حزقيل 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹يارهين سال ۾، مهيني جي پهرين تاريخ تي، اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو تہ

²اي ابنِ آدم، ڇاڪاڻ تہ صور يروشلم جي خلاف چيو تہ ’واهه! قومن جو دروازو ڀڳل آهي، منهنجي طرف کلي پيو آهي. هوءَ کنڊر ٿي پئي آهي؛ آءٌ مالدار ٿيندس.‘ ³تنهنڪري حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ڏس، اي صور، آءٌ تنهنجي خلاف آهيان. جيئن سمنڊ پنهنجون لهرون مٿي آڻي ٿو، تيئن آءٌ ڪيتريون ئي قومون تو تي چاڙهي آڻيندس. ⁴اهي صور جون ڀتيون ڊاهي ڇڏيندا ۽ سندس برج ڪيرائي ڇڏيندا؛ آءٌ سندس مٽي ڇني کيس رڳو ننگو پٿر ڪري ڇڏيندس. ⁵هوءَ سمنڊ ۾ ڄار پکيڙڻ جي جاءِ ٿي ويندي، ڇاڪاڻ تہ مون ائين فرمايو آهي، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي. هوءَ قومن لاءِ ڦر جو مال ٿيندي، ⁶۽ مکيه زمين تي سندس ڳوٺ تلوار سان ماريا ويندا. پوءِ اهي ڄاڻندا تہ آءٌ پيءُ آهيان.

⁷حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ ڏس، آءٌ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر کي، جيڪو بادشاهن جو بادشاهه آهي، اتر کان گھوڙن، رٿن، گھوڙيسوارن ۽ ڪيترن ئي لشڪرن واري وڏي فوج سميت صور تي چاڙهي آڻيندس. ⁸هو تنهنجي مکيه زمين وارن ڳوٺن کي تلوار سان ماريندو، تنهنجي خلاف گھيرو ڪرڻ جي ڀت اڏيندو، تنهنجي خلاف مورچو ٺاهيندو ۽ تنهنجي خلاف ڍالون مٿي کڻندو. ⁹هو پنهنجين ٽڪر هڻڻ واري مشينن سان تنهنجين ڀتين تي ڌڪ هڻندو ۽ پنهنجين ڪهاڙين سان تنهنجا برج ڊاهي ڇڏيندو. ¹⁰سندس گھوڙا ايترا گھڻا هوندا جو سندن ڌوڙ تو کي ڍڪي ڇڏيندي. جڏهن هو تنهنجن دروازن مان اهڙيءَ طرح اندر ايندو جيئن ڀڳل ڀتين واري شهر ۾ ماڻهو داخل ٿين ٿا، تڏهن گھوڙيسوارن، گاڏين ۽ رٿن جي آواز کان تنهنجيون ڀتيون ڏڪنديون. ¹¹سندس گھوڙن جا کر تنهنجين سڀني گهٽين کي لتاڙيندا. هو تنهنجن ماڻهن کي تلوار سان ماريندو، ۽ تنهنجا مضبوط ٿنڀا زمين تي ڪرندا. ¹²اهي تنهنجي دولت ڦريندا، تنهنجو مال لٽيندا، تنهنجيون ڀتيون ڊاهيندا ۽ تنهنجا سهڻا گھر تباهه ڪندا، ۽ تنهنجا پٿر، ڪاٺ ۽ ملبو سمنڊ ۾ اڇلي ڇڏيندا. ¹³آءٌ تنهنجن شور وارن گيتن کي بند ڪري ڇڏيندس؛ تنهنجين ستارن جو آواز وري نہ ٻڌو ويندو. ¹⁴آءٌ تو کي ننگو پٿر ڪري ڇڏيندس، ڄار پکيڙڻ جي هڪ جاءِ. تون وري ڪڏهن نہ اڏبين، ڇاڪاڻ تہ مون پيءُ فرمايو آهي، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي.

¹⁵حاڪم پيءُ صور کي ٿو فرمائي تہ جڏهن زخمي ڪڙهندا ۽ تو ۾ قتل عام ٿيندو، تڏهن تنهنجي ڪرڻ جي آواز تي ڇا ساحلي ملڪ نہ ڏڪندا؟ ¹⁶پوءِ سمنڊ جا سڀ حاڪم پنهنجن تختن تان لهي ايندا، پنهنجا چوغا لاهي ڇڏيندا ۽ پنهنجا ڀرت ڀريل پوشاڪ لاهي رکندا. ڏڪڻيءَ جو لباس پهري، زمين تي ويهندا، هر گھڙيءَ ڏڪندا ۽ تو تي حيران ٿيندا. ¹⁷اهي تو تي ماتم ڪري چوندا تہ ’اي مشهور شهر، تون ڪيئن ناس ٿي وئينءَ، جيڪا سمنڊن کان آباد ٿي هئينءَ— سمنڊ تي طاقتور، تون ۽ تنهنجا رهاڪو، جن اتي رهندڙ سڀني تي دهشت ڦهلائي!‘ ^a a v17 صور هڪ دولتمند ٻيٽ وارو شهري رياست هو، جنهن جي طاقت ۽ آبادي سمنڊ جي واپار تي بيٺل هئي. ¹⁸هاڻي تنهنجي ڪرڻ جي ڏينهن ساحلي ملڪ ڏڪن ٿا؛ سمنڊ جا ٻيٽ تنهنجي هلي وڃڻ تي حيران آهن.

¹⁹حاڪم پيءُ ٿو فرمائي تہ جڏهن آءٌ تو کي ڊگھي عرصي کان ڇڏيل شهرن وانگر ويران شهر ڪندس، جڏهن آءٌ تو تي اونهو سمنڊ چاڙهي آڻيندس ۽ وڏا پاڻي تو کي ڍڪي ڇڏيندا، ²⁰تڏهن آءٌ تو کي کڏ ۾ لهندڙن سان گڏ، قديم دور جي ماڻهن ڏانهن هيٺ آڻيندس. آءٌ تو کي هيٺين زمين ۾، پراڻن کنڊرن ۾، کڏ ۾ لهندڙن سان گڏ ويهاريندس، تہ جيئن تون موٽي نہ اچين ۽ جيئرن جي ملڪ ۾ پنهنجي جاءِ نہ وٺين. ²¹آءٌ تو کي خوفناڪ انجام تائين پهچائيندس، ۽ تون نہ رهندينءَ. تو کي ڳوليو ويندو پر وري ڪڏهن نہ لڀندينءَ، حاڪم پيءُ ٿو فرمائي.