Hamon Otada ulgʻayib bormoqda

Korinfliklar muxlislar guruhlariga bo‘linib ketmoqda — men Pavlusnikiman, men Apollosnikiman — Pavlus esa buni go‘daklik deb ataydi. Ekuvchi ham, sug‘oruvchi ham hech narsa emas; o‘stiruvchi Otamizdir. Har kim yagona poydevor ustiga nima qurgani olov bilan oshkor bo‘ladi.

3-bob.

Birodarlar, men sizlarga Ruhga mansub odamlarga soʻzlagandek emas, balki jismga mansub odamlarga — Masihdagi goʻdaklarga soʻzlagandek soʻzlashga majbur boʻldim. Men sizlarga qattiq taom emas, sut berdim, chunki sizlar hali tayyor emas edingizlar. Hatto hozir ham hamon tayyor emassizlar. Sizlar hamon jismga mansubsizlar. Oranglarda hasad va raqobat boʻlar ekan, insoniy oʻlchovlarga koʻra yashab, jismga mansub emasmisizlar? Chunki biringiz: “Men Pavlusga ergashaman”, boshqangiz: “Men Apollosga ergashaman” degan ekansiz, oddiy odamlardek ish tutayotganingiz yoʻqmi?

Xoʻsh, Apollos kim? Pavlus kim? Ular — sizlar oʻzlari orqali imonga kelgan xizmatkorlar, har biriga Rabbimiz ato etganidek xizmat qilgan. Men ekdim, Apollos suv quydi, lekin Otamiz oʻstirdi. Shunday ekan, na ekuvchi, na suv quyuvchi biror narsadir — faqat oʻstiradigan Otamizgina muhimdir. Ekuvchi bilan suv quyuvchi birdir; har biri oʻz mehnatiga yarasha oʻz mukofotini oladi. Chunki biz Otamizning hamkorlarimiz; sizlar esa Uning dalasi, Uning binosisizlar.

Otamiz menga ato etgan inoyat bilan, men dono meʼmor kabi poydevor qoʻydim, boshqasi esa uning ustiga quradi. Har kim uning ustiga qanday qurayotganiga eʼtibor bersin. Chunki hech kim qoʻyilgan poydevordan — yaʼni Iso Masihdan boshqa biror poydevor qoʻya olmaydi. Endi kimdir bu poydevor ustiga oltin, kumush, qimmatbaho toshlar, yogʻoch, pichan yoki somon bilan qursa, har birining ishi oshkor boʻladi, chunki u Kun uni ochib beradi, zero olov uni fosh etadi va oʻsha olov har birning ishi qanday ekanini sinaydi. Agar kimningdir qurgan ishi saqlanib qolsa, u mukofot oladi. Agar kimningdir ishi yonib ketsa, u zarar koʻradi — biroq oʻzi najot topadi, lekin faqat olov ichidan oʻtgandek.

Sizlar Otamizning maʼbadi ekaningizni va Otamizning Ruhi sizlarda yashashini bilmaysizlarmi? Agar kimdir Otamizning maʼbadini vayron qilsa, Otamiz uni vayron qiladi. Chunki Otamizning maʼbadi muqaddasdir, oʻsha maʼbad esa sizlarsizlar.

Hech kim oʻzini aldamasin. Oranglardan kimdir oʻzini bu zamonda dono deb hisoblasa, dono boʻlishi uchun u ahmoq boʻlsin. Chunki bu dunyoning donoligi Otamiz uchun ahmoqlikdir. Zero, Muqaddas Bitikda: “U donolarni oʻz ayyorligida tutib oladi”, — deb yozilgan, yana: “Otamiz donolarning fikrlari behuda ekanini biladi”, — deb aytilgan. Shunday ekan, hech kim odamlar bilan maqtanmasin. Chunki hamma narsa sizlarnikidir, Pavlusmi, Apollosmi, Kifasmi, dunyomi, hayotmi, oʻlimmi, hozirmi, kelajakmi — hammasi sizlarniki, sizlar esa Masihnikisizlar, Masih esa Otamiznikidir.