حزقیال 27

27 ¹کلام پدر ما بر من نازل شد:

²«حال تو، ای پسرِ انسان، بر صور مرثیه‌ای برخوان، ³و به صور که بر دروازه‌های دریا نشسته و بازرگان قوم‌هایی در سرزمین‌های ساحلی بسیار است، بگو: پدرِ حاکمِ مطلق چنین می‌فرماید: ‹ای صور، تو گفتی: «من کامل در زیبایی‌ام.» ⁴مرزهای تو در دلِ دریاهاست؛ سازندگانت زیبایی‌ات را کامل ساختند. ⁵تمام تخته‌هایت را از درختان صنوبرِ سِنیر ساختند؛ سروی از لبنان گرفتند تا برایت دَکَل بسازند. ⁶پاروهایت را از بلوط‌های باشان ساختند؛ عرشه‌ات را از عاج، نشانده در سروِ سواحلِ قبرس، ساختند. ⁷بادبانت از کتانِ نازکِ گلدوزی‌شدهٔ مصر بود که همچون پرچمت به کار می‌رفت؛ سایبانت از پارچهٔ آبی و ارغوانیِ سواحلِ اِلیشَه بود. ⁸مردمانِ صیدون و اَرواد پاروزنانت بودند؛ ای صور، مردانِ ماهرِ تو بر تو بودند و ناخدایانت. ⁹مشایخِ جِبال و مردانِ ماهرِ آن بر تو بودند و درزهایت را دَرزگیری می‌کردند؛ همهٔ کشتی‌های دریا با ملوانانشان نزد تو می‌آمدند تا کالاهایت را داد و ستد کنند. ¹⁰پارس و لُود و فوط در سپاه تو، مردانِ جنگی‌ات بودند. سپرها و کلاهخودهایشان را بر دیوارهایت آویختند و به تو شکوه بخشیدند. ¹¹مردانِ اَرواد و سپاهِ خودت گرداگرد بر دیوارهایت بودند و جَمّادیان در برج‌هایت. آنان سپرهایشان را گرداگرد بر دیوارهایت آویختند؛ ایشان زیبایی‌ات را کامل ساختند.

¹²«تَرشیش به سببِ فراوانیِ ثروتِ هرگونه‌ات با تو داد و ستد می‌کرد و نقره و آهن و قلع و سرب را با کالاهایت مبادله می‌نمود.

¹³«یاوان و توبال و ماشِک با تو داد و ستد می‌کردند و جان‌های انسان و ظروفِ برنجی را با تو مبادله می‌نمودند.

¹⁴«از بیت‌توجَرمَه اسبان و اسبان جنگی و قاطران را با کالاهایت مبادله می‌کردند.

¹⁵«مردانِ دِدان با تو داد و ستد می‌کردند؛ سرزمین‌های ساحلیِ بسیار بازارهای تو بودند و شاخ‌های عاج و آبنوس به تو می‌پرداختند.

¹⁶«اَرام به سببِ فراوانیِ کالاهایت با تو داد و ستد می‌کرد و فیروزه و پارچهٔ ارغوانی و کارهای گلدوزی‌شده و کتانِ نازک و مرجان و یاقوت را با کالاهایت مبادله می‌نمود.

¹⁷«یهودا و اسرائیل با تو داد و ستد می‌کردند: گندمِ مینّیت و ارزن و عسل و روغن و بَلَسان.

¹⁸«دمشق به سببِ کالاهای بسیارت و فراوانیِ ثروتِ هرگونه‌ات، شرابِ حِلبون و پشمِ صَحَر را با تو داد و ستد می‌کرد. ¹⁹وِدان و یاوان از اوزال کالاهایت را مبادله می‌کردند؛ آهنِ آبدیده و دارچین و نی خوشبو در میانِ کالاهایت بود.

²⁰«دِدان با تو در زین‌پوش‌هایِ سواری داد و ستد می‌کرد.

²¹«عربستان و همهٔ امیرانِ قیدار مشتریانِ تو بودند و در بره‌ها و قوچ‌ها و بزها با تو داد و ستد می‌کردند.

²²«بازرگانانِ شِبا و رَعمَه با تو معامله می‌کردند و بهترینِ همهٔ عطرها و هر سنگِ گرانبها و طلا را در برابرِ کالاهایت می‌پرداختند.

²³«حاران و کَنّه و عَدَن، بازرگانانِ شِبا و اَشّور و کِلمَد با تو داد و ستد می‌کردند. ²⁴اینان با تو در جامه‌های نفیس، در پارچه‌های آبی و گلدوزی‌شده و در فرش‌های رنگارنگ که با ریسمان بسته و محکم شده بود، در بازارت داد و ستد می‌کردند. ²⁵کشتی‌های تَرشیش کالاهایت را همچون کاروان حمل می‌کردند. پس در دلِ دریاها پُر و به‌سنگینی بارگیری شدی. ²⁶پاروزنانت تو را به آب‌های بزرگ بردند؛ بادِ شرقی تو را در دلِ دریاها درهم شکست. ²⁷ثروتت، کالاهایت، بازارگانی‌ات، ملوانانت و ناخدایانت، دَرزگیرانت، دادوستدکنندگانِ کالاهایت و همهٔ جنگاورانت که بر تو هستند، با همهٔ کسانِ دیگری که بر عرشه‌اند، در روزِ سقوطت به دلِ دریاها فرو می‌روند. ²⁸از صدای فریادِ ناخدایانت، دشت‌های باز به لرزه می‌افتند. ²⁹همهٔ آنان که پارو به دست می‌گیرند، ملوانان و همهٔ ناخدایانِ دریا، از کشتی‌هایشان پایین می‌آیند؛ بر خشکی می‌ایستند، ³⁰و صدای خود را بر تو بلند می‌کنند و به تلخی می‌گریند. خاک بر سرِ خود می‌ریزند و در خاکستر می‌غلتند؛ ³¹برای تو سرِ خود را می‌تراشند و پلاسِ ماتم می‌پوشند، و با تلخیِ جان بر تو می‌گریند، با ماتمی تلخ. ³²در نوحهٔ خود برای تو مرثیه‌ای می‌سرایند و بر تو ماتم می‌گیرند: «کیست که هرگز چون صور بوده باشد، چون آن که در میانِ دریا خاموش گشته است؟» ³³چون کالاهایت از دریاها بیرون می‌رفت، قوم‌های بسیاری را سیر می‌کردی؛ با فراوانیِ ثروت و کالاهایت، پادشاهانِ زمین را توانگر می‌ساختی. ³⁴اکنون در ژرفای آب‌ها به دستِ دریاها درهم شکسته‌ای؛ کالاهایت و همهٔ خدمهٔ تو با تو غرق شده‌اند. ³⁵همهٔ ساکنانِ سرزمین‌های ساحلی از تو مبهوت‌اند، و پادشاهانشان از هراس بر خود می‌لرزند؛ چهره‌هایشان درهم پیچیده است. ³⁶بازرگانانِ میانِ قوم‌ها بر تو صفیر می‌کشند؛ تو مایهٔ وحشت شده‌ای و دیگر تا به ابد نخواهی بود.›»