’n Dag van onheil vir Egipte

'n Weeklaende sang oor Egipte en haar bondgenote, wat stad na stad noem, Memfis, Tebe, Pelusium, Tagpanhes, aan die brand gesteek of in ballingskap weggevoer. Farao se arm is reeds deur ons Vader gebreek en sal nie gespalk word nie, en die swaard word eerder in Babel se hand gegee.

Hoofstuk 30.

Die woord van ons Vader het tot my gekom:

Mensekind, profeteer en sê: So sê die Soewereine Vader: “Huil, ‘Wee die dag!’ Want die dag is naby, die dag van ons Vader is naby— ’n dag van wolke, ’n tyd van onheil vir die nasies. ’n Swaard sal teen Egipte kom, en daar sal angs in Kus wees wanneer die gesneuweldes in Egipte val, wanneer hulle haar rykdom wegdra en haar fondamente afgebreek word. Kus, Put en Lud, die hele Arabië, Libië en die mense van die verbondsland sal saam met hulle deur die swaard val.” So sê ons Vader: “Dié wat Egipte ondersteun, sal val, en haar trotse krag sal neerstort; van Migdol tot Aswan sal hulle in haar deur die swaard val, sê die Soewereine Vader. Hulle sal verwoes wees te midde van verwoeste lande, en haar stede sal te midde van verwoeste stede lê. Dan sal hulle weet dat ek die Vader is, wanneer ek Egipte aan die brand steek en al haar helpers verpletter word.

Op daardie dag sal boodskappers van my af in skepe uitvaar om die sorgelose Kus te laat skrik, en angs sal hulle gryp op Egipte se dag—want dit kom sekerlik.”

So sê die Soewereine Vader: “Ek sal ’n einde maak aan die menigtes van Egipte deur die hand van Nebukadnesar, die koning van Babel. Hy en sy leër saam met hom, die wreedste van die nasies, sal ingebring word om die land te verwoes; hulle sal hulle swaarde teen Egipte trek en die land met gesneuweldes vul. Ek sal die strome van die Nyl laat opdroog en die land aan kwaaddoeners verkoop; ek sal die land verwoes, en alles wat daarin is, deur die hand van vreemdelinge. Ek, die Vader, het gespreek.”

So sê die Soewereine Vader: “Ek sal die afgode vernietig en ’n einde maak aan die waardelose beelde in Memfis. Daar sal nie meer ’n vors in die land Egipte wees nie, en ek sal vrees oor die hele land versprei. ^a Ek sal Patros verwoes, Soan aan die brand steek en oordeel oor Tebe bring. ^b Ek sal my toorn oor Pelusium uitstort, die vesting van Egipte, en die menigtes van Tebe uitroei. Ek sal Egipte aan die brand steek; Pelusium sal in angs krimp, Tebe se mure sal oopgebreek word, en Memfis sal bedags vyande in die gesig staar. Die jong manne van Heliopolis en Pi-Beset sal deur die swaard val, en die stede self sal in ballingskap gaan. By Tagpanhes sal die dag donker word wanneer ek Egipte se juk daar breek, en haar trotse krag sal in haar tot ’n einde kom. ’n Wolk sal haar oordek, en haar dogterdorpe sal in ballingskap gaan. So sal ek oordeel oor Egipte bring. Dan sal hulle weet dat ek die Vader is.”

Die Vader breek die farao se arm

In die elfde jaar, die eerste maand, die sewende dag, het die woord van ons Vader tot my gekom:

Mensekind, ek het die arm van die farao, die koning van Egipte, gebreek; dit is nie verbind om te genees of in ’n spalk gesit nie, sodat dit nie weer sterk genoeg sou word om die swaard vas te gryp nie. Daarom, so sê die Soewereine Vader: “Ek is teen die farao, die koning van Egipte. Ek sal sy arms breek—sowel die sterk een as die gebreekte een—en die swaard uit sy hand laat val. Ek sal die Egiptenaars onder die nasies verstrooi en hulle oor die lande versprei. Ek sal die arms van die koning van Babel versterk en my swaard in sy hand gee, maar die farao se arms sal ek breek, en die farao sal voor die koning van Babel kreun soos ’n sterwende man. Ek sal die arms van die koning van Babel versterk, maar die farao se arms sal slap hang. Dan sal hulle weet dat ek die Vader is, wanneer ek my swaard in die hand van die koning van Babel gee en hy dit teen die land Egipte uitstrek. Ek sal die Egiptenaars onder die nasies verstrooi en hulle oor die lande versprei. Dan sal hulle weet dat ek die Vader is.”