Isih Tansah Tuwuh ing Sang Rama

Wong-wong Korintus padha pecah dadi golongan penggemar — aku melu Paulus, aku melu Apolos — lan Paulus ngarani kuwi isih bayi. Sing nandur lan sing nyirami ora ana apa-apané; Rama kita sing nuwuhaké. Apa sing dibangun saben wong ing dhasar siji kuwi bakal kabukak déning geni.

Pasal 3.

Para sadulur, aku ora bisa micara marang kowe kaya marang wong kang kasukman, nanging kaya marang wong kang kadagingan — yaiku bayi ing Sang Kristus. Kowe padha dakwenehi banyu susu, dudu pangan kang atos, awit kowe durung padha kuwat nampa. Nganti saiki kowe isih durung padha kuwat. Kowe isih padha kadagingan. Sarehne ana meri lan pasulayan ing antaramu, apa kowe ora kadagingan, lan urip manut ukuraning manungsa? Awit samangsa ana kang kandha: “Aku melu Paulus,” lan liyane: “Aku melu Apolos,” apa kowe ora tumindak kaya manungsa lumrah?

Dadi Apolos iku apa? Paulus iku apa? Padha abdi kang dadi lantaran anggonmu padha pracaya, siji-sijine miturut apa kang wis diparingake dening Gusti marang dheweke. Aku nandur, Apolos nyirami, nanging Rama kita kang nuwuhake. Dadi kang nandur lan kang nyirami iku ora ana tegese — mung Rama kita, kang nuwuhake. Kang nandur lan kang nyirami iku padha; saben wong bakal nampa ganjarane dhewe-dhewe manut rekasane dhewe. Awit aku kabeh iki para kanca nyambut gawe kagungane Rama kita; dene kowe iku palemahan kagungane, yeyasan kagungane.

Manut sih-rahmat kang diparingake dening Rama kita marang aku, aku wis masang pondhasi kaya ahli bangunan kang wicaksana, dene wong liya kang yasa ing dhuwure. Saben wong kudu ngati-ati kepriye anggone yasa ing dhuwure mau. Awit ora ana wong siji-sijia kang bisa masang pondhasi liya, kajaba kang wis kapasang, yaiku Gusti Yesus Kristus. Saiki, manawa ana wong kang yasa ing dhuwure pondhasi mau nganggo emas, salaka, watu-watu adi, kayu, suket garing, utawa dami, pagaweyane saben wong bakal katon cetha, awit Dinane bakal mbukak, amarga geni kang bakal nelakake, lan geni iku uga bakal nyoba kepriye mutune pagaweyane saben wong. Manawa pagaweyan kang diyasa dening sawijining wong iku tetep lestari, dheweke bakal nampa ganjaran. Manawa pagaweyane sawijining wong kobong, dheweke bakal nandhang karugian — ewadene dheweke dhewe bakal slamet, nanging mung kaya wong kang oncat saka geni.

Apa kowe padha ora ngerti, yen kowe iku padaleman kagungane Rama kita, lan Rohe Rama kita dedalem ana ing kowe? Manawa ana wong kang ngrusak padalemane Rama kita, Rama kita bakal numpes wong iku. Awit padalemane Rama kita iku suci, lan padaleman iku ya kowe.

Aja ana wong kang ngapusi awake dhewe. Manawa ana ing antaramu kang rumangsa wicaksana ing jaman iki, dheweke dadia bodho dhisik, supaya bisa dadi wicaksana. Awit kawicaksananing jagad iki tumrap Rama kita iku kabodhoan. Sabab ana tulisan ing Kitab Suci: “Panjenengane nyekel para wong wicaksana ing sajroning kaculikane dhewe,” lan maneh: “Rama kita nguningani pikirane para wong wicaksana, yen iku kabeh tanpa guna.” Mulane aja ana wong kang ngegungake manungsa. Awit samubarang kabeh iku duwekmu, dadia Paulus, Apolos, utawa Kefas, dadia jagad, urip, utawa pati, dadia kang saiki utawa kang bakal teka — kabeh iku duwekmu, lan kowe iku kagungane Sang Kristus, lan Sang Kristus iku kagungane Rama kita.