Ezekiel 29

29 ¹Nang ikasampung taon, ikasampung buwan, ikalabindalawang araw, dumating sa akin ang salita ng ating Ama:

²Anak ng tao, iharap mo ang iyong mukha laban kay Faraon na hari ng Egipto, at magpropesiya ka laban sa kanya at sa buong Egipto.

³Magsalita ka at sabihin: Ito ang sinasabi ng Panginoong Ama: “Tingnan mo, ako ay laban sa iyo, Faraon na hari ng Egipto, ikaw na malaking halimaw na nakahandusay sa gitna ng iyong mga batis, na nagsasabi, ‘Akin ang aking Nilo; ako ang gumawa nito para sa aking sarili.’ ⁴Ngunit kakabitan ko ng mga pang-ipit ang iyong mga panga, at padidikitin ko sa iyong mga kaliskis ang mga isda ng iyong mga batis; huhugutin kita mula sa gitna ng iyong mga batis, kasama ang lahat ng isda ng iyong mga batis na nakadikit sa iyong mga kaliskis. ⁵Itatapon kita sa ilang, ikaw at ang lahat ng isda ng iyong mga batis. Mabubuwal ka sa luwal na parang; hindi ka titipunin o pupulutin. Ibinigay kita bilang pagkain sa mababangis na hayop at sa mga ibon sa himpapawid. ⁶Kung magkagayon, malalaman ng lahat ng naninirahan sa Egipto na ako ang Ama, sapagkat sila ay naging isang tungkod na tambo sa sambahayan ng Israel. ⁷Nang hawakan ka nila, ikaw ay lumagpak at humiwa sa kanilang balikat; at nang sumandal sila sa iyo, ikaw ay nabali at pinanghina ang kanilang mga binti.”

⁸Kaya't ito ang sinasabi ng Panginoong Ama: Tingnan mo, magdadala ako ng tabak laban sa iyo, at lilipulin ko mula sa iyo ang tao at hayop.

⁹Ang lupain ng Egipto ay magiging kaparangan at guho, at malalaman nila na ako ang Ama—sapagkat sinabi ni Faraon, “Akin ang Nilo; ako ang gumawa nito.”

¹⁰“Kaya nga, ako ay laban sa iyo at laban sa iyong mga batis, at gagawin kong lubos na guho at kagibaan ang lupain ng Egipto, mula sa Aswan hanggang sa hangganan ng Cush. ¹¹Walang paa ng tao ang tatawid dito, walang paa ng hayop ang tatawid dito; walang maninirahan dito sa loob ng apatnapung taon. ¹²Gagawin kong kaparangan ang lupain ng Egipto sa gitna ng mga nasirang lupain, at ang kanyang mga lungsod ay magiging kaparangan sa gitna ng mga nagibang lungsod sa loob ng apatnapung taon. Pangangalatin ko ang mga taga-Egipto sa mga bansa at ikakalat ko sila sa mga lupain.”

¹³Sapagkat ito ang sinasabi ng Panginoong Ama: “Sa pagtatapos ng apatnapung taon ay titipunin ko ang mga taga-Egipto mula sa mga bayang pinagkalatan sa kanila. ¹⁴Ibabalik ko ang kapalaran ng Egipto at dadalhin ko silang muli sa lupain ng Pathros, ang kanilang sinilangang lupain, at doon sila ay magiging isang hamak na kaharian. ¹⁵Ito ang magiging pinakahamak sa mga kaharian, at hindi na muling maiaangat ang sarili nito sa ibabaw ng mga bansa. Gagawin ko silang napakaliit upang hindi na sila makapaghari sa mga bansa. ¹⁶Hindi na muling magiging pinagtitiwalaan ng sambahayan ng Israel ang Egipto, kundi isang paalala ng kanilang kasalanan tuwing babaling sila rito. Kung magkagayon, malalaman nila na ako ang Panginoong Ama.”

¹⁷Nang ikadalawampu't pitong taon, unang buwan, unang araw, dumating sa akin ang salita ng ating Ama:

¹⁸Anak ng tao, pinagpaguran ni Nebucadnezar na hari ng Babilonia ang kanyang hukbo laban sa Tiro. Bawat ulo ay nakalbo, bawat balikat ay nagasgas, ngunit siya at ang kanyang hukbo ay walang natanggap na bayad mula sa Tiro para sa pagpapagal na ginawa niya laban dito. ¹⁹Kaya't ito ang sinasabi ng Panginoong Ama: Ibibigay ko na ngayon ang lupain ng Egipto kay Nebucadnezar na hari ng Babilonia. Kanyang tatangayin ang kayamanan nito, aagawin ang samsam nito, sasamsamin ang nasamsam nito—ito ang magiging bayad sa kanyang hukbo. ²⁰Bilang bayad sa pagpapagal na kanyang ginawa, ibinigay ko sa kanya ang lupain ng Egipto, sapagkat ginawa nila ito para sa akin, sabi ng Panginoong Ama.

²¹Sa araw na iyon ay palilitawin ko ang isang sungay para sa sambahayan ng Israel, at bubuksan ko ang iyong bibig sa gitna nila. Kung magkagayon, malalaman nila na ako ang Ama. ^a a v21 Ang sumisibol na sungay ay tanda ng lumalakas na kapangyarihan at pagliligtas; itinuturo nito ang sungay ng kaligtasan na ibinangon ng ating Ama kay Jesus, na ipinanganak mula sa angkan ni David.