Ezekiela 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹Tamin’ny taona fahafolo amby ny iray, tamin’ny volana fahatelo, tamin’ny andro voalohany, dia tonga tamiko ny tenin’i Raintsika:

²«Zanak’olona ô, lazao amin’i Farao mpanjakan’i Egypta sy ny vahoakany: Iza no mitovy aminao amin’ny fahalehibiazanao? ³Sedera tany Libanona i Asyria, tsara tarehy ny sampany, ary ny ala maloka, avo be, ary eo amin’ny rahona ny tendrony. ⁴Ny rano no nampanjary lehibe azy, ny lalina no nampitombo azy ho avo, nikoriana manodidina ny nanaovana azy ny ony, ary nandefa ny lakandranony ho any amin’ny hazo rehetra any an-tsaha. ⁵Ka nihoatra ny hazo rehetra any an-tsaha ny haavony; nitombo be ny sampany lehibe, ary lava ny rantsany noho ny rano be dia be rehefa niely izy. ⁶Tao amin’ny sampany lehibe no nanao akany ny vorona rehetra eny amin’ny lanitra, ary tao ambanin’ny rantsany ny biby rehetra any an-tsaha no niteraka, ary tao amin’ny alokany no nitoetra ny firenena lehibe rehetra. ⁷Tsara tarehy izy noho ny fahalehibiazany, noho ny halavan’ny sampany, satria nankany amin’ny rano be dia be ny fakany. ⁸Tsy nahay nanonona azy ny sedera tao amin’ny zaridainan’i Raintsika; ny sipresa tsy nitovy tamin’ny sampany lehibe, ary ny plana tsy nitovy tamin’ny rantsany. Tsy nisy hazo tao amin’ny zaridainan’i Raintsika nitovy taminy tamin’ny hatsaran-tarehy. ⁹Izaho no nahatsara tarehy azy tamin’ny sampany maro, ary nialona azy ny hazo rehetra tany Edena izay tao amin’ny zaridainan’i Raintsika.»

¹⁰Ka izao no lazain’ny Ray Tompo: «Satria avo izy, ary napetrany eo amin’ny rahona ny tendrony, ary niavonavona noho ny haavony ny fony, ¹¹“dia natolotro ho an’ilay mahery amin’ny firenena izy, izay tena nanao taminy araka ny tokony ho izy; noroahiko izy noho ny faharatsiany. ¹²Ny vahiny, izay lozabe indrindra amin’ny firenena, no nanapaka azy ka namela azy. Nianjera teny an-tendrombohitra sy tao amin’ny lohasaha rehetra ny sampany, ary tapaka tao amin’ny hady rehetra eto amin’ny tany ny rantsany lehibe, ary niala tamin’ny alokany ny vahoaka rehetra eto an-tany ka nandao azy. ¹³Eo amin’ny vatan-kazony lavo no mipetraka ny vorona rehetra, ary eo amin’ny sampany ny bibidia rehetra any an-tsaha, ¹⁴mba tsy hisy hazo azon’ny rano hitombo avo, na hametraka ny tendrony eo amin’ny rahona, ary tsy hisy hazo misotro rano hitsangana ho avo toy izany. Fa natolotra ho amin’ny fahafatesana izy rehetra, ho any amin’ny lalin’ny tany, eo amin’ny zanak’olombelona, miaraka amin’ireo midina any an-davaka.”»

¹⁵Izao no lazain’ny Ray Tompo: «Tamin’ny andro nidinany tany amin’ny fasana, dia nataoko nitomany ny lalina ary nosaronako noho ny hazo; notanana ny ony, ary voasakana ny rano be dia be. Nataoko maizina Libanona noho izy, ary nilazo noho izy ny hazo rehetra any an-tsaha. ¹⁶Tamin’ny feon’ny fianjerany no nampihorohoroiko ny firenena, raha nanipy azy ho any amin’ny fasana niaraka tamin’ireo midina any an-davaka aho. Dia tao amin’ny lalin’ny tany no nampiononina ny hazo rehetra any Edena, ny tsara indrindra sy ny voafantina tao Libanona, izay rehetra misotro rano. ¹⁷Nidina niaraka taminy koa izy ireo ho any amin’ny fasana, ho any amin’ireo novonoina tamin’ny sabatra — izay hery nanohana azy, izay nonina teo amin’ny alokany teo amin’ny firenena.

¹⁸«Inona amin’ny hazo any Edena no nitovy tamin’ny voninahitrao sy ny fahalehibiazanao? Kanefa hatao midina any amin’ny lalina miaraka amin’ny hazo any Edena ianao, handry eo amin’ireo tsy voafora, miaraka amin’ireo novonoina tamin’ny sabatra. Izany i Farao sy ny vahoakany rehetra, hoy ny Ray Tompo.»