Endi bosma nashrda

Hizqiyol 31 FHB Father's Heart Bible™

OtaIsoRuh
Birinchi buyurtmangizga 15% chegirma →
Kitob

Qulashdan oldingi kibr

Firʼavndan: senga kim teng keladi? — deb soʻraladi, soʻng unga Ossuriya koʻrsatiladi: shunchalik baland sadr daraxti ediki, qushlar unda in qurgan, Adandagi daraxtlar unga havas qilgan edi; kibri uchun u kesib tashlandi, soyasi tashlab ketildi, tanasi esa chuqurga joʻnatildi. Butun gap shu taqqoslashda.

31-bob.

Oʻn birinchi yilning uchinchi oyida, oyning birinchi kunida Otamizning kalomi menga keldi:

“Ey inson farzandi, Misr shohi Firʼavnga va uning olomoniga ayt: Ulugʻliging bilan kim senga tenglasha oladi? Ossuriya Lubnondagi sadr daraxti edi, goʻzal shoxlari va oʻrmonday soyasi bilan, boʻyi baland, uchi bulutlar orasida edi. Suvlar uni ulgʻaytirdi, tubsiz chuqurlik uni baland qildi, daryolari u ekilgan joy atrofida oqib, soylarini dala daraxtlarining barchasiga yuborardi. Shu bois boʻyi dala daraxtlarining barchasidan baland boʻlib koʻtarildi; u yoyilgani sari, moʻl suvlar tufayli shoxlari koʻpayib, novdalari uzayib bordi. Shoxlarida osmonning barcha qushlari uya qurardi, novdalari ostida dalaning barcha hayvonlari bola tugʻardi, soyasida esa barcha buyuk xalqlar yashardi. U ulugʻligi ila goʻzal edi, uzun novdalari bilan, chunki ildizlari moʻl suvlargacha yetib borardi. Otamizning bogʻidagi sadrlar unga teng kelolmasdi; sarv daraxtlari shoxlariga tenglasholmasdi, chinorlar esa novdalariga oʻxshamasdi. Otamizning bogʻidagi hech bir daraxt goʻzallikda unga oʻxshamasdi. Men uni koʻplab shoxlari bilan goʻzal qildim, Otamizning bogʻida boʻlgan Adandagi barcha daraxtlar unga hasad qilardi.»

Shu bois Hukmron Ota shunday deydi: “U baland koʻtarilib, uchini bulutlar orasiga qoʻygani va boʻyidan koʻngli magʻrurlangani uchun, «Men uni xalqlarning qudratli hukmdoriga topshirdim, u esa, albatta, unga loyiqini qildi; yovuzligi uchun Men uni quvib chiqardim. Begonalar, xalqlarning eng shafqatsizlari, uni kesib tashlab, oʻz holiga qoldirdi. Novdalari togʻlar va har bir vodiyga tushdi, shoxlari yurtning barcha soyliklarida sinib yotdi, yer yuzidagi barcha xalqlar soyasini tark etib, undan voz kechdi. Uning qulagan tanasiga barcha qushlar qoʻnadi, novdalari orasida esa barcha yovvoyi hayvonlar yashaydi, toki suvdan toʻyingan hech bir daraxt baland koʻtarilmasin yoki uchini bulutlar orasiga qoʻymasin, suv ichadigan hech biri bunchalik yuksalmasin. Zero, ularning barchasi oʻlimga, yerning tubiga, oʻlgan odamlar qatoriga, chuqurga tushadiganlar bilan birga topshirilgan.»

Hukmron Ota shunday deydi: “U qabrga tushgan kuni Men tubsiz chuqurlikni motamga soldim va daraxt uchun uni qora libosga oʻradim; daryolarini toʻxtatib, moʻl suvlarni tiydim. Men uning ustida Lubnonni qorongʻu qildim, dala daraxtlarining barchasi esa uning uchun soʻlib qoldi. Uni chuqurga tushadiganlar bilan birga qabrga uloqtirganimda, uning qulagan sadosidan xalqlarni titratdim. Shunda yerning tubida Adanning barcha daraxtlari, Lubnonning eng zoʻr va eng yaxshilari, suv ichadiganlarning hammasi tasalli topdi. Ular ham u bilan birga qabrga, qilichdan oʻlganlar oldiga tushdi — ular uning kuchi edi, xalqlar orasida uning soyasida yashardi.»

“Adan daraxtlaridan qaysi biri shuhrat va ulugʻlikda senga teng kelardi? Lekin Adan daraxtlari bilan birga sen yerning tubiga tushirilasan, sunnatsizlar orasida, qilichdan oʻlganlar bilan birga yotasan. Mana shu Firʼavn va uning butun olomonidir”, — deb bildiradi Hukmron Ota.