Ezekiel 26

26 ¹Sa ikanapulog usa ka tuig, sa unang adlaw sa bulan, miabot kanako ang pulong sa atong Amahan:

²Anak sa tawo, tungod kay ang Tiro nag-ingon batok sa Jerusalem, ‘Aha! Naguba na ang ganghaan sa mga katawhan, naabli kini nganhi kanako. Nahimo na siyang guba; magmauswagon ako.’ ³Busa mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Tan-awa, batok ako kanimo, Tiro. Daghang mga nasod ang akong dad-on batok kanimo, sama sa dagat nga nagpataas sa iyang mga balod. ⁴Gubaon nila ang mga paril sa Tiro ug tumpagon ang iyang mga tore; kiskisan ko ang iyang yuta ug biyaan siya nga hubo nga bato. ⁵Mahimo siyang dapit nga ladlaran ug mga pukot sa taliwala sa dagat, kay ako nagsulti na, nag-ingon ang Soberanong Amahan. Mahimo siyang inilog sa mga nasod, ⁶ug ang iyang mga baryo sa mamala nga yuta pagapatyon pinaagi sa espada. Unya masayod sila nga ako mao ang Amahan.

⁷Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Tan-awa, dad-on ko si Nabucodonosor nga hari sa Babilonia, ang hari sa mga hari, batok sa Tiro gikan sa amihanan, uban ang mga kabayo, mga karwahe, mga mangangabayo, ug usa ka dakong kasundalohan sa daghang mga tropa. ⁸Pagapatyon niya ang imong mga baryo sa mamala nga yuta pinaagi sa espada, magtukod siyag paril sa paglikos batok kanimo, maghimo siyag rampa batok kanimo, ug magpataas siyag mga taming batok kanimo. ⁹Dugmokon niya ang imong mga paril pinaagi sa iyang mga pangguba, ug tumpagon niya ang imong mga tore pinaagi sa iyang mga wasay. ¹⁰Hilabihan kadaghan sa iyang mga kabayo nga ang ilang abog motabon kanimo. Mauyog ang imong mga paril sa kasaba sa mga mangangabayo, mga kariton, ug mga karwahe sa iyang pagsulod sa imong mga ganghaan sama sa mga tawo nga mosulod sa usa ka siyudad kansang mga paril nangaguba. ¹¹Yatakan sa mga kuko sa iyang mga kabayo ang tanan nimong kadalanan. Pagapatyon niya ang imong katawhan pinaagi sa espada, ug ang imong lig-ong mga haligi mahugno sa yuta. ¹²Ilogon nila ang imong bahandi, kawaton ang imong mga baligya, gub-on ang imong mga paril, ug gun-obon ang imong nindot nga mga balay, nga ilabay sa dagat ang imong mga bato, mga kahoy, ug mga tinumpag. ¹³Pahilomon ko ang imong masaba nga mga awit; dili na madungog ang tingog sa imong mga alpa. ¹⁴Himuon ko ikaw nga hubo nga bato, usa ka dapit nga ladlaran ug mga pukot. Dili ka na gayod matukod pag-usab, kay ako, ang Amahan, nagsulti na, nag-ingon ang Soberanong Amahan.

¹⁵Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan ngadto sa Tiro: Dili ba mauyog ang kabaybayonan sa dinahunog sa imong pagkapukan, sa pag-agulo sa mga samaran, sa dihang ang kamatay molukop kanimo? ¹⁶Unya ang tanang mga magmamando sa dagat manaog gikan sa ilang mga trono, isalibay ang ilang mga kupo, ug huboon ang ilang binordahang mga bisti. Sinul-oban sa pagkurog, manglingkod sila sa yuta, magkurog sa matag gutlo, ug mangalisang tungod kanimo. ¹⁷Magbangotan sila alang kanimo: ‘Pagkalaglag mo, bantogang siyudad, ikaw nga gipuy-an sa mga tawo nga gikan sa kadagatan—gamhanan sa dagat, ikaw ug ang imong mga lumulupyo, nga nagpakaylap sa kalisang ngadto sa tanang nagpuyo didto!’ ^a a v17 Ang Tiro usa ka dato nga siyudad-estado sa usa ka isla kansang gahom ug populasyon gitukod sa patigayon sa dagat. ¹⁸Karon nangurog ang kabaybayonan sa adlaw sa imong pagkapukan; ang mga isla sa dagat nangalisang sa imong pagkawala.

¹⁹Mao kini ang giingon sa Soberanong Amahan: Sa dihang himuon ko ikaw nga biniyaang siyudad, sama sa mga siyudad nga dugay nang gibiyaan, sa dihang pasak-on ko ang kahiladman batok kanimo ug ang dagkong katubigan motabon kanimo, ²⁰nan ihulog ko ikaw uban niadtong manaog sa bung-aw, ngadto sa mga katawhan sa karaang panahon. Papuy-on ko ikaw sa kinahiladman sa yuta, taliwala sa karaang mga guba, uban niadtong manaog sa bung-aw, aron dili ka na makabalik o makabaton ug imong dapit sa yuta sa mga buhi. ²¹Dad-on ko ikaw sa makalilisang nga kataposan, ug mawala ka na. Pangitaon ka apan dili na gayod hikaplagan pag-usab, nag-ingon ang Soberanong Amahan.