ယေဇကျေလ 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်၊ တတိယလ၊ ပထမနေ့ရက်တွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ထံသို့ ရောက်လာသည်ကား၊

²အချင်းလူသား၊ အဲဂုတ္တုပြည်ဘုရင် ဖာရောနှင့် သူ၏လူအုပ်တို့အား ဤသို့ပြောလော့။ သင်၏ကြီးမြတ်ခြင်း၌ သင်နှင့် မည်သူ နှိုင်းယှဉ်နိုင်သနည်း။ ³အာရှုရိပြည်သည် လေဗနုန်တောင်ရှိ အာရဇ်ပင်တစ်ပင် ဖြစ်၍ လှပသောအကိုင်းအခက်များနှင့် တောအရိပ် ရှိ၏၊ အရပ်မြင့်စွာ ထီးထီးမားမား ရှိ၍ မိုးတိမ်တို့အကြား၌ အထွတ်တည်၏။ ⁴ရေတို့သည် ၎င်းကို ကြီးထွားစေ၍ နက်နဲသောရေသည် အရပ်မြင့်စွာ ကြီးထွားစေ၏၊ ၎င်း၏မြစ်တို့သည် စိုက်ပျိုးရာအရပ်ကို ဝန်းရံ၍ စီးဆင်းလျက် မိမိ၏မြောင်းတို့ကို လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်အပေါင်းတို့ထံသို့ လွှတ်လိုက်၏။ ⁵ထို့ကြောင့် ၎င်း၏အရပ်သည် လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်အပေါင်းတို့ထက် မြင့်မား၏၊ ရေများပြားသောကြောင့် ဖြန့်ကားစဉ် ၎င်း၏အကိုင်းတို့ ပွားများ၍ အခက်တို့လည်း ရှည်လျားလာ၏။ ⁶၎င်း၏အကိုင်းတို့၌ မိုးကောင်းကင်ငှက်အပေါင်းတို့သည် အသိုက်လုပ်ကြ၍ ၎င်း၏အခက်တို့အောက်၌ တောတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့သည် သားပေါက်ကြ၏၊ ၎င်း၏အရိပ်၌ ကြီးမားသောလူမျိုးအပေါင်းတို့ နေထိုင်ကြ၏။ ⁷၎င်း၏အမြစ်တို့သည် ရေများပြားရာသို့ ရောက်သောကြောင့် ရှည်လျားသောအကိုင်းအခက်တို့ဖြင့် မိမိ၏ကြီးမြတ်ခြင်း၌ လှပတင့်တယ်၏။ ⁸ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဥယျာဉ်တော်ရှိ အာရဇ်ပင်တို့သည် ၎င်းနှင့် မပြိုင်နိုင်ကြ၊ ထင်းရှူးပင်တို့သည် ၎င်း၏အကိုင်းတို့နှင့် မယှဉ်နိုင်ကြ၊ ဗိုင်းပင်တို့သည်လည်း ၎င်း၏အခက်တို့ကဲ့သို့ မဟုတ်။ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဥယျာဉ်တော်၌ အဘယ်သစ်ပင်မျှ ၎င်းကဲ့သို့ လှပခြင်းမရှိ။ ⁹ငါသည် များပြားသောအကိုင်းအခက်တို့ဖြင့် ၎င်းကို လှပစွာ ဖန်ဆင်းခဲ့၏၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ဥယျာဉ်တော်၌ ရှိသော ဧဒင်သစ်ပင်အပေါင်းတို့သည် ၎င်းကို ငြူစူကြ၏။’

