Θρήνος για την Τύρο

Ένα μοιρολόι για την Τύρο ως μεγαλόπρεπο πλοίο, με σανίδες από έλατο, κατάρτι από κέδρο και πανί από αιγυπτιακό λινό, επανδρωμένο και εφοδιασμένο από εμπορικούς εταίρους από παντού, που αναφέρονται ονομαστικά. Ο ανατολικός άνεμος τη συντρίβει καταμεσής στη θάλασσα, και οι ναύτες στην ακτή ρίχνουν χώμα στα κεφάλια τους και τραγουδούν αυτό το τραγούδι.

Κεφάλαιο 27.

Μου ήρθε ο λόγος του Πατέρα μας:

«Τώρα εσύ, γιε του ανθρώπου, σήκωσε θρήνο για την Τύρο, και πες στην Τύρο, που κατοικεί στις πύλες της θάλασσας, την έμπορο των λαών σε πολλές ακτές: Αυτά λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας: “Τύρος, είπες: «Είμαι τέλεια στην ομορφιά». Τα σύνορά σου βρίσκονται στην καρδιά των θαλασσών· οι χτίστες σου τελειοποίησαν την ομορφιά σου. Έφτιαξαν όλα τα μαδέρια σου από έλατα του Σενίρ· πήραν έναν κέδρο από τον Λίβανο για να σου φτιάξουν κατάρτι. Έφτιαξαν τα κουπιά σου από τις βελανιδιές της Βασάν· έφτιαξαν το κατάστρωμά σου από ελεφαντόδοντο ένθετο σε κυπαρίσσι από τις ακτές της Κύπρου. Το πανί σου ήταν εκλεκτό κεντημένο λινό από την Αίγυπτο, που σου χρησίμευε για σημαία· η τέντα σου ήταν γαλάζια και πορφυρή από τις ακτές της Ελισά. Οι κάτοικοι της Σιδώνας και της Αρβάδ ήταν οι κωπηλάτες σου· οι επιδέξιοι άντρες σου, Τύρος, ήταν πάνω σου ως πλοηγοί σου. Οι πρεσβύτεροι της Βύβλου και οι επιδέξιοι άντρες της ήταν πάνω σου, καλαφατίζοντας τους αρμούς σου· όλα τα πλοία της θάλασσας με τους ναυτικούς τους έρχονταν σ' εσένα για να ανταλλάξουν τα εμπορεύματά σου. Η Περσία, η Λουδ και η Φουτ ήταν στον στρατό σου, οι πολεμιστές σου. Κρέμασαν τις ασπίδες και τις περικεφαλαίες τους στα τείχη σου, δίνοντάς σου λαμπρότητα. Οι άντρες της Αρβάδ και ο δικός σου στρατός ήταν στα τείχη σου ολόγυρα, και οι Γαμμαδίτες ήταν στους πύργους σου. Κρέμασαν τις ασπίδες τους στα τείχη σου ολόγυρα· τελειοποίησαν την ομορφιά σου.

“Η Ταρσείς εμπορευόταν μαζί σου για τον άφθονο πλούτο σου κάθε είδους, αντάλλασσε ασήμι, σίδερο, κασσίτερο και μολύβι για τα αγαθά σου.

“Η Ιαυάν, η Θουβάλ και η Μεσέχ εμπορεύονταν μαζί σου ανθρώπινες ψυχές και χάλκινα σκεύη.

“Από τη Βεθ-τογαρμά αντάλλασσαν άλογα, πολεμικά άλογα και μουλάρια για τα εμπορεύματά σου.

“Οι άντρες της Δεδάν εμπορεύονταν μαζί σου· πολλές ακτές ήταν οι αγορές σου, και σε πλήρωναν με χαυλιόδοντες ελεφαντόδοντου και έβενο.

“Η Αράμ εμπορευόταν μαζί σου για τα άφθονα αγαθά σου, αντάλλασσε τυρκουάζ, πορφύρα, κεντήματα, λεπτό λινό, κοράλλι και ρουμπίνια για τα εμπορεύματά σου.

