Bav Darê Dadbar Dike

Sûr ji wêrana Orşelîmê qezenc dike û li bendê ye ku êdî bazirganî zêdetir bibe ji ber ku derî şikestiye. Bavê me dibêje wê milet mîna pêlan li dijî wê werin. Nebûkadnezar wê sûrên wê hilweşîne, kevirên wê wê li behrê bên avêtin, û cih wê wek zinarekî rût bimîne ji bo ziwakirina toran.

Bavê me di ayetan de dipeyive 2–21

Beş 26.

Di sala yanzdehan de, roja yekem a meha, peyva Bavê me ji min re hat:

Kurê mirov, ji ber ku Sûrê li dijî Orşelîmê got: ‘Ahe! Deriyê gelan şikest, ber bi min ve vebû. Ew wêran bûye; ezê dewlemend bibim.’ Loma Bavê Serwer dibêje: Va ye, ez li dijî te me, Sûr. Ezê gelek miletan li dijî te rakim, mîna ku behr pêlên xwe radike. Ewê sûrên Sûrê hilweşînin û bircên wê bixin erdê; ezê axa wê bişkênim û wê wek kevirekî rût bihêlim. Ew wê li nav behrê bibe cihê belavkirina toran, çimkî min gotiye, Bavê Serwer diyar dike. Ewê ji bo miletan bibe talan, û gundên wê yên li bejahiyê bi şûr bên kuştin. Hingê ewê bizanin ku ez Bav im.

Bavê Serwer wiha dibêje: Va ye, ezê Nebûkadnezar padîşahê Babîlê, padîşahê padîşahan, ji bakur ve li dijî Sûrê bînim, bi hesp, erebe, siwar û artêşeke mezin a gelek leşkeran re. Ewê gundên te yên li bejahiyê bi şûr bikuje, li dijî te dîwarê dorpêçê deyne, li dijî te girekî rake û li dijî te mertalan hilîne. Ewê bi mertêşên xwe li sûrên te bixe û bi bivirên xwe bircên te bixe erdê. Hespên wî ewqas pir in ku toza wan te vedişêre. Sûrên te ji dengê siwar, erebe û wesayîtan dilerizin, gava ew wek mirovên ku dikevin bajarekî sûrên wî şikestî, dikeve deriyên te. Simên hespên wî wê li ser hemû kolanên te pelixînin. Ewê gelê te bi şûr bikuje, û stûnên te yên bihêz wê bikevin erdê. Ewê dewlemendiya te talan bikin, malê te bibin, sûrên te hilweşînin û xaniyên te yên xweş wêran bikin, kevir, dar û gemara te bavêjin nav behrê. Ezê dengê stranên te yên bixurûş bibirim; êdî dengê bilûr û tembûrên te nayê bihîstin. Ezê te bikim kevirekî rût, cihê belavkirina toran. Tu careke din ava nabî, çimkî min, Bav, gotiye, Bavê Serwer diyar dike.

Bavê Serwer ji Sûrê re wiha dibêje: Ma dê perav ji dengê hilweşîna te nelerizin, gava birîndar dinalin, gava kuştin te tije dike? Hingê hemû serwerên behrê wê ji textên xwe dakevin, cilûbergên xwe deynin û kincên xwe yên neqişandî ji xwe bikin. Bi lerzê pêçayî, ewê li ser erdê rûnin, her kêlî bilerizin û li ser te heyirî bimînin. Ewê li ser te şîneke rakin: ‘Çawa tu têk çûyî, ey bajarê bi nav û deng, tu ya ku ji behran tije bi mirovan bûyî—li ser behrê bihêz, tu û rûniştevanên te, yên ku li ser hemû kesên li wir dijiyan tirs belav dikirin!’ ^a Niha perav di roja hilweşîna te de dilerizin; giravên li nav behrê ji çûyîna te matmayî dimînin.

Bavê Serwer wiha dibêje: Gava ezê te bikim bajarekî wêran, mîna bajarên ji mêj ve bêkes, gava ezê kûrahiyê li ser te rakim û ava mezin te bigire, hingê ezê te bi wan ên ku dadikevin çalê re bînim xwarê, ber bi gelê demên berê ve. Ezê te di erdê jêrîn de, di nav wêranên kevnar de, bi wan ên ku dadikevin çalê re bi cih bikim, da ku tu venegerî an di welatê zindiyan de cihê xwe negirî. Ezê te bînim dawiyeke bitirs, û tu êdî nabî. Ewê li te bigerin lê careke din tu nayê dîtin, Bavê Serwer diyar dike.