Abbaan Xiiros Murteessa

Xiiroos badiisa Yerusaalemitti fayyadamti, amma karri cabee jiruuf daldalli ni dabala jettee eegdi. Abbaan keenya sabni akka dambalii galaanaa ishee irratti ni dhufa jedha. Nebukadnezar dallaa ishee ni cabsa, dhagaan ishee galaana keessatti darbatama, iddoon sunis kattaa qullaa iddoo kiyyoon itti gogsamu ta'ee hafa.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 2–21

Boqonnaa 26.

Bara kudha tokkoffaatti, ji'a sanaa guyyaa jalqabaatti, dubbiin Abbaa keenyaa gara koo dhufe:

Yaa ilma namaa, sababii Xiiros Yerusaalem irratti «Ahaa! Balbala sabootaa cabeera, gara kootti banameera. Isheen diigamtee jirti; ani nan sooroma» jettee dubbatteef, Kanaaf Abbaan Gooftaa akkana jedha: Kunoo, yaa Xiiros, ani sin morma. Akkuma galaanni hawwaasa isaa ol baasu, ani saboota baay'ee sitti nan ol kaasa. Isaan dallaa Xiiros in diigu, masaraa ishee in kuffisu; ani biyyoo ishee irraa nan haxaa'a, ishee kattaa qullaa nan godha. Isheen iddoo kiyyoo qurxummii galaana keessatti itti diriirsan in taati, waan ani dubbadheef, jedha Abbaan Gooftaa. Isheen saboota biratti boojuu in taati, gandoonni ishee lafa irra jiran immoo goggogaan in ajjeefamu. Yommus isaan ani Abbaa ta'uu koo in beeku.

Abbaan Gooftaa akkana jedha: Kunoo, ani Nebukadnesar mootii Baabilonii, mootii moototaa, fardeen, gaariiwwan, fardeessotaa fi loltuu guddaa hedduu wajjin kaaba irraa Xiiros irratti nan fida. Inni gandoota kee lafa irra jiran goggogaan in ajjeesa; sitti dallaa marsaa in ijaara, sitti tulluu lolaa in tuula, gaachana sitti in ol qaba. Inni dallaa kee meeshaa dhahaa isaatiin in dhaaba, masaraa kee qottoo isaatiin in diiga. Fardeen isaa baay'ee waan ta'aniif awwaarri isaanii si haguuga. Yommuu inni akka namoota magaalaa dallaan ishee diigame seenanitti karra kee seenu, sagaleen fardeessotaa, gaarii fi gaariiwwanii dallaa kee in raasa. Kottoonni fardeen isaa daandii kee hundumaa in cabsu. Inni namoota kee goggogaan in ajjeesa, utubaan kee jabaanis lafatti in kufa. Isaan qabeenya kee in saamu, meeshaa kee in boojuu, dallaa kee in diigu, manneen kee miidhaginaa in balleessu; dhagaa kee, mukaa kee fi awwaara kee galaana keessatti in darbatu. Sagaleen faarfannaa kee hedduu nan dhaabsisa; sagaleen kiraara keetii deebitee hin dhaga'amu. Si kattaa qullaa, iddoo kiyyoo itti diriirsan nan godha. Deebitee yoomiyyuu hin ijaaramtu, waan ani Abbaan dubbadheef, jedha Abbaan Gooftaa.

Abbaan Gooftaa Xiirositti akkana jedha: Yeroo kufaatii kee sagaleen, yeroo warri madaa'an aanan, yeroo ajjeechaan si keessa guutu, biyyoonni qarqara galaanaa hin hollatuu? Yeroo sanatti bulchitoonni galaanaa hundinuu teessoo isaanii irraa gad bu'u, uffata isaanii in baasu, uffata calaqqisaa isaanii in dhiisu. Hollachuudhaan uffatanii lafa irra in teessu, yeroo hundumaa hollatanii, sin dinqisiifatu. Isaan waa'ee kee booʼicha in ol kaasu: «Yaa magaalaa maqaa guddaa qabdu, ati galaana irraa namoota keessa jiraatan, akkamitti badde! Ati fi jiraattonni kee galaana irratti jabaattan turtan, warra achi jiraatan hundumaa irrattis sodaa facaaftan!» jedhu. ^a Amma biyyoonni qarqara galaanaa guyyaa kufaatii kee in hollatu; odolonni galaana keessa jiran bahuu keetiin in rifatu.

Abbaan Gooftaa akkana jedha: Yommuu ani akka magaalaawwan dur dhiifaman si magaalaa onaa godhu, yommuu gad fageenya sirratti ol kaasee bishaan guddaan si haguugu, yommus warra boolla seenan wajjin, saba durii bira, si nan gad buusa. Lafa gadii keessa, burjaaja durii keessa, warra boolla seenan wajjin si nan teessisa; kunis akka ati hin deebine, lafa jiraattotaa keessattis iddoo hin qabaanneef. Dhumaa sodaachisaadhaan si nan gahe, ati hin jirtus. Si barbaadu, garuu deebitee yoomiyyuu hin argamtu, jedha Abbaan Gooftaa.