د مصر د تباهۍ ورځ

پر مصر او د هغې پر متحدينو يو ويرنيز غږ، چې ښار په ښار يې نوموي، نوف، نو، سين، تحفنحيس، چې اور ته سپارل کېږي يا په بنديتوب بوتلل کېږي. د فرعون لاس دمخه زموږ پلار مات کړی او نه به تړل کېږي، او توره د هغه پر ځای د بابل په لاس کې ورکول کېږي.

څپرکی 30.

د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

اے اِبن آدمه، نبوت وکړه او ووايه چې، مالِک پلار داسې فرمائى، ”چغې ووهئ، ’افسوس په دغه ورځ باندې!‘ ځکه چې هغه ورځ نزدې ده، د زمونږ پلار ورځ نزدې ده، د ورېځو ورځ، د قومونو د تباهۍ وخت. په مصر باندې به تُوره راشى، او کله چې په مصر کښې وژلى شوى ولوېږى، نو په کُوش کښې به غم وى، کله چې د هغې مال يوسى او بنياد يې ونړولے شى. کُوش، فُوط او لُود، ټول عربستان، لِبيا او د لوظ د مُلک خلق به ورسره په تُوره ولوېږى.“ زمونږ پلار داسې فرمائى، ”هغه څوک چې د مصر مدد کوى هغوئ به ولوېږى، او د هغې مغروره طاقت به راکُوز شى؛ د مِجدال نه تر اسوان پورې به د هغې په مينځ کښې په تُوره ولوېږى، مالِک پلار فرمائى. هغوئ به د وران شوو مُلکونو په مينځ کښې ويجاړ وى، او د هغې ښارونه به د نړېدلو ښارونو په مينځ کښې پراتۀ وى. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم، کله چې زۀ په مصر باندې اور ولګوم او د هغې ټول مددګاران مات شى.

په هغه ورځ به زما د طرف نه قاصدان په بېړيو کښې ووځى چې بې غمه کُوش ووېروى، او د مصر په ورځ به په هغوئ غم راشى، ځکه چې دا به خامخا راځى.“

مالِک پلار داسې فرمائى، ”زۀ به د بابل د بادشاه نبوکدنضر په لاس د مصر ګڼه ګوڼه ختمه کړم. هغه او د هغۀ لښکر چې ورسره دى، چې د قومونو نه ډېر ظالمان دى، به د مُلک د تباه کولو دپاره راوستلے شى؛ هغوئ به په مصر باندې خپلې تُورې راکاږى او مُلک به په وژلو شوو ډک کړى. زۀ به د نيل نهرونه وچ کړم او مُلک به بدکارانو ته وپلورم؛ زۀ به مُلک او څۀ چې پکښې دى د پردو په لاس ويجاړ کړم. ما، پلار، دا ووئيل.“

مالِک پلار داسې فرمائى، ”زۀ به بتان تباه کړم او په مِمفِس کښې به بې فائدې مُورتۍ ختمې کړم. د مصر په مُلک کښې به نور کوم سردار نۀ وى، او زۀ به په ټول مُلک کښې وېره خوره کړم. ^a زۀ به فتروس ويجاړ کړم، په ضوعن به اور ولګوم، او په تِبِس به عدالت راولم. ^b زۀ به خپل قهر په سين باندې، چې د مصر قلعه ده، تُويه کړم، او د تِبِس ګڼه ګوڼه به ختمه کړم. زۀ به په مصر باندې اور ولګوم؛ سين به په غم کښې وتپيږى، تِبِس به مات شى، او مِمفِس به د ورځې دُښمنانو سره مخامخ شى. د آون او فى بِسِت ځوانان به په تُوره ولوېږى، او دا ښارونه به پخپله په بندى کښې لاړ شى. په تحفنحيس کښې به ورځ تياره شى کله چې زۀ هلته د مصر جُغ مات کړم، او د هغې مغروره طاقت به په هغې کښې ختم شى. يوه ورېځ به هغه پټه کړى، او د هغې لُوڼه ښارګوټى به په بندى کښې لاړ شى. نو زۀ به په مصر باندې عدالت راولم. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم.“

پلار د فرعون مټ ماتوى

په يوولسم کال، په اوله مياشت، په اوومه ورځ، د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،

اے اِبن آدمه، ما د مصر د بادشاه فرعون مټ ماتې کړے دے؛ هغه د روغېدو دپاره نۀ دے تړلے شوے او نۀ ورته د لرګى پټى اچولے شوے، چې داسې مضبوط شى چې تُوره ونيسى. نو مالِک پلار داسې فرمائى، ”زۀ د مصر د بادشاه فرعون خِلاف يم. زۀ به د هغۀ مټې ماتې کړم هم مضبوطه او هم ماته شوې او د هغۀ د لاس نه به تُوره راوغورزوم. زۀ به مصريان په قومونو کښې خواره واره کړم او په مُلکونو کښې به يې تيت پرک کړم. زۀ به د بابل د بادشاه مټې مضبوطې کړم او خپله تُوره به د هغۀ په لاس کښې ورکړم، خو د فرعون مټې به مات کړم، او فرعون به د بابل د بادشاه په مخکښې د مرُونکى سړى په شان کوکارې وهى. زۀ به د بابل د بادشاه مټې مضبوطې کړم، خو د فرعون مټې به ولوېږى. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم، کله چې زۀ خپله تُوره د بابل د بادشاه په لاس کښې ورکړم او هغه يې د مصر د مُلک خِلاف وغزوى. زۀ به مصريان په قومونو کښې خواره واره کړم او په مُلکونو کښې به يې تيت پرک کړم. بيا به هغوئ پوهه شى چې زۀ پلار يم.“