حزقى‌ايل 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹په يوولسم کال، په درېمه مياشت، په اوله ورځ، زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

²”اِبن آدمه، د مصر بادشاه فرعون او د هغۀ ګڼو ګوڼو ته ووايه چې، ستا په لوئۍ کښې تا سره څوک پرتله کېدے شى؟ ³اسور د لُبنان يوه ديار ونه وه، چې ښائسته ښاخونه او د ځنګل سيورے يې لرلو، په قد ډېره اوچته وه، او څوکه يې په بادلو کښې وه. ⁴اوبو هغه لويه کړه، ژورو اوبو هغه اوچته کړه، سيندونه يې د هغه ځائ چاپېره بهېدل چرته چې کرلے شوې وه، او خپل نهرونه يې د پټى ټولو ونو ته لېږل. ⁵نو د هغې قد د پټى د ټولو ونو نه اوچت شو؛ د هغې لويه څانګې زياتې شوې او ښاخونه يې اوږده شول، ځکه چې د ډېرو اوبو په سبب خوره شوه. ⁶د هغې په لويو څانګو کښې د آسمان ټولو مرغانو ځالې جوړې کړې، د هغې د ښاخونو لاندې د پټى ټولو ځناورو بچى زېږول، او د هغې په سيورى کښې ټول لوى قومونه اوسېدل. ⁷هغه په خپله لوئۍ کښې ښائسته وه، د خپلو اوږدو ښاخونو سره، ځکه چې جرړې يې ژورو، ډېرو اوبو ته رسېدلې. ⁸د زمونږ پلار په باغ کښې ديارونه د هغې برابر نۀ شو؛ د سرو ونو د هغې د لويو څانګو برابرى ونۀ کړلے شوه، او د چنار ونې د هغې د ښاخونو په شان نۀ وې. د زمونږ پلار په باغ کښې هيڅ ونه د ښائست په لحاظ د هغې په شان نۀ وه. ⁹ما هغه د خپلو ډېرو ښاخونو سره ښائسته کړه، او د عدن ټولې ونې چې د زمونږ پلار په باغ کښې وې، په هغې يې حسد کولو.‘

¹⁰نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”ځکه چې هغه ډېره اوچته شوه، خپله څوکه يې په بادلو کښې کېښوده، او زړۀ يې د خپل قد په وجه مغرور شو، ¹¹’ما هغه د قومونو زورور ته وسپارله، چې هغۀ به يقيناً د هغې سره معامله کړې وى؛ د هغې د بدکارۍ په سبب ما هغه وشړله. ¹²پردو، چې د قومونو نه تر ټولو بې رحمه وُو، هغه پرې کړه او پرېښووله. د هغې ښاخونه په غرونو او په هره دره کښې راوغورزېدل، لويه څانګې يې د ملک په ټولو کندو کښې ماتې پرتې وې، او د زمکې ټول خلق د هغې د سيورى نه ووتل او هغه يې پرېښووله. ¹³د هغې په راغورزېدلى تنه باندې ټول مرغان کښېنى، او د هغې د ښاخونو په مينځ کښې ټول ځنګلى ځناور، ¹⁴دې دپاره چې هيڅ ښې اوبۀ خوړلې ونې دومره اوچتې نۀ شى او خپلې څوکې په بادلو کښې کېنږدى، او هيڅ هغه چې اوبۀ څښى دومره اوچت نۀ شى. ځکه چې ټول مرګ ته سپارلے شوى دى، د زمکې ژورو ته، د بنيادمو سره، د هغو سره چې قبر ته ښکته ځى.‘“

¹⁵مالِک پلار داسې فرمائى چې، ”په کومه ورځ چې هغه قبر ته ښکته شوه، نو ما ژورې اوبۀ ماتم ته اړ کړې او د هغې ونې دپاره مې هغه پټه کړه؛ سيندونه يې ما بند کړل، او ډېرې اوبۀ ودرولې شوې. ما د هغې په سبب لُبنان تيارۀ کړو، او د پټى ټولې ونې د هغې په وجه وچې شوې. ¹⁶د هغې د راغورزېدو په آواز ما قومونه ولړزول، کله چې ما هغه د قبر ته ښکته کېدونکو سره قبر ته وغورزوله. بيا د زمکې په ژورو کښې، د عدن ټولې ونې، د لُبنان تر ټولو ښې او غوره، ټولې هغه چې اوبۀ څښى، تسلى ومندله. ¹⁷هغوئ هم د هغې سره قبر ته ښکته شول، هغو ته چې په تُوره وژلے شوى وُو—هغه چې د هغې قوت وُو، چې د قومونو په مينځ کښې د هغې په سيورى کښې اوسېدل.‘“

¹⁸”د عدن کومه ونه ستا د لوئۍ او جلال برابره وه؟ خو تۀ به د عدن د ونو سره ژورو ته راکوز کړے شې، چې د بې‌سُنته خلقو په مينځ کښې پرېوځې، د هغو سره چې په تُوره وژلے شوى دى. دا فرعون او د هغۀ ټوله ګڼه ګوڼه ده، مالِک پلار فرمائى.“