1 List do Koryntian 3

3 ¹Bracia i siostry, nie mogłem mówić do was jak do ludzi duchowych, lecz jak do cielesnych — jak do niemowląt w Chrystusie. ²Karmiłem was mlekiem, a nie stałym pokarmem, bo jeszcze nie byliście gotowi. Zresztą i teraz jeszcze nie jesteście gotowi. ³Nadal bowiem jesteście cieleśni. Skoro jest wśród was zazdrość i spór, czyż nie jesteście cieleśni i czy nie postępujecie na sposób ludzki? ⁴Bo gdy jeden mówi: „Ja idę za Pawłem”, a drugi: „Ja za Apollosem”, czyż nie postępujecie jak zwykli ludzie?

⁵Kim więc jest Apollos? Kim jest Paweł? Sługami, przez których uwierzyliście, każdy tak, jak mu dał Pan. ⁶Ja zasadziłem, Apollos podlał, ale nasz Ojciec dał wzrost. ⁷Tak więc ani ten, kto sadzi, ani ten, kto podlewa, nic nie znaczy, lecz tylko nasz Ojciec, który daje wzrost. ⁸Ten, kto sadzi, i ten, kto podlewa, stanowią jedno; a każdy otrzyma swoją własną zapłatę według swojego trudu. ⁹Jesteśmy bowiem współpracownikami naszego Ojca; wy jesteście jego rolą, jego budowlą.

¹⁰Według łaski, którą dał mi nasz Ojciec, jak mądry budowniczy położyłem fundament, a inny na nim buduje. Niech jednak każdy baczy, jak na nim buduje. ¹¹Nikt bowiem nie może położyć innego fundamentu niż ten, który już jest położony, a którym jest Jezus Chrystus. ¹²A jeśli ktoś buduje na tym fundamencie ze złota, srebra, drogich kamieni, drewna, siana lub słomy, ¹³dzieło każdego stanie się jawne, bo ujawni je ów Dzień; odsłoni je bowiem ogień, i ten sam ogień wypróbuje, jakie jest dzieło każdego. ¹⁴Jeśli czyjeś dzieło, które zbudował, przetrwa, otrzyma zapłatę. ¹⁵Jeśli czyjeś dzieło spłonie, poniesie szkodę; sam wprawdzie będzie zbawiony, lecz tak jakby przez ogień.

¹⁶Czy nie wiecie, że jesteście świątynią naszego Ojca i że Duch naszego Ojca w was mieszka? ¹⁷Jeśli ktoś niszczy świątynię naszego Ojca, tego nasz Ojciec zniszczy. Świątynia naszego Ojca jest bowiem święta, a tą świątynią wy jesteście.

¹⁸Niech nikt samego siebie nie oszukuje. Jeśli komuś z was wydaje się, że jest mądry w tym wieku, niech się stanie głupim, aby stał się mądrym. ¹⁹Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u naszego Ojca. Napisano bowiem w Piśmie: „On chwyta mądrych w ich przebiegłości”, ²⁰i znowu: „Nasz Ojciec zna myśli mądrych, że są marne”. ²¹Niech się więc nikt nie chlubi ludźmi. Wszystko bowiem jest wasze: ²²czy Paweł, czy Apollos, czy Kefas, czy świat, czy życie, czy śmierć, czy teraźniejszość, czy przyszłość — wszystko jest wasze, ²³wy zaś jesteście Chrystusa, a Chrystus naszego Ojca.