¹⁰သို့ဖြစ်၍ အရှင်ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “၎င်းသည် အရပ်မြင့်စွာ ထီးထီးမားမား ရှိ၍ မိုးတိမ်တို့အကြား၌ မိမိ၏အထွတ်ကို တည်စေပြီးလျှင် မိမိ၏အမြင့်ကြောင့် စိတ်နှလုံး မာန်တက်သောကြောင့်၊ ¹¹‘ငါသည် ၎င်းကို လူမျိုးတို့တွင် တန်ခိုးအကြီးဆုံးသောသူ၏လက်သို့ အပ်လိုက်၏၊ ထိုသူသည် ၎င်းအား ဧကန်အမှန် စီရင်လေပြီ၊ ၎င်း၏ဆိုးယုတ်မှုကြောင့် ငါသည် ၎င်းကို နှင်ထုတ်လိုက်ပြီ။ ¹²လူမျိုးတို့တွင် အရက်စက်ဆုံးသော တိုင်းတစ်ပါးသားတို့သည် ၎င်းကို ခုတ်လှဲ၍ ပစ်ထား၏၊ ၎င်း၏အကိုင်းအခက်တို့သည် တောင်များနှင့် ချိုင့်ဝှမ်းအပေါင်းတို့အပေါ်သို့ ကျ၍ ၎င်း၏အကိုင်းတို့သည် ပြည်တော်၏ ချောင်းမြောင်းအလုံးစုံတို့၌ ကျိုးပဲ့လျက် ရှိ၏၊ မြေကြီးသားလူမျိုးအပေါင်းတို့သည် ၎င်း၏အရိပ်မှ ထွက်ခွာ၍ ၎င်းကို စွန့်ပစ်ကြ၏။ ¹³လဲကျသော ၎င်း၏ပင်စည်အပေါ်၌ ငှက်အပေါင်းတို့ နားကြ၍ ၎င်း၏အကိုင်းအခက်တို့အကြား၌ တောတိရစ္ဆာန်အပေါင်းတို့ ရှိကြ၏၊ ¹⁴ရေကောင်းစွာ ရသော သစ်ပင်တစ်ပင်မျှ အရပ်မြင့်စွာ မထီထီမားမား၊ မိုးတိမ်တို့အကြား၌ မိမိတို့၏အထွတ်ကို မတည်စေ၊ ရေသောက်သော အဘယ်အပင်မျှ ထိုမျှ မမြင့်မားစေခြင်းငှာ ဖြစ်၏။ အကြောင်းမူကား ၎င်းအပေါင်းတို့သည် မြေတွင်းသို့ ဆင်းသက်သူတို့နှင့်အတူ လူသားတို့အလယ်၊ မြေကြီးအောက် နက်ရှိုင်းရာသို့၊ သေခြင်း၌ အပ်နှံခြင်းကို ခံရကြ၏။’

¹⁵အရှင်ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ “၎င်းသည် မရဏနိုင်ငံသို့ ဆင်းသက်သောနေ့၌ ငါသည် နက်နဲသောရေကို ၎င်းအတွက် ငိုကြွေးစေ၍ ဖုံးအုပ်စေ၏၊ ၎င်း၏မြစ်တို့ကို ငါ ပိတ်ဆို့သဖြင့် များပြားသောရေတို့သည် ရပ်တန့်ကြ၏၊ ၎င်းကြောင့် လေဗနုန်တောင်ကို ငါ မှောင်မိုက်စေ၍ လယ်ပြင်ရှိ သစ်ပင်အပေါင်းတို့သည် ညှိုးနွမ်းကြ၏။ ¹⁶မြေတွင်းသို့ ဆင်းသက်သူတို့နှင့်အတူ ၎င်းကို မရဏနိုင်ငံသို့ ငါ ချပစ်သောအခါ ၎င်းလဲကျသံကြောင့် လူမျိုးတို့ကို ငါ တုန်လှုပ်စေ၏၊ ထိုအခါ မြေကြီးအောက် နက်ရှိုင်းရာ၌ ဧဒင်သစ်ပင်အပေါင်း၊ လေဗနုန်တောင်၏ အကောင်းဆုံးနှင့် အမြတ်ဆုံး၊ ရေသောက်သမျှသော အပင်တို့သည် သက်သာရာ ရကြ၏။ ¹⁷လူမျိုးတို့အလယ်၌ ၎င်း၏အရိပ်၌ နေထိုင်ခဲ့သော ၎င်း၏ခွန်အားဖြစ်သူတို့သည်လည်း ၎င်းနှင့်အတူ ဓားဖြင့် အသတ်ခံရသူတို့ထံသို့၊ မရဏနိုင်ငံသို့ ဆင်းသက်ကြ၏။’

¹⁸“ဧဒင်သစ်ပင်တို့တွင် အဘယ်အပင်သည် သင်၏ဘုန်းအသရေနှင့် ကြီးမြတ်ခြင်းကို မီသနည်း။ သို့ရာတွင် သင်သည် ဧဒင်သစ်ပင်တို့နှင့်အတူ မြေကြီးအောက် နက်ရှိုင်းရာသို့ ဆွဲချခြင်းကို ခံရ၍ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာ မခံသောသူတို့အလယ်၊ ဓားဖြင့် အသတ်ခံရသူတို့နှင့်အတူ လဲလျောင်းရလိမ့်မည်။ ဤသူကား ဖာရောနှင့် သူ၏လူအုပ်အပေါင်း ဖြစ်သည်”ဟု အရှင်ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။