પતન પહેલાંનું ગર્વ

ફારુનને પૂછવામાં આવે છે કે તેની તુલના કોની સાથે થઈ શકે, અને પછી તેને આશ્શૂર બતાવવામાં આવે છે: એવું ઊંચું એરેજવૃક્ષ કે તેમાં પક્ષીઓએ માળા બાંધ્યા અને એદનનાં વૃક્ષોએ તેની ઈર્ષા કરી, જે તેના ગર્વને લીધે કપાઈ ગયું, તેની છાયા તજી દેવાઈ અને તેનું થડ ખાડામાં મોકલી દેવાયું. આ તુલનામાં જ આખી વાત સમાયેલી છે.

અધ્યાય 31.

અગિયારમા વર્ષના ત્રીજા મહિનાના પહેલા દિવસે આપણા પિતાનો શબ્દ મારી પાસે આવ્યો:

“હે માનવપુત્ર, મિસરના રાજા ફેરોને તથા તેના સૈન્યને કહે: તારી મહાનતામાં તારી સરખામણી કોની સાથે થાય? આશ્શૂર લબાનોનમાંનું એક દેવદાર હતું, સુંદર ડાળીઓ તથા ઘટાદાર છાંયોવાળું, ઊંચાઈમાં ગગનચુંબી, તેની ટોચ વાદળો વચ્ચે હતી. પાણીએ તેને મહાન બનાવ્યું, ઊંડાણે તેને ઊંચું વધાર્યું, તેની નદીઓ જ્યાં તે રોપાયું હતું તે જગાની આસપાસ વહેતી હતી, અને તેના પ્રવાહો ખેતરનાં સર્વ વૃક્ષો સુધી મોકલતી હતી. આમ તેની ઊંચાઈ ખેતરનાં સર્વ વૃક્ષો કરતાં ઊંચી ચઢી; તેની ડાળખીઓ વધી ગઈ અને તેની ડાળીઓ પુષ્કળ પાણીને લીધે લાંબી થઈ કેમ કે તે ફેલાતું ગયું. તેની ડાળખીઓમાં આકાશનાં સર્વ પક્ષીઓએ માળા બાંધ્યા, તેની ડાળીઓ નીચે ખેતરનાં સર્વ પશુઓએ જન્મ આપ્યો, અને તેના છાંયામાં સર્વ મહાન પ્રજાઓ વસી. તે પોતાની મહાનતામાં સુંદર હતું, પોતાની લાંબી ડાળીઓ સાથે, કેમ કે તેનાં મૂળ પુષ્કળ પાણી સુધી નીચે પહોંચતાં હતાં. આપણા પિતાના બાગમાંનાં દેવદાર તેની બરાબરી કરી શક્યાં નહિ; સરુનાં વૃક્ષો તેની ડાળખીઓ સમાન ન થયાં, અને ચિનારનાં વૃક્ષો તેની ડાળીઓ જેવાં ન હતાં. આપણા પિતાના બાગમાંનું કોઈ વૃક્ષ સૌંદર્યમાં તેના જેવું ન હતું. મેં તેને તેની ઘણી ડાળીઓ સાથે સુંદર બનાવ્યું, અને આપણા પિતાના બાગમાંનાં એદેનનાં સર્વ વૃક્ષોએ તેની અદેખાઈ કરી.’”

તેથી સાર્વભૌમ પિતા કહે છે: “તે ઊંચું ચઢ્યું, પોતાની ટોચ વાદળો વચ્ચે રાખી, અને તેનું હૃદય પોતાની ઊંચાઈને લીધે ગર્વિષ્ઠ થયું, ‘તેથી મેં તેને પ્રજાઓના પરાક્રમીના હાથમાં સોંપી દીધું, જેણે નિશ્ચે તેની સાથે વ્યવહાર કર્યો; તેની દુષ્ટતાને લીધે મેં તેને હાંકી કાઢ્યું. પરદેશીઓએ, પ્રજાઓમાંના સૌથી નિર્દય લોકોએ, તેને કાપી નાખ્યું ને તેને ત્યજી દીધું. તેની ડાળીઓ પર્વતો પર તથા દરેક ખીણમાં પડી, તેની ડાળખીઓ દેશની સર્વ નદીઓમાં ભાંગીને પડી રહી, અને પૃથ્વીના સર્વ લોકોએ તેનો છાંયો છોડીને તેને તજી દીધું. તેના પડી ગયેલા થડ પર આકાશનાં સર્વ પક્ષીઓ બેસે છે, અને તેની ડાળીઓ વચ્ચે ખેતરનાં સર્વ જંગલી પ્રાણીઓ વસે છે, જેથી પાણીથી સિંચાયેલાં કોઈ વૃક્ષો ઊંચાં ન ચઢે કે પોતાની ટોચ વાદળો વચ્ચે ન રાખે, અને પાણી પીનારાં કોઈ એટલાં ઊંચાં ન થાય. કેમ કે સર્વ મરણને સોંપી દેવાયાં છે, પૃથ્વીના ઊંડાણમાં, મનુષ્યોની મધ્યે, ખાડામાં ઊતરનારાંઓની સાથે.’”

સાર્વભૌમ પિતા આ કહે છે: “જે દિવસે તે કબરમાં ઊતર્યું, તે દિવસે મેં ઊંડાણને શોક કરાવ્યો ને તે વૃક્ષ માટે તેને ઢાંકી દીધું; મેં તેની નદીઓને રોકી રાખી, અને પુષ્કળ પાણીને બાંધી રાખ્યું. તેને લીધે મેં લબાનોન પર અંધકાર કર્યો, અને તેને લીધે ખેતરનાં સર્વ વૃક્ષો કરમાઈ ગયાં. તેના પતનના અવાજથી મેં પ્રજાઓને ધ્રૂજાવી, જ્યારે મેં તેને ખાડામાં ઊતરનારાંઓની સાથે કબરમાં નાખી દીધું. ત્યારે પૃથ્વીના ઊંડાણમાં એદેનનાં સર્વ વૃક્ષો, લબાનોનનાં ઉત્તમ ને શ્રેષ્ઠ, પાણી પીનારાં સર્વ, દિલાસો પામ્યાં. તેઓ પણ તેની સાથે કબરમાં, તરવારથી મારી નંખાયેલાંઓ પાસે ઊતર્યાં—જેઓ તેનું બળ હતાં, જેઓ પ્રજાઓ મધ્યે તેના છાંયામાં વસતાં હતાં.’

“એદેનનાં વૃક્ષોમાંનું કયું વૃક્ષ તારા મહિમા તથા મહાનતાની બરાબરીનું હતું? તોપણ એદેનનાં વૃક્ષો સાથે તને ઊંડાણમાં નીચે ઉતારાશે, બેસુન્નતીઓ મધ્યે, તરવારથી મારી નંખાયેલાંઓ સાથે પડી રહેવા. આ ફેરો તથા તેનું સર્વ સૈન્ય છે, સાર્વભૌમ પિતા કહે છે.”