Rama kita Ngadili Panguwasane Tirus
Panggedhe Tirus ngaku dadi allah, lan Rama kita ngandika marang dheweke yen dheweke bakal mati kaya manungsa. Geguritan kapindho nggambarake ratu Tirus ing Eden minangka kerub pangreksa kang tanpa cacad, nanging dagangane ngebaki dheweke kanthi panganiaya lan gumunggung, temah dibanting ing bumi.
28 1Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:
2“He, anaking manungsa, tutura marang panguwasane Tirus, ‘Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Sarehne atimu kumingsun lan kowe ngucap, “Aku iki allah; aku lungguh ing dhampare para allah, ing satengahing samodra”—mangka kowe iku manungsa, dudu allah, sanadyan kowe madhakake atimu kaya atine allah. a a v2 Panguwasane Tirus ngaku-aku kanggo awake dhewe apa kang mung dadi kagungane Gusti Allah — padha karo goroh kang sepisanan dibisikake ing Eden, “kowe bakal padha karo Gusti Allah.” Rama kita ora tau ngandikakake dheweke dadi apa-apa kajaba mung manungsa. 3Kowe luwih wicaksana tinimbang Dhaniel; ora ana wewadi kang kasingidan tumrap kowe. 4Sarana kawicaksanan lan kapinteranmu kowe wis oleh kasugihan kanggo awakmu dhewe, sarta nglumpukake mas lan salaka ing gedhong raja-brananmu. 5Sarana kaprigelanmu kang gedhe ing bab dagang, kowe wis nambahi kasugihanmu, lan atimu banjur dadi kumingsun marga saka iku. 6Mulane mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: “Sarehne kowe madhakake atimu kaya atining allah, 7mulane Aku bakal nekakake wong-wong manca nglawan kowe, yaiku bangsa-bangsa kang luwih kejem dhewe; wong-wong iku bakal ngunus pedhange nglawan endahing kawicaksananmu lan njemberake kamulyanmu. 8Wong-wong iku bakal nyurungake kowe mudhun menyang luwangan, lan kowe bakal nemahi pati kang nggegirisi ing satengahing samodra.” 9Apa kowe isih bakal ngucap, “Aku iki allah,” ana ing ngarepe wong kang mateni kowe? Kowe mung bakal dadi manungsa, lan dudu allah, ana ing tangane wong-wong kang natoni kowe. 10Kowe bakal mati kaya patine wong kang ora tetak, dening tangane wong-wong manca; awit Aku wis ngandika, mangkono pangandikane Rama kang Mahakwasa.’” b b v10 ‘Mati kaya patine wong kang ora tetak’ iku tegese mati kanthi nistha, tanpa kurmat prajanjian — dianggep wong njaba kang babar pisan.
11Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:
12“He, anaking manungsa, nggelarna kidung pangadhuh tumrap ratuning Tirus, lan tutura marang dheweke, ‘Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Kowe iku segeling kasampurnan, kebak kawicaksanan lan sampurna ing kaendahan. 13Kowe tau ana ing Eden, patamanane Rama kita; sakabehing watu adi dadi rerenggan tumrap kowe: yakut abang, topas, lan jamrud, beril, unam, lan yaspis, lapis lazuli, pirus, lan beril. Tatahan lan rerengganmu digawe saka emas; ing dina nalika kowe katitahake, kabeh mau wis cumawis. 14Kowe iku kerub pangreksa kang wis dijebadi, awit mangkono anggonKu netepake kowe; kowe ana ing gunung suci kagungane Rama kita, lumaku ing antarane watu-watu geni. c c v14 Kidung pangadhuh iki tumuju ngliwati ratuning Tirus, marang si pambalela kang kumingsun, kang tau ngadeg ana ing ngarsane Rama kita, mulya lan dipercaya — nanging milih awake dhewe tinimbang Kang nitahake dheweke. Dheweke ora disingkiri saka Sang Rama; dheweke dhewe kang mlengos saka Panjenengane. 15Kowe tanpa cacad ing sakabehe lakumu wiwit dina nalika kowe katitahake, nganti tinemu piala ana ing kowe. 16Marga saka dagangmu kang jembar, kowe kebak ing panganiaya, lan kowe gawe dosa. Mulane kowe Dakbuwang minangka barang najis saka gunung kagungane Rama kita, lan kowe Daktundhung lunga, he kerub pangreksa, saka ing antarane watu-watu geni. 17Atimu dadi kumingsun marga saka kaendahanmu; kowe ngrusak kawicaksananmu marga saka kamulyanmu. Mulane kowe Dakbanting menyang lemah; kowe Dakdadekake tontonan ana ing ngarepe para raja. 18Marga saka akehe dosamu lan dagangmu kang ora jujur, kowe njemberake papan-papan sucimu. Mulane Aku ngetokake geni saka ing jeromu, lan geni mau mangan awakmu; kowe Dakdadekake awu ana ing lemah ing sangarepe mripate kabeh wong kang padha nyawang. 19Sakabehing bangsa kang wanuh marang kowe padha kaget banget marang kowe; kowe wis nemahi pungkasan kang nggegirisi, lan ora bakal ana maneh ing salawas-lawase.’”
Rama kita Ngadili Sidon
20Pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:
21“He, anaking manungsa, mengoa lan madhepa menyang Sidon, lan medhara pameca nglawan dheweke, 22lan tutura, ‘Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: Aku iki nglawan kowe, he Sidon, lan Aku bakal kaluhurake ana ing satengahmu. Wong-wong bakal padha sumurup yen Aku iki Sang Rama, nalika Aku nekakake paukuman marang dheweke lan nedahake kasuceanKu ana ing dheweke.
23“Aku bakal nekakake pageblug marang dheweke lan wutahing getih ing lurung-lurunge; wong-wong kang dipateni bakal padha gumlimpang ana ing dheweke, dening pedhang kang nglawan dheweke saka sakabehing panggonan. Tumuli wong-wong bakal padha sumurup yen Aku iki Sang Rama.
24“Ing wektu iku tumrap turune Israel bakal ora ana maneh eri kang nyocog utawa rerungkudan kang nglarani saka tangga-tanggane kang padha ngremehake dheweke. Tumuli wong-wong bakal padha sumurup yen Aku iki Rama kang Mahakwasa.”
Rama kita Nglumpukake Umat Israel Mulih
25Mangkene pangandikane Rama kang Mahakwasa: “Nalika Aku nglumpukake turune Israel saka antarane para bangsa, panggonan anggone padha kasebar, lan lumantar wong-wong iku Aku nedahake kasuceanKu ana ing ngarepe para bangsa, wong-wong mau bakal padha manggon ana ing tanahe dhewe, kang wis Dakparingake marang abdiKu Yakub. 26Wong-wong mau bakal padha manggon ana ing kono kanthi tentrem, padha ngedegake omah lan nandur kebon anggur. Wong-wong bakal padha urip kanthi slamet nalika Aku ngadili sakabehing tangga-tanggane kang padha ngremehake dheweke. Tumuli wong-wong bakal padha sumurup yen Aku iki Ramane.”’