ሕዝቅኤል 31

31 ¹በዐሥራ አንደኛው ዓመት፣ በሦስተኛው ወር፣ በመጀመሪያው ቀን የአባታችን ቃል ወደ እኔ መጣ፤

²“የሰው ልጅ ሆይ፣ የግብፅን ንጉሥ ፈርዖንንና ብዙ ሕዝቡን እንዲህ በላቸው፤ በታላቅነትህ ማን ይመስልሃል? ³አሦር በሊባኖስ የበቀለ ዝግባ ነበረ፤ ያማሩ ቅርንጫፎችና የደን ጥላ ነበሩት፤ ቁመቱም ከፍ ያለ፣ ጫፉም በደመናት መካከል ነበረ። ⁴ውሃዎች ታላቅ አደረጉት፣ ቀላዩም ከፍ ከፍ እንዲል አደረገው፤ ወንዞቹ በተተከለበት ስፍራ ዙሪያ ይፈስሱ ነበር፤ ቦዮቹንም ወደ ሜዳ ዛፎች ሁሉ ይልክ ነበር። ⁵ስለዚህ ቁመቱ ከሜዳ ዛፎች ሁሉ በላይ ከፍ አለ፤ ጫፎቹ በዙ፣ ቅርንጫፎቹም ረዘሙ፤ ይህም በተትረፈረፈ ውሃ ምክንያት እየተዘረጋ ሄደ። ⁶በጫፎቹ ላይ የሰማይ ወፎች ሁሉ ይሰፍሩ ነበር፤ ከቅርንጫፎቹ በታች የሜዳ አራዊት ሁሉ ይወልዱ ነበር፤ በጥላውም ሥር ታላላቅ ሕዝቦች ሁሉ ይኖሩ ነበር። ⁷በታላቅነቱ ያማረ ነበር፤ ረጅም ቅርንጫፎች ነበሩት፤ ሥሮቹም ወደ ተትረፈረፈ ውሃ ደርሰው ነበርና። ⁸በአባታችን ገነት ያሉ ዝግባዎች አይተካከሉትም ነበር፤ ጥዶች ጫፎቹን አይስተካከሉም ነበር፤ ትልልቅ ዛፎችም እንደ ቅርንጫፎቹ አልነበሩም፤ በአባታችን ገነት ያለ አንድም ዛፍ በውበት እንደ እርሱ አልነበረም። ⁹በብዙ ቅርንጫፎቹ ውብ አደረግሁት፤ በአባታችን ገነት የነበሩ የኤድን ዛፎች ሁሉ ቀኑበት።’

¹⁰ስለዚህ ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “ከፍ ከፍ ስላለ፣ ጫፉንም በደመናት መካከል ስላደረገ፣ ልቡም በቁመቱ ስለ ኮራ፣ ¹¹‘ለአሕዛብ ኀያል አሳልፌ ሰጠሁት፤ እርሱም በእርግጥ አደረገበት፤ ስለ ክፋቱም አባረርሁት። ¹²መጻተኞች፣ ከአሕዛብ ሁሉ ይበልጥ ጨካኞች የሆኑት፣ ቈረጡት ተዉትም፤ ቅርንጫፎቹ በተራሮችና በሸለቆዎች ሁሉ ወደቁ፤ ጫፎቹም በምድሪቱ ገደሎች ሁሉ ተሰብረው ወደቁ፤ የምድር ሕዝቦችም ሁሉ ከጥላው ወጥተው ተዉት። ¹³በወደቀው ግንዱ ላይ የሰማይ ወፎች ሁሉ ያርፋሉ፤ በቅርንጫፎቹም መካከል የዱር አራዊት ሁሉ ይኖራሉ፤ ¹⁴ይህም በውሃ የሚጠግቡ ዛፎች ሁሉ ከፍ ከፍ እንዳይሉ፣ ጫፋቸውንም በደመናት መካከል እንዳያደርጉ፣ ውሃ የሚጠጡ ሁሉ በቁመታቸው እንዳይኮሩ ነው፤ ሁሉም ለሞት፣ ከምድር በታች ባለው ጥልቅ ስፍራ፣ ከሟቾች መካከል፣ ወደ ጕድጓድ ከሚወርዱ ሰዎች ጋራ ለመዋል ተሰጥተዋልና።’

¹⁵ጌታ አባታችን እንዲህ ይላል፤ “ወደ መቃብር በወረደበት ቀን ቀላዩን አስለቀስሁ፤ ስለ ዛፉም ሸፈንሁት፤ ወንዞቹን ገታሁ፣ የተትረፈረፈውም ውሃ ታገደ፤ በእርሱ ላይ ሊባኖስን አጨለምሁ፤ የሜዳ ዛፎችም ሁሉ ስለ እርሱ ደረቁ። ¹⁶ወደ ጕድጓድ ከሚወርዱ ጋራ ወደ መቃብር በጣልሁት ጊዜ፣ በውድቀቱ ድምፅ አሕዛብን አንቀጠቀጥሁ። ከዚያም ከምድር በታች ባለው ጥልቅ ስፍራ የኤድን ዛፎች ሁሉ፣ የሊባኖስ ምርጥና የተመረጡ፣ ውሃ የሚጠጡ ሁሉ ተጽናኑ። ¹⁷እነርሱ ደግሞ ከእርሱ ጋራ ወደ መቃብር፣ በሰይፍ ወደ ተገደሉት ወረዱ፤ እነዚህም ኀይሉ የነበሩ፣ በአሕዛብ መካከል በጥላው ሥር ይኖሩ የነበሩ ናቸው።’

¹⁸“ከኤድን ዛፎች መካከል በክብርና በታላቅነት የትኛው ይመስልሃል? ነገር ግን ከኤድን ዛፎች ጋራ ወደ ታች ወደ ጥልቁ ትወርዳለህ፤ ካልተገረዙት ጋራ፣ በሰይፍ ከተገደሉት ጋራ ትተኛለህ። ይህ ፈርዖንና ሕዝቡ ሁሉ ነው፤ ይላል ጌታ አባታችን።”