Hoogmoed voor die val

Farao word gevra wie met hom vergelyk kan word, en dan word Assirië aan hom gewys: 'n seder so hoog dat voëls daarin nes gemaak het en die bome van Eden hom beny het, omgekap weens sy hoogmoed, sy skaduwee verlaat en sy stam na die put gestuur. Die vergelyking is die hele punt.

Hoofstuk 31.

In die elfde jaar, op die eerste dag van die derde maand, het die woord van ons Vader tot my gekom:

“Mensekind, sê vir die farao, koning van Egipte, en sy skare: Wie is met jou te vergelyk in jou grootheid? Assirië was ’n seder in die Libanon, met pragtige takke en woudskaduwee, hoog oprysend, met sy top tussen die wolke. Die waters het dit groot gemaak, die oervloed het dit hoog laat opgroei; sy riviere het rondom die plek gevloei waar dit geplant was, en dit het sy strome uitgestuur na al die bome van die veld. So het sy hoogte bo al die bome van die veld uitgetroon; sy groot takke het vermeerder en sy takke het lank geword vanweë die oorvloedige waters terwyl dit uitgesprei het. In sy groot takke het al die voëls van die hemel nes gemaak; onder sy takke het al die diere van die veld gebaar, en in sy skaduwee het al die groot nasies gewoon. Dit was pragtig in sy grootheid, met sy lang takke, want sy wortels het tot by oorvloedige waters gereik. Die seders in die tuin van ons Vader kon nie daarmee wedywer nie; die sipresse kon nie by sy groot takke kom nie, en die platane was nie soos sy takke nie. Geen boom in die tuin van ons Vader was soos dit in skoonheid nie. Ek het dit pragtig gemaak met sy baie takke, en al die bome van Eden wat in die tuin van ons Vader was, het dit beny.’”

So sê die Soewereine Vader: “Omdat dit hoog uitgetroon het, sy top tussen die wolke gestel het, en sy hart hoogmoedig geword het oor sy hoogte, ‘het ek dit oorgegee in die hand van die magtige onder die nasies, wat sekerlik met dit gehandel het; ek het dit weggedryf oor sy goddeloosheid. Vreemdelinge, die wreedste van die nasies, het dit afgekap en laat lê. Sy takke het op die berge en in elke vallei geval, sy groot takke het gebreek in al die klowe van die land, en al die volke van die aarde het sy skaduwee verlaat en dit laat staan. Op sy gevalle stam sit al die voëls, en tussen sy takke al die wilde diere, sodat geen goedbesproeide bome hoog uittroon of hulle toppe tussen die wolke stel nie, en nie een van dié wat water drink so hoog opstyg nie. Want almal is oorgegee aan die dood, aan die dieptes van die aarde, onder die sterflike mense, saam met dié wat afgaan na die kuil toe.’”

So sê die Soewereine Vader: “Op die dag toe dit afgegaan het na die doderyk toe, het ek die oervloed laat treur en dit toegemaak ter wille van die boom; ek het sy riviere teruggehou, en die oorvloedige waters is bedwing. Ek het die Libanon oor dit verdonker, en al die bome van die veld het vanweë dit verwelk. By die geluid van sy val het ek die nasies laat bewe, toe ek dit afgegooi het na die doderyk toe saam met dié wat afgaan na die kuil toe. Toe is al die bome van Eden, die fynste en beste van die Libanon, almal wat water drink, in die dieptes van die aarde getroos. Hulle het ook saam met dit afgegaan na die doderyk toe, na dié wat deur die swaard doodgemaak is—dié wat sy sterkte was, wat in sy skaduwee onder die nasies gewoon het.’

“Watter boom van Eden het jou in heerlikheid en grootheid geëwenaar? Tog sal jy saam met die bome van Eden afgebring word na die dieptes, om te lê tussen die onbesnedenes, saam met dié wat deur die swaard doodgemaak is. Dit is die farao en al sy skare, sê die Soewereine Vader.”