پلار د صور عدالت کوى
صور د يروشلم له ورانۍ ګټه اخلي، او هيله لري چې اوس چې دروازه ماته شوې، سوداګري به يې زياته شي. زموږ پلار وايي چې قومونه به د څپو په څېر پر هغې راشي. نبوکدنصر به يې دېوالونه ماتوي، ډبرې به يې په سمندر کې وغورځول شي، او ځای به يې د جالونو د وچولو لپاره لوڅه ډبره پاتې شي.
26 1په يوولسم کال کښې، د مياشتې په اوله نېټه، د زمونږ پلار کلام ما ته راغلو چې،
2اے اِبن آدمه، ځکه چې صور د يروشلم په خلاف ووئيل چې، ’آها! د قومونو دروازه ماته شوه، ما ته پرانستے شوه. هغه ورانه ويجاړه پرته ده، زۀ به شتمن شم.‘ 3نو مالِک پلار داسې فرمائى چې، ګوره، اے صوره، زۀ ستا په خلاف يم. زۀ به ډېر قومونه ستا په خلاف راپاڅوم، لکه څنګه چې سمندر خپلې څپې راپاڅوى. 4هغوئ به د صور ديوالونه ونړوى او د هغه بُرجونه به ونړوى. زۀ به د هغه خاوره ترې لرې کړم او هغه به بربنډه ډبره پرېږدم. 5هغه به په سمندر کښې د جالونو غوړولو ځائ شى، ځکه چې ما ووئيل، مالِک پلار فرمائى. هغه به د قومونو دپاره لوټ شى، 6او د هغه د وچې کلى به په تُوره ووژلے شى. بيا به هغوئ پوه شى چې زۀ پلار يم.
7مالِک پلار داسې فرمائى چې، ګوره، زۀ د بابل بادشاه نبوکدنضر، د بادشاهانو بادشاه، د صور په خلاف د شمال د طرف نه راولم، د آسونو، رتهونو، آسوارانو او د ډېرو سپاهيانو د لويې لښکرې سره. 8هغه به ستا د وچې کلى په تُوره ووژنى، ستا په خلاف د محاصرې ديوال جوړ کړى، ستا په خلاف د خاورو ډېرے اوچت کړى، او ستا په خلاف ډالونه پورته کړى. 9هغه به د ديوال ماتولو آلو سره ستا ديوالونه وټکوى او په خپلو تبرونو سره به ستا بُرجونه ونړوى. 10د هغۀ آسونه به دومره ډېر وى چې د هغو ګرد به تا پټ کړى. ستا ديوالونه به د آسوارانو، ګاډو او رتهونو د شور نه ولړزيږى، کله چې هغه ستا په دروازو ننوځى لکه هغه سړى چې په داسې ښار ننوځى چې د هغه ديوالونه ماتے شوى وى. 11د هغۀ د آسونو سُمونه به ستا ټولې کوڅې لتاړى. هغه به ستا خلق په تُوره ووژنى، او ستا مضبوط ستنونه به په زمکه راوغورځيږى. 12هغوئ به ستا دولت لوټ کړى، ستا مال تاراج کړى، ستا ديوالونه ونړوى، او ستا ښکلى کورونه ورانه کړى، او ستا ډبرې، لرګى او خاورې به سمندر کښې وغورځوى. 13زۀ به ستا شوروغوبل سندرې چُپ کړم، ستا د رباب آواز به بيا نۀ اورېدے شى. 14زۀ به تا بربنډه ډبره جوړ کړم، د جالونو غوړولو ځائ. تۀ به بيا هيڅ کله جوړ نۀ کړے شې، ځکه چې ما، پلار، دا ووئيل، مالِک پلار فرمائى.
15مالِک پلار صور ته داسې فرمائى چې، آيا د سمندر غاړې به ستا د غورځېدو په آواز ونۀ لړزيږى، کله چې زخميان کړيکې وهى، کله چې په تا کښې وژنه زور واخلى؟ 16بيا به د سمندر ټول حاکمان د خپلو تختونو نه راکوز شى، خپلې جُبې به ايسته کړى، او خپل ګُلکارى کالى به وباسى. لړزه به يې راونيسى، په زمکه به کښېنى، هر دم به رپيږى، او ستا په حال به حيران شى. 17هغوئ به ستا دپاره ماتم وکړى چې، ’تۀ څنګه برباد شوې، اے مشهور ښاره، تۀ چې د سمندرونو نه ودان شوے وې — په سمندر باندې زورور، تۀ او ستا اوسېدونکى، چې ستا ويره مو په ټولو هغو خلقو خوره کړې وه چې هلته اوسېدل!‘ a a v17 صور يو دولتمند جزيره يى ښار و چې د هغه طاقت او آبادى د سمندرى تجارت په بنياد ولاړ وُو. 18اوس د سمندر غاړې ستا د ړنګېدو په ورځ لړزيږى، په سمندر کښې جزيرې ستا په تلو حيرانې شوې دى.
19مالِک پلار داسې فرمائى چې، کله چې زۀ تا ويجاړ ښار جوړ کړم، لکه هغه ښارونه چې له ډېرې مودې نه ويجاړ پراتۀ وى، کله چې زۀ ستا نه پاسه ژور سمندر راپورته کړم او لوئ اوبۀ دې پټ کړى، 20نو زۀ به تا د هغو سره راکوز کړم چې کندې ته ښکته ځى، د پخوانيو خلقو سره. زۀ به تا په لاندينۍ زمکه کښې کښېنوم، د پخوانيو کنډرو په مينځ کښې، د هغو سره چې کندې ته ښکته ځى، دې دپاره چې تۀ بيا راستون نۀ شې او د ژوندو په مُلک کښې خپل ځائ ونۀ نيسې. 21زۀ به تا ته ډارونکے انجام درکړم، او تۀ به نور نۀ وې. ستا به لټون وشى خو بيا به هيڅ کله ونۀ موندے شې، مالِک پلار فرمائى.
