Sang Rama Ngadili Tirus
Tirus golek bathi saka karusakane Yerusalem, ngarep-arep dagangane saya rame sabanjure gapurane wis jebol. Rama kita ngandika yen bangsa-bangsa bakal nempuh dheweke kaya ombak. Nebukadnezar bakal njebol temboke, watu-watune bakal dibuwang menyang segara, lan papan iku bakal ditinggal dadi watu gundhul kanggo mepe jala.
26 1Ing taun kaping sawelas, tanggal sapisan sasi iku, pangandikane Rama kita rawuh marang aku, mangkene:
2He, anaking manungsa, sarehne Tirus ngucap nglawan Yerusalem, mangkene: ‘Ha! Gapurane para bangsa wis rusak, menga kanggo aku. Kutha iku wis dadi jugrugan; aku bakal saya sugih.’ 3Mulane mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Delengen, Aku iki mungsuhmu, he Tirus. Aku bakal nekakake akeh bangsa nglawan kowe, kaya segara kang nekakake ombake. 4Wong-wong mau bakal ngrubuhake temboke Tirus lan mbubrah menarane; Aku bakal ngerik lemahe, nganti Daktinggal dadi padhas gundhul. 5Kutha iku bakal dadi papan kanggo nggelar jala ing satengahing segara, awit Aku kang wis ngandika, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa. Kutha iku bakal dadi jarahane para bangsa, 6lan desa-desane ing dharatan bakal dipateni nganggo pedhang. Tumuli wong-wong mau bakal padha ngerti, yen Aku iki Sang Rama.
7Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Delengen, Aku bakal nekakake Nebukadnezar, ratu ing Babil, ratuning para ratu, nglawan Tirus saka ing lor, kanthi jaran, kreta perang, prajurit jaranan, lan bala kang gedhe cacahe akeh. 8Panjenengane bakal mateni desa-desamu ing dharatan nganggo pedhang, masang balowarti kanggo ngepung kowe, ndhapuk undhak-undhakan nglawan kowe, lan ngangkat tameng nglawan kowe. 9Panjenengane bakal nggempur tembokmu nganggo gembolan pendobrak, lan mbubrah menaramu nganggo kapak-kapake. 10Jarane akeh banget nganti kebule nutupi kowe. Tembokmu horeg dening swarane prajurit jaranan, grobag, lan kreta perang, nalika panjenengane lumebu ing gapuramu kaya wong-wong kang lumebu ing kutha kang temboke wis bobol. 11Tracak jarane bakal ngidak-idak sakehing lurungmu. Panjenengane bakal mateni rakyatmu nganggo pedhang, lan saka-sakamu kang santosa bakal rubuh ing lemah. 12Wong-wong mau bakal njarah bandhamu, ngrampas barang-barangmu, ngrubuhake tembokmu, lan ngrusak omah-omahmu kang endah, sarta mbuwang watu, kayu, lan reregetmu menyang ing segara. 13Aku bakal nyirep swarane kidung-kidungmu kang gumuruh; swarane clempungmu ora bakal keprungu maneh. 14Kowe bakal Dakdadekake padhas gundhul, papan kanggo nggelar jala. Kowe ora bakal kabangun maneh ing salawase, awit Aku, Sang Rama, kang wis ngandika, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.
15Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa marang Tirus: Apa pesisir-pesisir ora bakal horeg dening swarane tibamu, nalika wong-wong kang tatu padha sesambat, nalika pepati ngebaki kowe? 16Tumuli sakehing panguwasaning segara bakal padha mudhun saka dhampare, nyelehake jubahe, lan nyopot sandhangane kang kasulam. Kanthi nganggo gumeter, wong-wong mau bakal padha linggih ing lemah, gemeter saben wektu, lan giris banget marang kowe. 17Wong-wong mau bakal padha ngidungake kidung pangadhuh kanggo kowe, mangkene: ‘Kaya ngapa anggonmu wis sirna, he kutha kang kawentar, kowe kang dipanggoni wong-wong saka ing segara—kang prakosa ing segara, kowe lan para pendhudhukmu, kang nyebarake kagiris marang sakabehe kang padha manggon ing kono!’ a a v17 Tirus iku sawijining nagara-kutha ing pulo kang sugih, kang panguwasa lan cacahe pendhudhuke kabangun saka dagang ing segara. 18Saiki pesisir-pesisir padha gumeter ing dina tibamu; pulo-pulo ing segara padha giris dening sirnamu.
19Mangkene pangandikane Rama Kang Mahakwasa: Nalika kowe Dakdadekake kutha kang sepi mamring, kaya kutha-kutha kang wis suwe ditinggal, nalika Aku ngunggahake teleng segara ngliputi kowe lan banyu gedhe nutupi kowe, 20ing kono kowe bakal Dakedhunake bebarengan karo wong-wong kang mudhun menyang luweng, menyang bangsa ing jaman kuna. Kowe bakal Dakpanggonake ing bumi kang ngisor dhewe, ing antarane jugrugan-jugrugan kuna, bebarengan karo wong-wong kang mudhun menyang luweng, supaya kowe ora bali, lan ora oleh papan ing tanahe wong urip. 21Kowe bakal Dakdadekake wekasan kang nggegirisi, nganti kowe ora ana maneh. Kowe bakal digoleki, nanging ora bakal ketemu maneh ing salawase, mangkono pangandikane Rama Kang Mahakwasa.