ପତନ ପୂର୍ବରୁ ଅହଙ୍କାର

ଫାରୋକୁ ପଚରାଯାଏ ତାହା ସହ କିଏ ତୁଳନୀୟ। ତାʼପରେ ତାକୁ ଅଶୂର ଦେଖାଯାଏ: ଏତେ ଉଚ୍ଚ ଏକ ଏରସ ବୃକ୍ଷ ଯେ ପକ୍ଷୀମାନେ ତାହାରେ ବସା କଲେ ଓ ଏଦନର ବୃକ୍ଷମାନେ ତାକୁ ଈର୍ଷା କଲେ। ତାହାର ଅହଙ୍କାର ପାଇଁ ତାକୁ କଟାଗଲା, ତାହାର ଛାୟା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହେଲା ଓ ତାହାର ଗଣ୍ଡି ଗର୍ତ୍ତକୁ ପଠାଗଲା। ଏହି ତୁଳନା ହିଁ ସମଗ୍ର କଥା।

ଅଧ୍ୟାୟ 31।

ଏକାଦଶ ବର୍ଷର ତୃତୀୟ ମାସର ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ମୋʼ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା:

“ହେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର, ମିସରର ରାଜା ଫାରୋ ଓ ତାହାର ଲୋକସମୂହକୁ କୁହ: ତୁମ୍ଭର ମହତ୍ତ୍ଵରେ କିଏ ତୁମ୍ଭ ତୁଲ୍ୟ? ଅଶୂର ଲିବାନୋନରେ ଏକ ଏରସ ବୃକ୍ଷ ଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ଶାଖା ଓ ଅରଣ୍ୟର ଛାୟା ବିଶିଷ୍ଟ, ଉଚ୍ଚତାରେ ଉନ୍ନତ, ତାହାର ଶିଖର ମେଘମାଳା ମଧ୍ୟରେ ଥିଲା। ଜଳରାଶି ତାହାକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲା, ବାରିଧି ତାହାକୁ ଉଚ୍ଚ କଲା, ତାହାର ରୋପିତ ସ୍ଥାନର ଚାରିଆଡ଼େ ତାହାର ନଦୀସମୂହ ବହିଲା, ଆଉ କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ ନିକଟକୁ ଆପଣା ନାଳ ପଠାଇଲା। ଏଣୁ ତାହାର ଉଚ୍ଚତା କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷଠାରୁ ଉନ୍ନତ ହେଲା; ତାହାର ଡାଳସବୁ ବହୁଳ ହେଲା ଓ ତାହା ବିସ୍ତୃତ ହେବା ବେଳେ ବହୁଳ ଜଳ ହେତୁ ତାହାର ଶାଖାସବୁ ଦୀର୍ଘ ହେଲା। ତାହାର ଡାଳସବୁରେ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ବସା କଲେ, ତାହାର ଶାଖା ତଳେ କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ପଶୁ ଛୁଆ ପ୍ରସବ କଲା, ଆଉ ତାହାର ଛାୟାରେ ସମସ୍ତ ମହାନ ଦେଶୀୟ ଲୋକ ବାସ କଲେ। ତାହା ଆପଣା ମହତ୍ତ୍ଵରେ, ଆପଣା ଦୀର୍ଘ ଶାଖା ସହିତ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା, କାରଣ ତାହାର ମୂଳ ବହୁଳ ଜଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଥିଲା। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନସ୍ଥ ଏରସ ବୃକ୍ଷସବୁ ତାହା ତୁଲ୍ୟ ହୋଇ ପାରିଲା ନାହିଁ; ଦେବଦାରୁ ବୃକ୍ଷସବୁ ତାହାର ଡାଳ ସଙ୍ଗେ ସମାନ ହୋଇ ପାରିଲା ନାହିଁ, ଆଉ ଅର୍ମୋନ ବୃକ୍ଷସବୁ ତାହାର ଶାଖା ତୁଲ୍ୟ ନ ଥିଲା। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନର କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ତାହା ତୁଲ୍ୟ ନ ଥିଲା। ଆମ୍ଭେ ତାହାର ଅନେକ ଶାଖା ଦ୍ଵାରା ତାହାକୁ ସୁନ୍ଦର କଲୁ, ଆଉ ଏଦନର ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନରେ ଥିଲା, ସେସବୁ ତାହାକୁ ଈର୍ଷା କଲା।’