“Ο Ιούδας και ο Ισραήλ εμπορεύονταν μαζί σου: σιτάρι από τη Μιννίθ, αλεύρι, μέλι, λάδι και βάλσαμο.

“Η Δαμασκός εμπορευόταν μαζί σου για τα πολλά αγαθά σου, τον μεγάλο πλούτο σου κάθε είδους, κρασί της Χελβών και μαλλί της Ζαάρ. Η Βεδάν και η Ιαυάν από την Ουζάλ αντάλλασσαν για τα εμπορεύματά σου· σφυρήλατο σίδερο, κασσία και κάλαμος ανάμεσα στα αγαθά σου.

“Η Δεδάν εμπορευόταν μαζί σου υφάσματα σέλας για ιππασία.

“Η Αραβία και όλοι οι άρχοντες της Κηδάρ ήταν πελάτες σου, εμπορεύονταν αρνιά, κριάρια και κατσίκια.

“Οι έμποροι της Σεβά και της Ρααμά συναλλάσσονταν μαζί σου, πληρώνοντας τα εκλεκτότερα απ' όλα τα μπαχαρικά, κάθε πολύτιμο λιθάρι και χρυσάφι για τα αγαθά σου.

“Η Χαρράν, η Χαννέ και η Εδέν, οι έμποροι της Σεβά, η Ασσούρ και η Χιλμάδ εμπορεύονταν μαζί σου. Αυτοί εμπορεύονταν μαζί σου εκλεκτά ρούχα, γαλάζια και κεντημένα υφάσματα, και χαλιά από πολύχρωμο ύφασμα δεμένα με σχοινιά και ασφαλισμένα, στην αγορά σου. Τα πλοία της Ταρσείς κουβαλούσαν τα εμπορεύματά σου σαν καραβάνι. Έτσι γέμισες και φορτώθηκες βαριά στην καρδιά των θαλασσών. Οι κωπηλάτες σου σε έβγαλαν στα μεγάλα νερά· ο ανατολικός άνεμος σε συνέτριψε στην καρδιά των θαλασσών. Ο πλούτος σου, τα αγαθά σου, τα εμπορεύματά σου, οι ναυτικοί σου και οι πλοηγοί σου, οι καλαφάτες σου, οι έμποροί σου, και όλοι οι πολεμιστές σου που είναι πάνω σου, μαζί με όλους τους άλλους στο πλοίο, βυθίζονται στην καρδιά των θαλασσών την ημέρα της πτώσης σου. Στον ήχο της κραυγής των πλοηγών σου σείεται η ύπαιθρος. Όλοι όσοι κρατούν κουπί, οι ναυτικοί και όλοι οι πλοηγοί της θάλασσας, κατεβαίνουν από τα πλοία τους· στέκονται στη στεριά, και υψώνουν τη φωνή τους για σένα και κλαίνε πικρά. Ρίχνουν χώμα στα κεφάλια τους και κυλιούνται στις στάχτες· ξυρίζουν το κεφάλι τους για σένα και ντύνονται πένθιμα ρούχα, και θρηνούν για σένα με πίκρα ψυχής, με πικρό θρήνο. Μέσα στον οδυρμό τους ψάλλουν θρήνο για σένα και θρηνούν για σένα: «Ποια ήταν ποτέ σαν την Τύρο, σαν εκείνη που αποσιωπήθηκε μέσα στη θάλασσα;» Όταν τα εμπορεύματά σου έβγαιναν από τις θάλασσες, χόρταινες πολλούς λαούς· με τον άφθονο πλούτο και τα εμπορεύματά σου πλούτιζες τους βασιλιάδες της γης. Τώρα συντρίφτηκες από τις θάλασσες στα βάθη των νερών· τα εμπορεύματά σου και όλο το πλήρωμά σου βυθίστηκαν μαζί σου. Όλοι οι κάτοικοι των ακτών σε κοιτάζουν με φρίκη, και οι βασιλιάδες τους ανατριχιάζουν από τρόμο· τα πρόσωπά τους είναι παραμορφωμένα. Οι έμποροι ανάμεσα στους λαούς σφυρίζουν εναντίον σου· έγινες φρίκη και δεν θα υπάρχεις πια, για πάντα”».