Ezequiel 26 FHB Father's Heart Bible™

26 ¹Sang ikapulo kag isa ka tuig, sa nahaunang adlaw sang bulan, nag-abut sa akon ang pulong sang aton Amay:

²Anak sang tawo, tungud kay ang Tiro nagsiling batok sa Jerusalem, ‘Aha! Nabuong ang gawang sang katawohan, nabukasan ini sa akon. Nagahamak sia; magamanggaranon ako.’ ³Gani amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Yari karon, batok ako sa imo, Tiro. Pasakaon ko ang madamo nga mga pungsod batok sa imo, subong sang dagat nga nagapasaka sang iya mga balud. ⁴Gub-on nila ang mga pader sang Tiro kag rumpagon ang iya mga torre; kiskisan ko ang iya duta kag bayaan sia nga hubas nga bato. ⁵Mangin duog sia nga ladladan sang mga pukot sa tunga sang dagat, kay ako naghambal, nagasiling ang Soberano nga Amay. Mangin inagaw sia sang mga pungsod, ⁶kag ang iya mga minuro sa daku nga duta pagapatyon sang espada. Niyan mahibaloan nila nga ako amo ang Amay.

⁷Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Yari karon, dalhon ko batok sa Tiro si Nabucodonosor nga hari sang Babilonia, nga hari sang mga hari, halin sa aminhan, upud ang mga kabayo, mga kangga, mga manugkabayo, kag daku nga kasuldadosan sang madamo nga mga hangaway. ⁸Pagapatyon niya sang espada ang imo mga minuro sa daku nga duta, maghimo sia sang pader sa paglikup batok sa imo, magbutang sia sang tambak batok sa imo, kag magbayaw sia sang mga taming batok sa imo. ⁹Dugmokon niya ang imo mga pader sang iya mga pangwasak, kag rumpagon niya ang imo mga torre sang iya mga wasay. ¹⁰Tungud sa kadamuon sang iya mga kabayo, tabunan ka sang ila yab-ok. Mauyog ang imo mga pader sa gahud sang mga manugkabayo, mga karo, kag mga kangga, kon magsulud sia sa imo mga gawang subong sang mga tawo nga nagasulud sa isa ka siudad nga ang mga pader nabuslot. ¹¹Ang mga kuko sang iya mga kabayo magatapak sa tanan mong mga dalan. Pagapatyon niya sang espada ang imo katawohan, kag ang imo makusug nga mga haligi marumpag sa duta. ¹²Agawon nila ang imo manggad, kuhaon nila ang imo mga pagkabutang, gub-on nila ang imo mga pader, kag gub-on nila ang imo matahum nga mga balay, nga ihaboy ang imo mga bato, mga kahoy, kag mga nagkalaguba sa tunga sang dagat. ¹³Pahipuson ko ang gahud sang imo mga ambahanon; ang tunog sang imo mga arpa indi na mabatian. ¹⁴Himuon ko ikaw nga hubas nga bato, isa ka duog nga ladladan sang mga pukot. Indi ka na gid matukod liwat, kay ako, ang Amay, naghambal, nagasiling ang Soberano nga Amay.

¹⁵Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay sa Tiro: Indi bala mauyog ang mga baybayon sa tunog sang imo pagkapukan, kon mag-ugayong ang mga pilason, kon ang pagpamatay magapuno sa imo? ¹⁶Niyan ang tanan nga mga punoan sang dagat magapanaug halin sa ila mga trono, ubahon nila ang ila mga kunup, kag huk-on nila ang ila binordahan nga mga panapton. Nasaputan sang pagkurog, magapungko sila sa duta, nga nagakurog sa tagsa ka tion, nga natingala gid tungud sa imo. ¹⁷Magabayaw sila sang panalambiton tungud sa imo, nga nagasiling, ‘Daw ano ang imo pagkalaglag, ikaw nga siudad nga bantog, nga ginpuy-an sang mga tawo halin sa kadagatan—gamhanan sa dagat, ikaw kag ang imo mga pumuluyo, nga nagpalapnag sang kahadluk sa tanan nga nagpuyo didto!’ ^a a v17 Ang Tiro isa ka manggaranon nga siudad-estado sa isa ka isla nga ang iya gahum kag populasyon natukod sa patikang sa dagat. ¹⁸Karon ang mga baybayon nagakurog sa adlaw sang imo pagkapukan; ang mga isla sa dagat natublag tungud sa imo pagtaliwan.

¹⁹Amo ini ang ginasiling sang Soberano nga Amay: Kon himuon ko ikaw nga mamingaw nga siudad, subong sang mga siudad nga dugay na nga ginbayaan, kon pasak-on ko ang kadadalman sa ibabaw mo kag ang dagku nga mga tubig magalapaw sa imo, ²⁰niyan ipanaug ko ikaw kaupud sang mga nagapanaug sa buho, sa katawohan sang una nga panahon. Papuy-on ko ikaw sa idalum nga duta, sa tunga sang dumaan nga mga guba, kaupud sang mga nagapanaug sa buho, agud indi ka makabalik ukon makatindug sa duta sang mga buhi. ²¹Dalhon ko ikaw sa makahaladluk nga katapusan, kag mawala ka na. Pangitaon ka apang indi na gid ikaw makita liwat, nagasiling ang Soberano nga Amay.