مصر لاءِ تباهيءَ جو ڏينهن

مصر ۽ سندس اتحادين تي هڪ وين ڪندڙ ٻول، شهر پٺيان شهر جو نالو وٺندي، نوف، نو، سين، تحفنحيس، جن کي باهه ڏني وئي يا قيد ڪري نيو ويو. فرعون جي ٻانهن اسان جي پيءُ اڳ ئي ڀڃي ڇڏي آهي ۽ ان تي پٽي نه ٻڌي ويندي، ۽ بدران تلوار بابل جي هٿ ۾ ڏني وڃي ٿي.

اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–19, 21–26

باب 30.

اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو.

اي ابنِ آدم، نبوت ڪري چئُہ تہ حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ”رڙيون ڪريو، ’افسوس انهيءَ ڏينهن تي!‘ ڇاڪاڻ تہ اهو ڏينهن ويجهو آهي، اسان جي پيءُ جو ڏينهن ويجهو آهي— ڪڪرن وارو ڏينهن، قومن لاءِ تباهيءَ جو وقت. مصر تي تلوار ايندي، ۽ جڏهن مصر ۾ ماريل ڪرندا، جڏهن سندس دولت کڻي ويندا ۽ سندس بنيادون ڊاهيون وينديون، تڏهن ڪوش ۾ ڏک ٿيندو. ڪوش، پوط ۽ لود، سمورو عرب، لبيا ۽ عهد واري ملڪ جا ماڻهو انهن سان گڏ تلوار سان ڪرندا. اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”مصر کي سهارو ڏيندڙ ڪرندا، ۽ سندس مغرور طاقت هيٺ لهندي؛ مگدول کان اسوان تائين اهي سندس اندر تلوار سان ڪرندا، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي. اهي ويران ملڪن ۾ ويران ٿي ويندا، ۽ سندس شهر برباد ٿيل شهرن ۾ پيا هوندا. تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان، جڏهن آءٌ مصر کي باهه لڳائيندس ۽ سندس سڀ مددگار چور چور ٿي ويندا.

انهيءَ ڏينهن مون وٽان قاصد ٻيڙين ۾ نڪرندا تہ بي فڪر ڪوش کي ڊيڄارين، ۽ مصر جي ڏينهن تي کين ڏک جهلي وٺندو—ڇاڪاڻ تہ اهو ضرور ايندو.

حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”آءٌ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جي هٿان مصر جي ميڙ کي ختم ڪندس. هو ۽ سندس سان گڏ سندس لشڪر، جيڪي قومن ۾ سڀ کان بيرحم آهن، ملڪ کي تباهه ڪرڻ لاءِ آندا ويندا؛ اهي مصر تي پنهنجيون تلوارون ڪڍندا ۽ ملڪ کي ماريلن سان ڀري ڇڏيندا. آءٌ نيل جا واهه سڪائي ڇڏيندس ۽ ملڪ بدڪارن کي وڪڻندس؛ ملڪ کي ۽ ان ۾ جيڪي ڪجهه آهي تنهن کي پرائن جي هٿان ويران ڪندس. مون پيءُ چيو آهي.“

حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”آءٌ بتن کي ناس ڪندس ۽ ممفس ۾ بي ڪار مورتين کي ختم ڪندس. وري مصر جي ملڪ ۾ ڪو شهزادو نہ هوندو، ۽ آءٌ سڄي ملڪ ۾ خوف پکيڙيندس. ^a آءٌ پتروس کي ويران ڪندس، ضوعن کي باهه لڳائيندس، ۽ ٿيبس تي فيصلو آڻيندس. ^b آءٌ مصر جي قلعي سين تي پنهنجو غضب نازل ڪندس ۽ ٿيبس جي ميڙ کي ڪپي ڇڏيندس. آءٌ مصر کي باهه لڳائيندس؛ سين ڏکن ۾ تڙپندو، ٿيبس ۾ رخنو پوندو، ۽ ممفس کي ڏينهن جو دشمن منهن ڏيندا. هيليوپوليس ۽ پي-بسيت جا جوان تلوار سان ڪرندا، ۽ شهر پاڻ قيد ۾ ويندا. تحفنحيس ۾ ڏينهن اونداهو ٿي ويندو جڏهن آءٌ اتي مصر جو جوڙو ڀڃندس، ۽ سندس مغرور طاقت سندس اندر ختم ٿي ويندي. ڪڪر کيس ڍڪي ڇڏيندو، ۽ سندس ڌيئر شهر قيد ۾ ويندا. تنهنڪري آءٌ مصر تي فيصلا آڻيندس. تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان.“

پيءُ فرعون جي ٻانهن ڀڃي ٿو

يارهين ورهيه، پهرين مهيني، ستين ڏينهن، اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو.

اي ابنِ آدم، مون مصر جي بادشاهه فرعون جي ٻانهن ڀڳي آهي؛ اها شفا لاءِ نہ ٻڌي وئي آهي ۽ نہ ئي ان کي ٽيڪ ڏني وئي آهي، تہ جيئن اها تلوار جهلڻ جيتري مضبوط ٿئي. تنهنڪري حاڪم پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ”آءٌ مصر جي بادشاهه فرعون جي خلاف آهيان. آءٌ سندس ٻانهون ڀڃندس—مضبوط ۽ ڀڳل ٻئي—۽ تلوار سندس هٿ مان ڪرائي ڇڏيندس. آءٌ مصرين کي قومن ۾ ورهائي ڇڏيندس ۽ ملڪن ۾ پکيڙي ڇڏيندس. آءٌ بابل جي بادشاهه جون ٻانهون مضبوط ڪندس ۽ پنهنجي تلوار سندس هٿ ۾ ڏيندس، پر فرعون جون ٻانهون ڀڃندس، ۽ فرعون بابل جي بادشاهه جي اڳيان مرندڙ ماڻهوءَ وانگر ڪنجهندو. آءٌ بابل جي بادشاهه جون ٻانهون مضبوط ڪندس، پر فرعون جون ٻانهون ڪرنديون. تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان، جڏهن آءٌ پنهنجي تلوار بابل جي بادشاهه جي هٿ ۾ ڏيندس ۽ هو ان کي مصر جي ملڪ تي ڊگهو ڪندو. آءٌ مصرين کي قومن ۾ ورهائي ڇڏيندس ۽ ملڪن ۾ پکيڙي ڇڏيندس. تڏهن اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان.“