ଏହେତୁ ପ୍ରଭୁ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: “ତାହା ଉଚ୍ଚରେ ଉନ୍ନତ ହୋଇ, ଆପଣା ଶିଖର ମେଘମାଳା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ କରିବାରୁ ଓ ଆପଣା ଉଚ୍ଚତା ହେତୁ ତାହାର ଅନ୍ତଃକରଣ ଗର୍ବିତ ହେବାରୁ, ‘ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ଦେଶସମୂହର ପରାକ୍ରମୀ ଲୋକ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କଲୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ତାହା ପ୍ରତି ଯଥାର୍ଥ ବ୍ୟଵହାର କରିଅଛି; ଆମ୍ଭେ ତାହାର ଦୁଷ୍ଟତା ହେତୁ ତାହାକୁ ତଡ଼ିଦେଲୁ। ବିଦେଶୀମାନେ, ଦେଶସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଲୋକମାନେ, ତାହାକୁ କାଟି ପକାଇ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ପର୍ବତଗଣ ଉପରେ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପତ୍ୟକାରେ ତାହାର ଶାଖାସବୁ ପଡ଼ିଲା, ଦେଶର ସମସ୍ତ ଜଳସ୍ରୋତରେ ତାହାର ଡାଳସବୁ ଭଙ୍ଗା ହୋଇ ପଡ଼ିରହିଲା, ଆଉ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀ ତାହାର ଛାୟା ତ୍ୟାଗ କରି ତାହାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ତାହାର ପତିତ କାଣ୍ଡ ଉପରେ ସମସ୍ତ ପକ୍ଷୀ ବସନ୍ତି, ଆଉ ତାହାର ଶାଖାସବୁ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବନ୍ୟ ପଶୁ ରହନ୍ତି, ଯେପରି ଜଳ ପ୍ରଚୁର କୌଣସି ବୃକ୍ଷ ଉଚ୍ଚରେ ଉନ୍ନତ ନ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଆପଣା ଶିଖର ମେଘମାଳା ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପନ ନ କରେ, ଆଉ ଜଳପାନକାରୀ କେହି ଏତେ ଉଚ୍ଚ ନ ହୁଏ। କାରଣ ସମସ୍ତେ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ, ପୃଥିବୀର ଅଧୋଭାଗ ପାଇଁ, ମର୍ତ୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଗର୍ତ୍ତକୁ ଅବତରଣକାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସମର୍ପିତ ହୋଇଅଛନ୍ତି।’

ପ୍ରଭୁ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: “ଯେଉଁ ଦିନ ତାହା ପାତାଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଗଲା, ସେହି ଦିନ ଆମ୍ଭେ ବାରିଧିକୁ ଶୋକ କରାଇଲୁ ଓ ସେହି ବୃକ୍ଷ ନିମନ୍ତେ ତାହାକୁ ଆଚ୍ଛାଦନ କଲୁ; ଆମ୍ଭେ ତାହାର ନଦୀସମୂହକୁ ରୋକିଲୁ, ଆଉ ବହୁଳ ଜଳ ନିବୃତ୍ତ ହେଲା। ଆମ୍ଭେ ତାହା ଉପରେ ଲିବାନୋନକୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ କଲୁ, ଆଉ କ୍ଷେତ୍ରର ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ ତାହା ହେତୁ ଶୁଷ୍କ ହେଲା। ଆମ୍ଭେ ଯେତେବେଳେ ତାହାକୁ ଗର୍ତ୍ତକୁ ଅବତରଣକାରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ପାତାଳକୁ ନିକ୍ଷେପ କଲୁ, ସେତେବେଳେ ତାହାର ପତନ ଶବ୍ଦରେ ଆମ୍ଭେ ଦେଶସମୂହକୁ କମ୍ପିତ କରାଇଲୁ। ତହୁଁ ପୃଥିବୀର ଅଧୋଭାଗରେ ଏଦନର ସମସ୍ତ ବୃକ୍ଷ, ଲିବାନୋନର ଉତ୍ତମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃକ୍ଷ, ଜଳପାନକାରୀ ସମସ୍ତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ପାଇଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତାହା ସଙ୍ଗେ ପାତାଳକୁ, ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଗଲେ—ଯେଉଁମାନେ ତାହାର ବଳ ସ୍ଵରୂପ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେଶସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ତାହାର ଛାୟାରେ ବାସ କରୁଥିଲେ।’

“ଏଦନର କେଉଁ ବୃକ୍ଷ ମହିମା ଓ ମହତ୍ତ୍ଵରେ ତୁମ୍ଭ ତୁଲ୍ୟ ଥିଲା? ତଥାପି ତୁମ୍ଭେ ଏଦନର ବୃକ୍ଷସବୁ ସଙ୍ଗେ ପୃଥିବୀର ଅଧୋଭାଗକୁ ଅଣାଯିବ, ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ନିହତ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଅସୁନ୍ନତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶୟନ କରିବ। ଏ ହିଁ ଫାରୋ ଓ ତାହାର ସମସ୍ତ ଲୋକସମୂହ ଅଟେ।” ପ୍ରଭୁ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି।