Yeheskel 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Dina taun kasabelas, tanggal hiji dina bulan eta, aya pangandika Rama urang sumping ka kaula, saur-Na:

²Eh anak manusa, ku sabab Tirus geus ngucap ngalawan ka Yerusalem, “Aha! Lawang bangsa-bangsa geus bencar, muka lebar pikeun kami. Manehna geus jadi ruruntuhan; kami bakal beuki beunghar.” ³Ku sabab kitu kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Sing nyaho, Kami ngalawan ka maneh, eh Tirus. Kami baris ngadatangkeun rea bangsa pikeun ngalawan ka maneh, lir laut nu ngagulidagkeun ombakna. ⁴Maranehna baris ngaruksak tembok-tembok Tirus jeung ngaruntuhkeun munara-munarana; Kami baris ngikis taneuhna nepi ka beresih sarta ngajadikeun manehna cadas nu gundul. ⁵Manehna baris jadi tempat ngamparkeun jaring di tengah laut, sabab Kami geus ngandika, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa. Manehna baris jadi rampasan pikeun bangsa-bangsa, ⁶sarta kampung-kampungna di darat baris ditumpes ku pedang. Ti dinya maranehna bakal nyaho yen Kami teh Rama.

⁷Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Sing nyaho, Kami rek ngadatangkeun Nebukadnesar raja Babul, rajana sakabeh raja, ngalawan ka Tirus ti kaler, jeung kuda-kuda, kareta-kareta perang, pasukan kuda, sarta balad gede nu kacida reana. ⁸Manehna baris numpes kampung-kampung maneh nu di darat ku pedang, nyieun tembok pangepungan ngalawan ka maneh, ngadegkeun tanggul ngalawan ka maneh, sarta ngacungkeun tameng-tameng ngalawan ka maneh. ⁹Manehna baris ngagempur tembok-tembok maneh ku alat-alat panggempurna sarta ngaruntuhkeun munara-munara maneh ku kampakna. ¹⁰Kuda-kudana kacida reana nepi ka kekebulna nutupan maneh. Tembok-tembok maneh ngadegdeg ku sora pasukan kuda, roda-roda, jeung kareta-kareta perang, waktu manehna asup kana lawang-lawang maneh ibarat jalma-jalma nu asup ka hiji kota nu tembokna geus bencar. ¹¹Kuku kuda-kudana baris ngajijinjak sakabeh jalan maneh. Manehna baris numpes rahayat maneh ku pedang, sarta tihang-tihang maneh nu kuat baris rubuh kana taneuh. ¹²Maranehna baris ngarampas kabeungharan maneh, ngarayah barang-barang maneh, ngaruntuhkeun tembok-tembok maneh, sarta ngaruksak imah-imah maneh nu aralus, bari ngalungkeun batu-batu, kayu, jeung ruruntuhan maneh ka jero laut. ¹³Kami baris nganyenyepkeun lagu-lagu maneh nu arieur; sora kacapi maneh moal kadenge deui. ¹⁴Kami baris ngajadikeun maneh cadas nu gundul, tempat ngamparkeun jaring. Maneh moal bakal diadegkeun deui, sabab Kami, nya eta Rama, geus ngandika, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.

¹⁵Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa ka Tirus: Lain basisir-basisir bakal ngadegdeg ku sora runtagna maneh, waktu nu raraheut tinggarerung, waktu nu diparaehan minuhan maneh? ¹⁶Harita sakabeh pangagung laut baris turun tina tahtana, muka jubahna, sarta ngalaanan pakeanana nu disulam. Marake kagimir, maranehna baris diuk dina taneuh, ngadegdeg unggal waktu, bati olohok neuteup maneh. ¹⁷Maranehna baris ngawih kidung ratepan pikeun maneh: “Kumaha bisa maneh binasa, eh kota nu kamashur, maneh anu pinuh ku pangeusi ti saban laut—gagah di laut, maneh jeung nu maratuh di maneh, anu nyebarkeun kasieun ka sakabeh nu maratuh di dinya!” ^a a v17 Tirus teh hiji nagara-kota di hiji pulo nu beunghar, nu kakawasaan jeung jumlah pangeusina diadegkeun tina perdagangan laut. ¹⁸Ayeuna basisir-basisir ngadegdeg dina poe runtagna maneh; pulo-pulo di laut bati reuwas ku lesna maneh.

¹⁹Kieu timbalan Rama Nu Maha Kawasa: Dina waktu Kami ngajadikeun maneh kota nu suwung, lir kota-kota nu geus lila ditinggalkeun, dina waktu Kami ngagulidagkeun jero laut ka luhureun maneh sarta cai nu rohaka nalingkeban maneh, ²⁰harita Kami baris nurunkeun maneh jeung jelema-jelema nu turun ka guha kubur, ka bangsa jaman baheula. Kami baris nempatkeun maneh di jero bumi, di antara ruruntuhan jaman kuno, jeung jelema-jelema nu turun ka guha kubur, supaya maneh moal bisa balik deui atawa narima tempat di nagri jalma-jalma nu hirup. ²¹Kami baris ngajadikeun maneh tungtung nu pikasieuneun, sarta maneh moal aya deui. Maneh bakal diteangan tapi moal kapanggih deui salalanggengna, kitu timbalan Rama Nu Maha Kawasa.