Şîneke li ser Sûrê

Stranek şînê ji bo Sûrê wekî keştiyeke spehî, bi texteyên ji şimşatan, stûnekî ji dara erzê û alayeke ji ketana Misrê, ku bi deryavan û malên xwe ji bazirganên bi nav ji her deverê hatiye tije kirin. Bayê rojhilat wê di nîvê deryayê de dişkîne, û deryavanên li ber kenarê toz li serê xwe dikin û vê stranê dibêjin.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–36

Beş 27.

Peyva Bavê me ji min re hat:

“Niha tu, kurê mirov, li ser Sûrê şînekê rake, û ji Sûrê re, ku li ber deriyên deryayê rûdine, bazirgana gelên li welatên deryayê yên pir, bibêje: Bavê Serdest weha dibêje: ‘Sûrê, te got, "Ez di bedewiyê de bêkêmasî me." Sînorên te di dilê deryayan de ne; avakerên te bedewiya te bêkêmasî kirin. Wan hemû texteyên te ji dar û şimşatên Senîrê çêkirin; wan ji Libnanê darekî cedar anî, da ji te re stûnekê çêkin. Wan ji daran mazûyên Başanê bêşikên te çêkirin; wan erdê keştiya te ji diranên fîlan çêkirin, ku di dara serwê ya ji kenarên Qibrisê de hatiye xistin. Perê keştiya te ketana nîşankirî ya hêja ya ji Misrê bû, ku ji te re dibû ala; sîbana te şîn û binefşî bû, ji kenarên Elîşayê. Xelkên Saydayê û Erwadê bêşikvanên te bûn; mirovên te yên jêhatî, ya Sûrê, li ser te bûn wek kaptanên te. Rihspiyên Gebalê û mirovên wê yên jêhatî li ser te bûn, ku dirûnên te dipêçandin; hemû keştiyên deryayê bi deryavanên xwe re hatin ba te, da ku malên te bikirrin û bifiroşin. Faris û Lûd û Pût di artêşa te de bûn, mirovên te yên şer. Wan mertal û kumên xwe yên hesinî li dîwarên te daliqandin, û rûmet dan te. Mirovên Erwadê û artêşa te bi xwe li her alî li ser dîwarên te bûn, û Gamadî di birncên te de bûn. Wan mertalên xwe li dor dîwarên te daliqandin; wan bedewiya te bêkêmasî kirin.

“Tarşîşê ji ber dewlemendiya te ya pir ya her cûreyî bi te re bazirganî kir, zîv, hesin, qelay û sorb bi malên te re guhartin.

“Yewan, Tûbal û Meşekê bi te re bazirganî kirin, bi canên mirovan û bi firaqên tûncî re.

“Ji Beyt-Togarmayê wan hesp, hespên şer û hêstir bi malên te re guhartin.

“Mirovên Dedanê bi te re bazirganî kirin; gelek welatên deryayê bazarên te bûn, ku wan diranên fîlan û darê abanûs didan te.

“Aramê ji ber malên te yên pir bi te re bazirganî kir, pîroza, binefşî, karê nîşankirî, ketana hêja, mercan û laleyên sor bi malên te re guhartin.

“Cihûda û Îsraêlê bi te re bazirganî kirin: genimê Minîtê, ar, hingiv, rûn û beraw.

“Şamê ji ber malên te yên pir, dewlemendiya te ya mezin ya her cûreyî, bi te re bazirganî kir, şeraba Helbonê û hiriya Saharê. Wedan û Yewanê ji Ûzalê bi malên te re guhartin; hesinê hilkişandî, dartirî û qamîşê bîhnxweş di nav malên te de bûn.

“Dedanê bi te re bazirganî kir, bi palasên siwarbûnê re.

“Erebistan û hemû mîrên Qêdarê müşteriyên te bûn, ku bi berx, beran û bizinan re bazirganî dikirin.

“Bazirganên Şeba û Rameyê bi te re muamele kirin, ku baştirîn hemû bîhnan, her kevirê hêja û zêr bi malên te re didan.

“Haran, Qeneh û Edenê, bazirganên Şeba, Aşûr û Kilmadê bi te re bazirganî kirin. Van bi te re bazirganî kirin, bi kincên hêja, bi qumaşê şîn û nîşankirî, û bi xalîçeyên qumaşê rengîn ku bi weriscan hatine girêdan û peytandin, li bazara te. Keştiyên Tarşîşê malên te di karwanê de dikişandin. Lewra tu di dilê deryayan de tije û bibar bûyî. Bêşikvanên te tu ber bi avên mezin de birin; bayê rojhilat tu di dilê deryayan de şikandî. Dewlemendiya te, malên te, kirrîn û firotina te, deryavanên te û kaptanên te, pêçanerên dirûnên te, bazirganên te yên malan, û hemû şervanên te yên li ser te, bi hemûyên din ên li ser keştiyê re, di roja hilweşîna te de di dilê deryayan de diçin binî. Ji dengê hawara kaptanên te welatê vekirî dilerize. Hemûyên ku bêşikê digirin, deryavan û hemû kaptanên deryayê, ji keştiyên xwe tên xwarê; ew li ser bejê radiwestin, û dengê xwe li ser te bilind dikin û bi acizî digirîn. Ew ax davêjin ser serê xwe û di nav xweliyê de digevizin; ew ji ber te serê xwe diqusînin û kincên şînê li xwe dikin, û bi tehliya canê xwe, bi şîneke tahl li ser te digirîn. Di qîrîna xwe de ew ji te re şînekê distirên û li ser te digirîn: "Kî carê wek Sûrê bû, wek yekî ku di nav deryayê de hatiye bêdengkirin?" Gava malên te ji deryayan derketin, te gelek gel têr kirin; bi dewlemendiya te ya pir û bi malên te, te padîşahên dinyayê dewlemend kirin. Niha tu ji aliyê deryayan ve hatiyî xerakirin, di kûrahiya avan de; malên te û hemû ekîba te bi te re çûne binî. Hemû rûniştiyên welatên deryayê ji te matmayî man, û padîşahên wan ji tirsê direcifin; rûyên wan tirşbûyî ne. Bazirganên di nav gelan de li te fîtefîtê dikin; tu bûyî tiştekî bitirs û êdî nabî, her û her.’”