Rama Ngahukum Firaun
Firaun téh sato ageung walungan anu ngaku yén Walungan Nil téh kagungan manéhna sabab manéhna anu nyieunna. Rama urang ngait rahangna sarta nyérédkeun manéhna ka gurun keusik. Pikeun Israil, Mesir téh lir gagang awi anu peupeus. Sanggeus opat puluh taun suwung, éta balik deui jadi karajaan anu panghandapna.
29 1Dina taun kasapuluh, bulan kasapuluh, poe kadua belas, pangandika Rama urang sumping ka kaula, kieu:
2Eh anak manusa, arahkeun beungeut maneh ka Firaun raja Mesir, sarta nubuatkeun ngalawan manehna jeung sakuliah Mesir.
3Pok caritakeun kieu: Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Regepkeun, Kami ngalawan ka maneh, eh Firaun raja Mesir, maneh naga gede anu ngolepang di tengah susukan-susukan maneh, anu ngomong, ‘Walungan Nil teh kaula nu boga; kaula sorangan anu nyieunna.’ 4Tapi Kami rek nyocogkeun pancing kana rahang maneh, sarta nyieun lauk-lauk susukan maneh narangkel kana sisit maneh; Kami rek ngangkat maneh ti tengah susukan-susukan maneh, jeung sakabeh lauk susukan maneh anu narangkel kana sisit maneh. 5Kami rek ngalungkeun maneh ka tegal kikisik, maneh jeung sakabeh lauk susukan maneh. Maneh bakal ragrag di tegal anu lapang; moal aya nu mulung atawa nu ngumpulkeun. Ka sato-sato leuweung jeung manuk-manuk di langit maneh ku Kami dijadikeun kadaharanana. 6Harita sakabeh pangeusi Mesir bakal nyaho yen Kami teh Rama, karana maranehna geus jadi iteuk awi pikeun bani Israil. 7Waktu maranehna nyekel ka maneh, maneh nengkleng sarta nyoco kana taktak maranehna; jeung waktu maranehna nyarande ka maneh, maneh potong nepi ka suku maranehna leuleus.”
8Ku sabab eta kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Regepkeun, Kami rek ngadatangkeun pedang ka maneh, sarta rek numpes manusa jeung sato ti maneh.
9Tanah Mesir bakal jadi tanah suwung jeung ruruntuhan, sarta maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama—karana Firaun ngomong, “Walungan Nil teh kaula nu boga; kaula anu nyieunna.”
10“Ku sabab eta Kami ngalawan ka maneh jeung ka susukan-susukan maneh, sarta Kami rek nyieun tanah Mesir jadi ruruntuhan anu suwung pisan, ti Aswan nepi ka wates Kus. 11Moal aya suku manusa anu ngaliwat, moal aya suku sato anu ngaliwat; moal aya anu cicing di dinya salila opat puluh taun. 12Kami rek nyieun tanah Mesir jadi tanah suwung di antara tanah-tanah anu suwung, sarta kota-kotana jadi suwung di antara kota-kota anu burak-barik salila opat puluh taun. Kami rek mencarkeun urang Mesir ka antara bangsa-bangsa sarta nyebarkeun maranehna ka sakuliah nagri.”
13Sabab kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: “Dina ahir opat puluh taun Kami rek ngumpulkeun urang Mesir ti bangsa-bangsa tempat maranehna dipencarkeun. 14Kami rek mulangkeun kamuktian Mesir sarta mawa maranehna balik ka tanah Patros, tanah asalna, sarta di dinya maranehna bakal jadi karajaan anu laip. 15Eta bakal jadi karajaan anu pangasorna, moal bisa deui ngagunggungkeun maneh di luhur bangsa-bangsa. Kami rek nyieun maranehna leutik pisan nepi ka moal deui ngawasaan bangsa-bangsa. 16Mesir moal deui jadi pangandel bani Israil, tapi jadi panginget kana kasalahanana unggal maranehna malik ka Mesir. Harita maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama Nu Maha Kawasa.”
17Dina taun kadua puluh tujuh, bulan kahiji, poe kahiji, pangandika Rama urang sumping ka kaula, kieu:
18Eh anak manusa, Nebukadnesar raja Babul geus mentaan tanaga baladna satekah polah ngalawan Tirus. Unggal sirah nepi ka gundul, unggal taktak nepi ka babak, tapi manehna jeung baladna teu meunang buruhan ti Tirus pikeun gawe anu dipigawena ngalawan eta kota. 19Ku sabab eta kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Ayeuna Kami rek masrahkeun tanah Mesir ka Nebukadnesar raja Babul. Manehna bakal ngaboyong kakayaanana, ngarampas rampasanana, ngajarah jarahanana—nya eta buruhan pikeun baladna. 20Minangka buruhan pikeun gawe anu dipigawena, Kami geus mere tanah Mesir ka manehna, karana maranehna ngalampahkeunana pikeun Kami, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.
21Dina poe eta Kami rek numuwuhkeun tanduk pikeun bani Israil, sarta muka baham maneh di tengah-tengah maranehna. Harita maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama. a a v21 Tanduk anu jadi tumuwuh teh tanda tina kakuatan jeung kasalametan anu nerekel; eta nuduhkeun ka hareup kana tanduk kasalametan anu diadegkeun ku Rama urang dina diri Yesus, anu dijurukeun tina turunan Daud.