګانې راولم او ځان په هغې کښې پاک ښايم.
23”زۀ به په هغې باندې وبا راولېږم او د هغې په کوڅو کښې به وينه توئ شى، وژل شوى به د هغې په مينځ کښې ولوېږى، د هغې هغه تورې په وسيله چې د هر طرف نه د هغې خلاف ده. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم.
24”بيا د اِسرائيل د کور دپاره به هيڅ ننوتونکے ازغے او نۀ دردناکه خار پاتې شى د هغو هر ګاونډيانو نه چې د هغوئ سره يې په سپکاوى سلوک کړے وو. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ صاحبِ اختيار پلار يم.“
پلار اِسرائيل بېرته کور ته راغونډوى
25صاحبِ اختيار پلار فرمائى، ”کله چې زۀ د اِسرائيل کور د هغو قومونو نه راغونډ کړم چرته چې هغوئ خواره شوى دى، او د هغوئ په وسيله ځان د قومونو په مخکښې پاک وښايم، نو هغوئ به په خپله زمکه کښې اوسيږى، کومه چې ما خپل خدمتګار يعقوب ته ورکړې وه. 26هغوئ به هلته په امن سره اوسيږى، کورونه به جوړوى او انګور به کرى. هغوئ به په سلامتۍ سره اوسيږى کله چې زۀ د هغوئ په ټولو هغو ګاونډيانو باندې فيصله وکړم چې د هغوئ سره يې په سپکاوى سلوک کړے وو. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ د هغوئ پلار يم.“‘