Rama Ngahukum Pamingpin Tirus
Pangawasa Tirus ngaku dirina dewa, sarta Rama urang nyebutkeun ka manéhna yén manéhna bakal maot lir manusa. Sajak kadua nempatkeun raja Tirus di Eden salaku kerub panjaga anu tanpa cawad, anu dagangna ngeusian manéhna ku kekerasan jeung kaagul, sarta anu dialungkeun ka taneuh.
28 1Aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu saurna:
2“Eh anak manusa, bejakeun ka pamingpin Tirus, ‘Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Ku sabab hate maneh adigung sarta maneh ngomong, “Aing teh dewa; aing diuk dina tahta para dewa, di tengah-tengah lautan”—padahal maneh teh manusa, lain dewa, sanajan maneh nyieun hate maneh kawas hate dewa. a a v2 Pamingpin Tirus ngaku-ngaku pikeun dirina naon anu ngan kagungan Allah wungkul — bohong anu sarua jeung nu pangpayunna dibisikkeun di Eden, “maneh bakal jadi saperti Allah.” Rama urang henteu kungsi nyebatkeun manehna salian ti saurang manusa. 3Maneh leuwih wijaksana ti batan Daniel; euweuh rasiah anu bisa disumputkeun ti maneh. 4Ku kabijaksanaan jeung pangarti maneh, maneh geus meunang kakayaan pikeun diri sorangan, sarta ngumpulkeun emas jeung perak kana gudang harta banda maneh. 5Ku kamahiran maneh anu hebat dina dagang, maneh geus ngalobakeun kakayaan maneh, sarta hate maneh jadi adigung ku sabab eta. 6Ku sabab eta, kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Ku sabab maneh nyieun hate maneh kawas hate dewa, 7ku sabab eta Kami rek ngadatangkeun bangsa deungeun pikeun ngalawan maneh, nya eta bangsa anu pangbengisna; maranehna bakal ngahunus pedangna ngalawan kaendahan kabijaksanaan maneh sarta ngotoran kaagungan maneh. 8Maranehna bakal nurunkeun maneh ka jero liang kubur, sarta maneh bakal paeh dipaehan di tengah-tengah lautan.” 9Naha maneh bakal tetep ngomong, “Aing teh dewa,” di hareupeun jelema anu maehan maneh? Maneh ngan bakal jadi manusa, lain dewa, dina leungeun jelema-jelema anu ngaraheutan maneh. 10Maneh bakal paeh saperti maotna jelema anu teu disunat, ku leungeun bangsa deungeun; sabab Kami geus ngandika, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.’” b b v10 Ungkara ‘maot sacara jelema anu teu disunat’ hartina maot dina kahinaan, taya kahormatan perjangjian — dianggap saperti urang asing sagemblengna.
11Aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu saurna:
12“Eh anak manusa, pek ucapkeun hiji ratapan pikeun raja Tirus, tuluy bejakeun ka manehna, ‘Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Maneh teh segel kasampurnaan, pinuh ku kabijaksanaan sarta sampurna dina kaendahan. 13Maneh aya di Eden, taman Rama urang; sagala rupa permata anu endah ngahias maneh: rubi, topas, jeung jamrud, beril, unam, jeung yaspis, lazuardi, pirus, jeung beril. Tatahan jeung wadah permata maneh dijieun tina emas; dina poe maneh diciptakeun, kabeh eta geus disadiakeun. 14Maneh teh kerub panjaga anu diurapan, sabab kitu Kami netepkeun maneh; maneh aya di gunung suci Rama urang, leumpang di antara batu-batu seuneu. c c v14 Ratapan ieu nembus ka tukangeun raja Tirus, tepi ka mahluk anu baha tur adigung anu baheula kungsi ngadeg di payuneun Rama urang, mulya tur dipercaya — tuluy leuwih milih dirina sorangan ti batan Nu Nyiptakeun manehna. Lain Rama anu nampik manehna; manehna sorangan anu ngabalieur ti Mantenna. 15Maneh taya cacad dina sagala lampah maneh ti poe maneh diciptakeun, nepi ka kapanggih kajahatan dina diri maneh. 16Ku sabab dagang maneh anu lega, maneh jadi pinuh ku kabengisan, sarta maneh migawe dosa. Nya ku kituna Kami miceun maneh saperti barang najis ti gunung Rama urang, sarta Kami nundung maneh, eh kerub panjaga, ti antara batu-batu seuneu. 17Hate maneh jadi adigung ku sabab kaendahan maneh; maneh ngaruksak kabijaksanaan maneh pikeun kaagungan maneh. Nya ku kituna Kami ngabanting maneh kana taneuh; Kami ngajadikeun maneh tongtonan di hareupeun raja-raja. 18Ku loba dosa maneh jeung dagang anu teu jujur, maneh geus ngarurud tempat-tempat suci maneh. Nya ku kituna Kami ngaluarkeun seuneu ti jero maneh, tuluy seuneu teh ngahuru maneh; Kami ngajadikeun maneh lebu di luhur taneuh di hareupeun panon sakabeh anu nyaksian. 19Sakabeh bangsa anu wawuh ka maneh kacida reuwasna ku maneh; maneh geus nepi kana tungtung anu pikasieuneun, sarta moal aya deui salalanggengna.’”
Rama Ngahukum Sidon
20Aya pangandika Rama urang ka abdi, kieu saurna:
21“Eh anak manusa, pek malik nyanghareupan Sidon, sarta pek nubuwat ngalawan manehna, 22sarta ucapkeun, ‘Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Kami ngalawan maneh, eh Sidon, sarta Kami bakal dimulyakeun di tengah maneh. Maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama, waktu Kami ngahukum manehna sarta nembongkeun kasucian Kami di jerona.
23“Kami rek ngadatangkeun pagebug ka manehna jeung getih ngucur di jalan-jalanana; nu tiwas bakal ngudupruk di jerona, ku pedang anu ngepung manehna ti saban juru. Geus kitu maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama.
24“Geus kitu pikeun bani Israil moal aya deui cucuk anu nyocog atawa rungkun cucuk anu nyeri ti saha bae tatanggana anu geus ngahina maranehna. Geus kitu maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama Nu Maha Kawasa.’
Rama Ngumpulkeun Israil Mulang
25Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: ‘Dina waktu Kami ngumpulkeun bani Israil ti bangsa-bangsa tempat maranehna pabalatak, sarta ku jalan maranehna Kami nembongkeun kasucian Kami di hareupeun bangsa-bangsa, maranehna bakal cicing di tanahna sorangan, nya eta anu geus dipaparinkeun ku Kami ka Yakub abdi Kami. 26Maranehna bakal hirup aman di dinya, ngadegkeun imah-imah jeung melak kebon anggur. Maranehna bakal hirup tengtrem waktu Kami ngahukum sakabeh tatanggana anu geus ngahina maranehna. Geus kitu maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama maranehna.’”