Ezekiel 31

31 ¹Nang ikalabing-isang taon, ikatlong buwan, unang araw, dumating sa akin ang salita ng ating Ama:

²"Anak ng tao, sabihin mo kay Faraon na hari ng Ehipto at sa kanyang mga tao: Sino ang maihahambing sa iyo sa iyong kadakilaan? ³Ang Asiria ay isang sedro sa Lebanon, na may magagandang sanga at lilim na parang gubat, matayog ang taas, ang tuktok nito ay nasa gitna ng mga ulap. ⁴Pinalaki ito ng mga tubig, pinatangkad ito ng kalaliman, ang mga ilog nito ay umaagos sa palibot ng dakong pinagtamnan dito, ipinadadala ang mga batis nito sa lahat ng mga punongkahoy sa parang. ⁵Kaya't ang taas nito ay lumampas sa lahat ng mga punongkahoy sa parang; dumami ang mga sanga nito at humaba ang mga daho nito dahil sa saganang tubig habang ito ay lumalago. ⁶Sa mga sanga nito ay nagpugad ang lahat ng mga ibon sa himpapawid, sa ilalim ng mga daho nito ay nanganak ang lahat ng mga hayop sa parang, at sa lilim nito ay nanirahan ang lahat ng mga dakilang bansa. ⁷Maganda ito sa kadakilaan nito, na may mahahabang sanga, sapagkat ang mga ugat nito ay umabot sa saganang tubig. ⁸Hindi ito matatapatan ng mga sedro sa halamanan ng ating Ama; hindi maipapantay ng mga sipres ang mga sanga nito, at ang mga punong plano ay hindi tulad ng mga daho nito. Walang punongkahoy sa halamanan ng ating Ama ang tulad nito sa kagandahan. ⁹Ginawa ko itong maganda sa marami nitong sanga, at ininggitan ito ng lahat ng mga punongkahoy sa Eden na nasa halamanan ng ating Ama.'

¹⁰Kaya't ito ang sinasabi ng Soberanong Ama: "Sapagkat tumayog ito nang mataas, itinaas ang tuktok nito sa gitna ng mga ulap, at ang puso nito ay naging palalo dahil sa taas nito, ¹¹'ibinigay ko ito sa makapangyarihan ng mga bansa, na tiyak na nakitungo rito; itinaboy ko ito dahil sa kasamaan nito. ¹²Pinutol ito ng mga banyaga, ang pinakamababangis sa mga bansa, at iniwan. Ang mga sanga nito ay nangahulog sa mga bundok at sa bawat libis, ang mga daho nito ay nangalatag na bali-bali sa lahat ng mga bangin ng lupain, at umalis sa lilim nito ang lahat ng mga bayan sa lupa at pinabayaan ito. ¹³Sa nabuwal nitong puno ay dumapo ang lahat ng mga ibon sa himpapawid, at sa gitna ng mga sanga nito ay ang lahat ng mababangis na hayop, ¹⁴upang walang mga punongkahoy na saganang natutubigan ang tumayog nang mataas o magtaas ng kanilang mga tuktok sa gitna ng mga ulap, at walang umiinom ng tubig ang tatayog nang ganoon kataas. Sapagkat ang lahat ay ibinigay sa kamatayan, sa kailaliman ng lupa, kasama ng mga tao, kasama niyaong mga bumababa sa hukay.'

¹⁵Ito ang sinasabi ng Soberanong Ama: "Nang araw na bumaba ito sa libingan, pinatangis ko ang kalaliman at tinakpan ito alang-alang sa punongkahoy; pinigil ko ang mga ilog nito, at ang saganang tubig ay napigilan. Pinadilim ko ang Lebanon dahil dito, at ang lahat ng mga punongkahoy sa parang ay nangalanta dahil dito. ¹⁶Sa ugong ng pagbagsak nito ay pinayanig ko ang mga bansa, nang ihagis ko ito pababa sa libingan kasama niyaong mga bumababa sa hukay. At sa kailaliman ng lupa, ang lahat ng mga punongkahoy sa Eden, ang pinakamainam at pinakamahusay sa Lebanon, ang lahat ng umiinom ng tubig, ay naaliw. ¹⁷Sila man ay bumaba na kasama nito sa libingan, patungo sa mga pinatay ng tabak—yaong mga naging lakas nito, na nanirahan sa lilim nito sa gitna ng mga bansa.'

¹⁸"Aling punongkahoy sa Eden ang katulad mo sa kaluwalhatian at kadakilaan? Gayunman kasama ng mga punongkahoy sa Eden ay ibababa ka sa kailaliman, upang mahiga kasama ng mga di-tuli, kasama niyaong mga pinatay ng tabak. Ito si Faraon at ang kanyang buong napakaraming tao, sabi ng Soberanong Ama."