حزقيل 31 FHB Father's Heart Bible™

31 ¹يارهين سال، ٽئين مهيني جي پهرئين ڏينهن، اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

²”اي ابنِ آدم، مصر جي بادشاهہ فرعون ۽ سندس ميڙ کي چؤ تہ تنهنجي عظمت ۾ تو جهڙو ڪير آهي؟ ³اسور لبنان ۾ ديار جو وڻ هو، جنهن جون ٽاريون سهڻيون ۽ ڇانوَ جهنگ جهڙي هئي، قد ۾ بلند ۽ چوٽي ڪڪرن ۾ هئي. ⁴پاڻيءَ ان کي وڏو ڪيو، اونهي پاڻيءَ ان کي ڊگهو ڪيو، ان جون نديون ان جاءِ جي چوڌاري وهنديون هيون جتي اهو پوکيو ويو هو، ۽ پنهنجون واهيون ميدان جي سڀني وڻن ڏانهن موڪليائين. ⁵تنهنڪري ان جو قد ميدان جي سڀني وڻن کان مٿي ٿي ويو؛ گهڻي پاڻيءَ سبب جڏهن اهو پکڙيو تہ ان جون ٽاريون گهڻيون ٿيون ۽ ٽاڻيون ڊگهيون ٿي ويون. ⁶ان جي ٽارين ۾ آسمان جي سڀني پکين آکيرا ڪيا، ان جي ٽاڻين هيٺان ميدان جي سڀني جانورن ٻچا ڄڻيا، ۽ ان جي ڇانوَ ۾ سڀ وڏيون قومون رهيون. ⁷اهو پنهنجي وڏائيءَ ۾ ۽ ڊگهين ٽاڻين سان سهڻو هو، ڇاڪاڻ تہ ان جون پاڙون گهڻي پاڻيءَ تائين پهتل هيون. ⁸اسان جي پيءُ جي باغ ۾ ديار ان جي برابري نہ ڪري سگهيا؛ صنوبر ان جي ٽارين جهڙا نہ هئا، ۽ چنار ان جي ٽاڻين جهڙا نہ هئا. اسان جي پيءُ جي باغ ۾ ڪو بہ وڻ سونهن ۾ ان جهڙو نہ هو. ⁹مون ان کي گهڻين ٽارين سان سهڻو ڪيو، ۽ عدن جي سڀني وڻن، جيڪي اسان جي پيءُ جي باغ ۾ هئا، ان سان حسد ڪيو.‘

¹⁰تنهنڪري حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”ڇاڪاڻ تہ اهو مٿي اوچو ٿيو، پنهنجي چوٽي ڪڪرن ۾ رکيائين، ۽ پنهنجي اوچائيءَ تي سندس دل مغرور ٿي وئي، ¹¹’تنهنڪري مون ان کي قومن جي زورآور جي حوالي ڪيو، جنهن ضرور ان سان معاملو ڪيو آهي؛ مون ان جي بڇڙائيءَ سبب ان کي ڪڍي ڇڏيو. ¹²پرديسين، جيڪي قومن ۾ سڀ کان بي رحم هئا، ان کي وڍي ڇڏيو ۽ ڇڏي ويا. ان جون ٽاريون جبلن تي ۽ هر واديءَ ۾ ڪريون، ان جون ٽاڻيون ملڪ جي سڀني نالن ۾ ڀڳل پيون هيون، ۽ زمين جون سڀ قومون ان جي ڇانوَ ڇڏي ان کي ڇڏي ويون. ¹³ان جي ڪريل ٿڙ تي آسمان جا سڀ پکي ويهن ٿا، ۽ ان جي ٽارين ۾ سڀ جهنگلي جانور، ¹⁴تہ جيئن پاڻيءَ وارو ڪوبہ وڻ اوچو نہ ٿئي ۽ پنهنجي چوٽي ڪڪرن ۾ نہ رکي، ۽ پاڻي پيئندڙ ڪوبہ ايترو مٿي نہ چڙهي. ڇالاءِ جو سڀ موت جي حوالي ڪيا ويا آهن، زمين جي اونهائين ۾، فاني ماڻهن ۾، انهن سان گڏ جيڪي کڏ ۾ لهن ٿا.‘

¹⁵حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”جنهن ڏينهن اهو قبر ۾ لهي ويو، مون اونهي پاڻيءَ کي ماتم ڪرايو ۽ ان وڻ لاءِ ان کي ڍڪي ڇڏيو؛ مون ان جون نديون روڪي ڇڏيون، ۽ گهڻو پاڻي بند ٿي ويو. مون لبنان کي ان تي ڪارو ڪري ڇڏيو، ۽ ان سبب ميدان جا سڀ وڻ سڪي ويا. ¹⁶ان جي ڪرڻ جي آواز تي مون قومن کي لوڏي ڇڏيو، جڏهن مون ان کي کڏ ۾ لهندڙن سان گڏ قبر ۾ ڦٽو ڪيو. پوءِ زمين جي اونهائين ۾ عدن جي سڀني وڻن، لبنان جي چونڊ ۽ بهترين وڻن، يعني سڀني پاڻي پيئندڙن کي تسلي ملي. ¹⁷اهي بہ ان سان گڏ قبر ۾ تلوار سان ماريلن ڏانهن لهي ويا، جيڪي ان جو زور هئا ۽ قومن ۾ ان جي ڇانوَ ۾ رهندا هئا.‘

¹⁸”عدن جي وڻن مان ڪهڙو وڻ تنهنجي جلوي ۽ عظمت جهڙو هو؟ تڏهن بہ تون عدن جي وڻن سان گڏ اونهائين ۾ لاٿو ويندين، ۽ تلوار سان ماريلن سان گڏ نامختونن ۾ پيو هوندين. هي فرعون ۽ سندس سڀ ميڙ آهي، حاڪم پيءُ فرمائي ٿو.“