Teu Aya Lian Kajaba Kristus Nu Disalib

Paulus ngahaja datang tanpa omongan anu matak kataji, ngan ukur Kristus anu disalib, supaya iman maranéhna ngandelkeun kawasa Rama urang lain kapinteran nu nyarita. Kawijaksanaan anu ku manéhna diajarkeun téh disumputkeun, disayagikeun saméméh jaman dimimitian, sarta ngan kanyahoan nalika Roh Rama urang nembongkeunana.

Pasal 2.

Nalika sim kuring sumping ka aranjeun, dulur-dulur, sim kuring henteu ngawartakeun paseksen ngeunaan Rama urang ku kekecapan anu endah atawa ku kabijaksanaan. Sabab sim kuring geus mutuskeun yen di antara aranjeun sim kuring moal nyaho naon-naon salian ti Yesus Kristus, nya eta Anjeunna anu disalib. Sarta sim kuring sumping ka aranjeun dina kaayaan lemah, sieun, jeung ngadegdeg ku gumeter. Amanat jeung piwulang sim kuring henteu ngandelkeun kekecapan kabijaksanaan anu ngolo, tapi ngandelkeun bukti Roh Suci jeung kakawasaan, supaya kapercayaan aranjeun ulah napak kana kabijaksanaan manusa, tapi kana kakawasaan Rama urang.

Sim kuring enya nyaritakeun kabijaksanaan di antara jalma anu geus asak imanna—lain kabijaksanaan jaman ayeuna, lain oge kabijaksanaan para pangawasa jaman ayeuna, anu keur ngarurud. Sabalikna, anu dicaritakeun ku sim kuring teh kabijaksanaan Rama urang, hiji rasiah nu bunian anu geus ditangtukeun ku Rama urang ti memeh jaman aya, pikeun kamulyaan urang. Teu aya hiji oge pangawasa jaman ayeuna anu nyahoeun; mun maranehna nyaho, tangtu moal nyalib Gusti nu mulya. Sakumaha nu geus kaungel dina Kitab: “Naon anu tacan katenjo ku panon, tacan kadenge ku ceuli, sarta tacan kasawang ku hate manusa—nya eta anu geus disadiakeun ku Rama urang pikeun jalma-jalma anu mikaasih ka Mantenna.”

Tapi Rama urang geus ngebrehkeun eta kabeh ka urang ngaliwatan Roh; sabab Roh teh nguji sagala perkara, kaasup perkara-perkara anu panghandapna di jero manah Rama urang. Saha anu nyaho kana pikiran hiji jalma iwal ti rohna sorangan anu aya di jeroeunana? Nya kitu deui, taya saurang oge anu nyaho kana manah Rama urang iwal ti Roh Rama urang. Urang henteu narima roh dunya, tapi narima Roh ti Rama urang, supaya urang nyaho kana sagala perkara anu geus dipaparinkeun ku Rama urang ka urang kalawan haratis. Perkara ieu dicaritakeun ku urang, lain ku kekecapan anu diwulangkeun ku kabijaksanaan manusa, tapi anu diwulangkeun ku Roh, nerangkeun bebeneran rohani ka jalma-jalma rohani. Jalma anu teu boga Roh henteu narima perkara anu asalna ti Roh Rama urang; perkara eta dianggap kabodoan ku manehna, sarta manehna teu bisa nyangkemna, sabab eta kudu dipedar sacara rohani. Jalma anu rohani iasa medar sagala perkara, tapi dirina sorangan henteu kaereh kana pangadilan saha-saha. Sabab “saha anu geus nyaho kana manah Rama urang, nepi ka bisa ngawurukan Mantenna?” Tapi urang baroga pikiran Kristus.