କେବଳ କ୍ରୁଶାର୍ପିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ

ପାଉଲ ଜାଣିଶୁଣି କୌଣସି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବାକ୍ପଟୁତା ନେଇ ଆସି ନଥିଲେ, କେବଳ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ, ଯେପରି ସେମାନଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ ବକ୍ତାର କୌଶଳ ଉପରେ ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ସ୍ଥିର ରହେ। ସେ ଯେଉଁ ଜ୍ଞାନ ଶିକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତି ତାହା ଗୁପ୍ତ, ସମୟ ଆରମ୍ଭ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଏବଂ କେବଳ ଆମ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ପ୍ରକାଶ କଲେ ହିଁ ଜଣାଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 2।

ହେ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀମାନେ, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲି, ସେତେବେଳେ ଆଡ଼ମ୍ବରପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କିମ୍ବା ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଘୋଷଣା କଲି ନାହିଁ। କାରଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ, ପୁଣି କ୍ରୁଶାର୍ପିତ ତାହାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ନ ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ସ୍ଥିର କଲି। ଆଉ ମୁଁ ଦୁର୍ବଳତା, ଭୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପ ସହିତ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲି। ମୋହର ବାକ୍ୟ ଓ ପ୍ରଚାର ଜ୍ଞାନର ମୋହକ ବାକ୍ୟ ଉପରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଓ ଶକ୍ତିର ପ୍ରମାଣ ଉପରେ ନିର୍ଭର କଲା, ଯେପରି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିଶ୍ଵାସ ମନୁଷ୍ୟର ଜ୍ଞାନ ଉପରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୁଏ।

ତଥାପି ଆମ୍ଭେମାନେ ସିଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନର କଥା କହୁ — ଏହି ଯୁଗର ଜ୍ଞାନ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଲୋପ ପାଉଥିବା ଏହି ଯୁଗର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ନୁହେଁ। ବରଂ ଆମ୍ଭେମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନ, ଅର୍ଥାତ୍‍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମହିମା ନିମନ୍ତେ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିରୂପିତ ଗୁପ୍ତ ନିଗୂଢ଼ତତ୍ତ୍ଵ କହୁ। ଏହି ଯୁଗର ଅଧିପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଏହା ଜାଣିଲେ ନାହିଁ; ଯଦି ଜାଣିଥାଆନ୍ତେ, ତେବେ ମହିମାମୟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ହତ କରି ନ ଥାଆନ୍ତେ। ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, “ଯାହା କୌଣସି ଚକ୍ଷୁ ଦେଖି ନାହିଁ, କୌଣସି କର୍ଣ୍ଣ ଶୁଣି ନାହିଁ, ପୁଣି କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟର ହୃଦୟ କଳ୍ପନା କରି ନାହିଁ — ଆପଣାକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସେହିସବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛନ୍ତି।”

ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସେହିସବୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ; କାରଣ ଆତ୍ମା ସମସ୍ତ ବିଷୟ, ଏପରିକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗଭୀର ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ତରସ୍ଥିତ ତାହାର ଆପଣା ଆତ୍ମା ବିନା ଆଉ କିଏ ତାହାର ଚିନ୍ତା ଜାଣେ? ସେହିପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମା ବିନା ଆଉ କେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଚିନ୍ତା ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେମାନେ ଜଗତର ଆତ୍ମା ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନାହୁଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଯେଉଁ ଆତ୍ମା ଆସନ୍ତି, ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛୁ, ଯେପରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିନାମୂଲ୍ୟରେ ଯାହା ଦାନ କରିଅଛନ୍ତି, ତାହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣି ପାରୁ। ଏହି ବିଷୟ ଆମ୍ଭେମାନେ ମନୁଷ୍ୟର ଜ୍ଞାନ-ଶିକ୍ଷିତ ବାକ୍ୟରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଶିକ୍ଷିତ ବାକ୍ୟରେ କହୁ, ଆତ୍ମିକ ଲୋକଙ୍କ ନିକଟରେ ଆତ୍ମିକ ବିଷୟ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁ। ଆତ୍ମାବିହୀନ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆତ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଆସୁଥିବା ବିଷୟ ଗ୍ରହଣ କରେ ନାହିଁ; ତାହା ତାହା ପକ୍ଷରେ ମୂର୍ଖତା, ଆଉ ସେ ତାହା ବୁଝି ପାରେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାହା ଆତ୍ମିକ ଭାବରେ ବିବେଚିତ ହୁଏ। ଆତ୍ମିକ ଲୋକ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ବିବେଚନା କରେ, ମାତ୍ର ସେ ନିଜେ କାହାରି ବିଚାରର ଅଧୀନ ନୁହେଁ। କାରଣ “ତାହାଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେବା ନିମନ୍ତେ କିଏ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନ ଜାଣିଅଛି?” ମାତ୍ର ଆମ୍ଭମାନଙ୍କଠାରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ମନ ଅଛି।