Księga Ezechiela 29

29 ¹W dziesiątym roku, w dziesiątym miesiącu, dwunastego dnia, doszło mnie słowo naszego Ojca:

²Synu człowieczy, zwróć swoją twarz przeciwko faraonowi, królowi Egiptu, i prorokuj przeciwko niemu i całemu Egiptowi.

³Mów i powiedz: Tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Oto Ja jestem przeciwko tobie, faraonie, królu Egiptu, wielki potworze rozciągnięty pośród swoich kanałów, który mówisz: «Mój Nil jest mój; sam go sobie uczyniłem.» ⁴Lecz Ja włożę haki w twoje szczęki i sprawię, że ryby twoich kanałów przylgną do twojej łuski; wyciągnę cię spośród twoich kanałów ze wszystkimi rybami twoich kanałów lgnącymi do twojej łuski. ⁵Wyrzucę cię na pustynię, ciebie i wszystkie ryby twoich kanałów. Padniesz na otwartym polu; nie będziesz pozbierany ani zebrany. Dzikim zwierzętom i ptakom nieba dałem cię na pożarcie. ⁶Wtedy poznają wszyscy mieszkańcy Egiptu, że Ja jestem Ojcem, ponieważ byli trzcinową laską dla domu Izraela. ⁷Gdy cię chwytali ręką, łamałeś się i rozdzierałeś im ramię; a gdy się na tobie wsparli, załamałeś się i sprawiłeś, że ugięły się ich nogi.”

⁸Dlatego tak mówi Wszechmocny Ojciec: Oto sprowadzę na ciebie miecz i wytnę spośród ciebie człowieka i zwierzę.

⁹Ziemia egipska stanie się pustkowiem i ruiną, i poznają, że Ja jestem Ojcem — ponieważ faraon powiedział: „Nil jest mój; ja go uczyniłem”.

¹⁰„Dlatego jestem przeciwko tobie i przeciwko twoim kanałom, i uczynię ziemię egipską zupełną ruiną i spustoszeniem, od Asuanu aż po granicę Kusz. ¹¹Nie przejdzie przez nią noga ludzka ani noga zwierzęca; nikt nie będzie tam mieszkał przez czterdzieści lat. ¹²Uczynię ziemię egipską pustkowiem pośród spustoszonych ziem, a jej miasta pustkowiem pośród zrujnowanych miast przez czterdzieści lat. Rozproszę Egipcjan pomiędzy narodami i rozsypię ich po krajach.”

¹³Bo tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Po upływie czterdziestu lat zgromadzę Egipcjan spośród ludów, pomiędzy które zostali rozproszeni. ¹⁴Odmienię los Egiptu i sprowadzę ich z powrotem do ziemi Patros, do ich ojczystej ziemi, i tam będą marnym królestwem. ¹⁵Będzie najmarniejszym z królestw i już nigdy nie wyniesie się ponad narody. Uczynię je tak małym, że już nie będzie panować nad narodami. ¹⁶Egipt już nigdy nie będzie ufnością domu Izraela, lecz przypomnieniem jego winy, ilekroć zwracali się do niego. Wtedy poznają, że Ja jestem Wszechmocnym Ojcem.”

¹⁷W dwudziestym siódmym roku, w pierwszym miesiącu, pierwszego dnia, doszło mnie słowo naszego Ojca:

¹⁸Synu człowieczy, Nebukadnesar, król Babilonu, ciężko zapędził swoje wojsko do pracy przeciwko Tyrowi. Każda głowa wytarta do łysa, każde ramię obtarte do żywego, a jednak ani on, ani jego wojsko nie otrzymali z Tyru zapłaty za pracę, którą przeciwko niemu wykonał. ¹⁹Dlatego tak mówi Wszechmocny Ojciec: Oto daję ziemię egipską Nebukadnesarowi, królowi Babilonu. Zabierze jej bogactwo, zagarnie jej łup i złupi jej zdobycz — to będzie zapłata dla jego wojska. ²⁰Jako zapłatę za pracę, którą wykonał, dałem mu ziemię egipską, ponieważ pracowali dla mnie — mówi Wszechmocny Ojciec.

²¹W owym dniu sprawię, że wyrośnie róg domowi Izraela, a tobie otworzę usta pośród nich. Wtedy poznają, że Ja jestem Ojcem. ^a a v21 Wyrastający róg jest znakiem wzrastającej mocy i wybawienia; wskazuje naprzód na róg zbawienia, który nasz Ojciec wzbudził w Jezusie, zrodzonym z rodu Dawida.