حزقى‌ايل 29 FHB Father's Heart Bible™

29 ¹په لسم کال کښې، په لسمه مياشت کښې، په دولسمه ورځ، د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو:

²اِبن آدمه، خپل مخ د مصر د بادشاه فرعون په خلاف واړوه، او د هغۀ او د ټول مصر په خلاف نبوت وکړه.

³ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”وګوره، زۀ ستا خلاف يم، اے د مصر بادشاه فرعونه، تۀ هغه لوئ ښامار چې د خپلو نهرونو په مينځ کښې پراته يې، چې وائى، ’زما نيل زما دے؛ ما دا د ځان دپاره جوړ کړو.‘ ⁴خو زۀ به ستا په زامو کښې کونړې ننباسم، او ستا د نهرونو کبان به ستا په فلسونو پورې ونښلوم؛ زۀ به تا ستا د نهرونو د مينځ نه راوباسم، او ستا د نهرونو ټول کبان به ستا په فلسونو پورې نښتى وى. ⁵زۀ به تا بيابان ته وغورزوم، تا او ستا د نهرونو ټول کبان. تۀ به په خلاصه پټى باندې ولوېږې؛ نۀ به راټول کړے شې او نۀ به ايسته کړے شې. ما تۀ ځنګلى ځناورو او د آسمان مرغانو ته د خوراک دپاره ورکړے يې. ⁶نو د مصر ټول اوسېدونکى به پوه شى چې زۀ پلار يم، ځکه چې هغوئ د اِسرائيل د کور دپاره د نلکى امسا وُو. ⁷کله چې هغوئ تا ونيوله، نو تۀ مات شوې او د هغوئ اوګه دې څيرې کړه؛ او کله چې هغوئ په تا باندې ډډه ولګوله، نو تۀ ماته شوې او د هغوئ پښې دې کمزورې کړې.“

⁸نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، وګوره، زۀ ستا خلاف توره راولم، او زۀ به له تا نه اِنسان او حيوان غوڅ کړم.

⁹د مصر مُلک به ويجاړ او برباد شى، او هغوئ به پوه شى چې زۀ پلار يم — ځکه چې فرعون ووئيل چې، ”نيل زما دے؛ ما دا جوړ کړو.“

¹⁰”نو ځکه زۀ ستا خلاف او ستا د نهرونو خلاف يم، او زۀ به د مصر مُلک بالکل ويجاړ او سُنسان کړم، د اسوان نه د کُوش تر سرحد پورې. ¹¹د اِنسان به هيڅ پښه له دې نه تېره نۀ شى، د حيوان به هيڅ پښه له دې نه تېره نۀ شى؛ هلته به څلوېښت کاله هيڅوک اوسېدونکے نۀ وى. ¹²زۀ به د مصر مُلک د ويجاړو مُلکونو په مينځ کښې ويجاړ کړم، او د هغۀ ښارونه به د برباد شوو ښارونو په مينځ کښې څلوېښت کاله ويجاړ وى. زۀ به مصريان په قومونو کښې خواره کړم او هغوئ به په مُلکونو کښې پاشان کړم.“

¹³ځکه چې مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”د څلوېښتو کالو په آخر کښې به زۀ مصريان د هغو قومونو نه راټول کړم چرته چې هغوئ خواره شوى وُو. ¹⁴زۀ به د مصر حالات بحال کړم او هغوئ به بيرته د فتروس مُلک ته، چې د هغوئ اصلى وطن دے، راولم، او هلته به هغوئ يوه کمزورې بادشاهى وى. ¹⁵دا به د ټولو بادشاهيو نه ټيټه بادشاهى وى، او بيا به کله هم خپل ځان د قومونو نه پورته نۀ کړى. زۀ به هغوئ دومره وړوکى کړم چې بيا به د قومونو حکومت ونۀ کړى. ¹⁶مصر به بيا کله هم د اِسرائيل د کور دپاره د اعتماد ذريعه نۀ وى، بلکې هر کله چې هغوئ هغۀ ته مخ واړوى، نو د هغوئ د ګناه يادونه به وى. نو هغوئ به پوه شى چې زۀ مالِک پلار يم.“

¹⁷په اوه ويشتم کال کښې، په اوله مياشت کښې، په اوله ورځ، د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو:

¹⁸اِبن آدمه، د بابل بادشاه نبوکدنضر خپل لښکر ته د صور په خلاف سخت کار ورکړو. د هر چا سر کل شو او د هر چا اوګه زخمى شوه، خو بيا هم هغۀ او د هغۀ لښکر د صور نه د هغه کار دپاره، چې هغۀ د دې خلاف وکړو، هيڅ مزدورى ترلاسه نۀ کړه. ¹⁹نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، زۀ اوس د مصر مُلک د بابل بادشاه نبوکدنضر ته ورکوم. هغه به د دې مال يوسى، د دې لُوټ به ونيسى، او د دې غنيمت به لُوټ کړى — دا به د هغۀ د لښکر مزدورى وى. ²⁰د هغه کار په بدل کښې چې هغۀ وکړو، د هغۀ د مزدورۍ دپاره، ما هغۀ ته د مصر مُلک ورکړے دے، ځکه چې هغوئ دا زما دپاره وکړو، مالِک پلار فرمائى.

²¹په هغه ورځ به زۀ د اِسرائيل د کور دپاره يو ښکر راوشنه کړم، او ستا خوله به د هغوئ په مينځ کښې پرانيزم. نو هغوئ به پوه شى چې زۀ پلار يم. ^a a v21 دا راشنه کېدونکے ښکر د زياتېدونکى طاقت او خلاصون نښه ده؛ دا مخکښې د هغه خلاصون ښکر ته اشاره کوى چې زمونږ پلار په عيسىٰ کښې راپورته کړو، چې د داؤد د نسل نه پېدا شو.