Faqat xochga mixlangan Masih

Pavlus ataylab hech qanday ta’sirli notiqliksiz, faqat xochga mixlangan Masih bilan keldi, toki ularning imoni notiqning mahoratiga emas, Otamizning qudratiga tayansin. U o‘rgatadigan donolik esa yashirin, zamonlar boshlanmasdan oldin tayyorlangan va faqat Otamizning Ruhi ochib berganida bilinadi.

2-bob.

Ey birodarlar, men sizlarning oldingizga kelganimda, Otamizning shahodatini dabdabali soʻzlar yoki donishmandlik bilan eʼlon qilmadim. Chunki men sizlar orasida Iso Masihdan, yaʼni xochga mixlangan Masihdan boshqa hech narsani bilmaslikka ahd qildim. Sizlarning oldingizga kuchsizlik, qoʻrquv va qattiq titroq bilan keldim. Soʻzim va vaʼzim donishmandlikning ishontiruvchi soʻzlariga emas, balki Muqaddas Ruhning va qudratning isbotiga tayandi, toki imoningiz inson donishmandligiga emas, balki Otamizning qudratiga asoslansin.

Biz yetuklar orasida donishmandlik haqida soʻzlaymiz — bu zamonning donishmandligini emas, yoʻq boʻlib borayotgan bu zamon hukmdorlarining donishmandligini ham emas. Yoʻq, biz Otamizning donishmandligini soʻzlaymiz — bu Otamiz azaldan, vaqt boshlanishidan avval, bizning sharafimiz uchun belgilab qoʻygan yashirin sirdir. Bu zamon hukmdorlarining hech biri buni bilmadi; agar bilganlarida edi, sharaf Rabbini xochga mixlamagan boʻlar edilar. Yozilganidek: “Hech bir koʻz koʻrmagan, hech bir quloq eshitmagan va hech bir inson qalbiga kelmagan narsalarni Otamiz Oʻzini sevuvchilar uchun tayyorlab qoʻygan.”

Lekin Otamiz bularni bizga Ruh orqali ochdi; chunki Ruh hamma narsani, hatto Otamizning chuqurliklarini ham tekshiradi. Insonning fikrlarini uning ichidagi oʻz ruhidan boshqa kim biladi? Xuddi shunday, Otamizning fikrlarini Otamizning Ruhidan boshqa hech kim bilmaydi. Biz bu dunyoning ruhini emas, balki Otamizdan kelgan Ruhni oldik, toki Otamiz bizga beminnat bergan narsalarni bila olaylik. Buni biz inson donishmandligi oʻrgatgan soʻzlar bilan emas, balki Ruh oʻrgatgan soʻzlar bilan soʻzlaymiz; ruhiy haqiqatlarni ruhiy insonlarga tushuntiramiz. Ruhsiz inson Otamizning Ruhidan kelgan narsalarni qabul qilmaydi; bu unga ahmoqlik boʻlib tuyuladi va u buni anglay olmaydi, chunki buni faqat ruhiy idrok bilan bilib boʻladi. Ruhiy inson hamma narsani idrok etadi, lekin oʻzi hech kimning hukmiga tobe emas. Chunki “Otamizning aql-fikrini kim bilibdiki, Unga oʻrgata olsa?” Lekin bizda Masihning aql-fikri bor.